Πέμπτη, 14 Νοεμβρίου 2013

Μια καλή δουλειά, αμαυρώθηκε από ιστορικές παραχαράξεις και αντικομουνιστικές αιχμές («Της Άρτας το Γεφύρι» - Το ντοκιμαντέρ του Βασίλη Γκανιάτσα) (απαλλοτροιωμένο άρθρο)


Κρίμα! Θα μπορούσε πράγματι να φύγουν με τις καλύτερες εντυπώσεις, όλοι όσοι παρευρέθηκαν στη χθεσινή προβολή  του ντοκιμαντέρ, του Βασίλη Γκανιάτσα «Της Άρτας το Γεφύρι»,στην αίθουσα Σκουφά.
Κρίμα! Διότι η μαζική προσέλευση των συμπολιτών, και η προδιάθεσή τους ότι κάτι καλό θα δουν και θα ακούσουν, διαψεύστηκαν από ιστορικές παραχαράξεις και αντικομουνιστικές ανακρίβειες.


Συγκεκριμένα: Για αρκετό χρονικό διάστημα, από την 40λεπτη διάρκεια προβολής, ακούγαμε και βλέπαμε τις αφηγήσεις ενός πρώην αντάρτη του ΕΔΕΣ και ενός άλλου συνομηλίκου του, οι οποίες παρουσιάζονταν ως η μοναδική αλήθεια διαφόρων γεγονότων. Το χειρότερο ήταν ότι αυτά γινόταν αποδεκτά και από τον σκηνοθέτη, ο οποίος τις παρουσίαζε ως ''ιστορικό'' υλικό και το ακόμα χειρότερο αυτές, οι μονόπλευρες υποκειμενικές μαρτυρίες να αποτελούν κριτήριο αθωότητας για τους συνεργάτες των Γερμανών ναζί κατακτητών και καταδίκης ολόκληρων αντιστασιακών οργανώσεων και συγκεκριμένα του ΕΛΑΣ.

Εάν ο κ. Γκανιάτσας ήθελε να καταγράψει αντικειμενικά το γεγονός της μη ανατίναξης της γέφυρας από τους φασίστες Γερμανούς, κατά την αποχώρηση τους, το λιγότερο που όφειλε να κάνει ήταν να αναζητήσει πηγές και από την άλλη πλευρά, δηλαδή του ΕΛΑΣ. Από τη στιγμή που δεν τόλμησε κάτι τέτοιο φέρει σοβαρές ευθύνες. ΣΟΒΑΡΟΤΑΤΕΣ διότι:

1. Με τα λεγόμενα των μαρτύρων και την αφήγηση του κινηματογραφιστή κ Γκανιάτσα δόθηκε η λαθεμένη άποψη περί καλών και κακών κατακτητών και μάλιστα ''μορφωμένων φιλελλήνων'' ναζιστών!!! Είναι χαρακτηριστική η φράση του ενός από τους μάρτυρες που λέει:'' Ο μορφωμένος, φιλέλληνας'' αξιωματικός, με τον οποίο είχε σχέσεις η συμπατριώτισσα αρτινιά, η Αγραφιώτη, δεν ανήκε στη Γκεστάπο, δεν ήταν στα SS αλλά ...αξιωματικός του Γερμανικού Στρατού!

2. Οι διαφοροποιήσεις που ακούστηκαν, για να απενοχοποιήσουν τον συγκεκριμένο αξιωματικό, ο οποίος σύμφωνα με μαρτυρίες είχε κάνει το βίο αβίωτο των αρτινών και να απαλλάξουν έτσι από τη συλλογική εγκληματική, φασιστή, ναζιστική ευθύνη τους Γερμανούς κατακτητές ήταν ανιστόρητες.

3. Να ακούγονται μια σειρά από ιστορικές παραχαράξεις για το ρόλο της κάθε μιας από τις αντιστασιακές οργανώσεις, το ρόλο των δοσίλογων και των συνεργατών των Γερμανών, της μονομέρειας των ευθυνών σ' ένα Νομό όπου έχουμε το ολοκαύτωμα του Κομμένου από τους φασίστες Γερμανούς! Είναι επιεικώς ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ.

4. Διότι, όταν ο ίδιος ο αφηγητής-σκηνοθέτης, ως ιστορικός δικαστής αποφαίνεται ότι '' δεν ήταν συνεργάτης των Γερμανών ναζιστών κατακτητών η συγκεκριμένη τρόφιμος του ξενοδοχείου διαμονής των Γερμανών αξιωματικών, επονομαζόμενη Αγραφιώτη, δεν κάνει τίποτε  άλλο από το να αθωώνει τη συγκεκριμένη ελληνίδα που είχε, στις συγκεκριμένες ιστορικές συνθήκες: Το χρόνο να ''νταραβερίζεται'', τη δυνατότητα να κάνει γνωριμίες, να καλλιεργεί τα ''κονέ'' της με ΟΛΟΥΣ τους Γερμανούς αξιωματούχους, να τρέφεται και να ντύνεται πλουσιοπάροχα και μάλιστα να κερδίζει την...καρδιά του τουρίστα, καλλιεργημένου διοικητή που έσωσε το γεφύρι!;! Γι΄ αυτή, με δυνατή φωνή ο κ. Γκανιάτσας απεφάνθη ότι δεν ήταν συνεργάτης των εχθρών και κακώς την εκτέλεσε ο ΕΛΑΣ. Καλά πως η συγκεκριμένη ''κυρία'' απολάμβανε όοοτι απολάμβανε στα ...πόδια των γερμανών την ίδια στιγμή που  οι γυναίκες του ΕΛΑΣ έδωναν το δικό τους απελευθερωτικό αγώνα, στις συγκεκριμένες κακουχίες των σκληροτράχηλων βουνών, αλλά με το όπλο στην πλάτη, το χαμόγελο και το τραγούδι στα χείλη και το κυριότερο; Την τιμή και το κεφάλι ψηλά! Δεν στριφογύριζαν στα κρεβάτια των κατακτητών, έτσι ΑΠΛΑ και ΑΘΩΕΣ, δίχως ''ανταλλάγματα'', ωσάν μωρές ΠΑΡΘΕΝΕΣ. ΕΝΤΑΞΕΙ;

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά ήρθε και το ...κερασάκι στην τούρτα! Αφού τελειώνοντας με τις διάφορες, σωτήριες πράγματι παρεμβάσεις αλλά και το φωτισμό του γεφυριού. Αφού  με χαρούμενη παιδική φωνή μικρού παιδιού μας περιέγραψε ένα κιτς Χριστουγεννιάτικο φωτισμό της ιστορικής γέφυρας πετάει ένα φευγαλέο πλάνο του γεφυριού στο οποίο δεσπόζει ένα τεράστιο πανώ.  Ο θεατής το μόνο που προλαβαίνει να δει είναι η υπογραφή, δηλαδή Κ.Κ.Ε, ενώ ταυτόχρονα ακούγεται, ειρωνική η φωνή του αφηγητή που λέει:''είδαμε και τέτοια''

Ευτυχώς που είδαμε κάτι τέτοια, όποτε χρειάστηκε, φυσικά όχι μόνο στο ιστορικό γεφύρι αλλά και στην ίδια την Ακρόπολη. Πανώ σαν αυτά του Κ.Κ.Ε είναι ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ, διότι ο αγώνας και η προβολή αιτημάτων για την επιβίωση είναι πολιτισμός. Διότι πανώ σαν αυτά του Κ.Κ.Ε στη γέφυρα, ενάντια στους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ στο Βελιγράδι, μπαίνουν για να γλιτώσει μιά άλλη ιστορική γέφυρα, για την οποία θυσιάστηκε μιά από τις αδερφές της γυναίκας του πρωτομάστορα,του δικού μας γεφυριού. 

Βασίλης Ζιώβας                                                     

πηγή του άρθρου:  η ηλεκτρονική σελίδα "Οικοδόμος"

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου