Σάββατο, 7 Ιανουαρίου 2017

Ο αφόρητος κωλοπαιδισμός του Κράτους(Δεξιού και Αριστερού).




Ένα παιδί βρίσκεται φυλακισμένο από μια σειρά από ένοπλους και λοιπούς φρουρούς του Κράτους. Πάνοπλοι αστυνομικοί, εισαγγελείς,πληρωμένοι δημοσιογράφοι, κοινοβουλευτικοί τοξότες κλπ  περιτριγυρίζουν την ελευθερία του παιδιού. Το έγκλημα του μικρού είναι ότι οι γονείς του είναι αναρχικοί και κατηγορούνται για επιθέσεις σε κτήρια και σύμβολα του Κράτους και του Κεφαλαίου, καμία δολοφονία, καμία τερατώδη υπεξαίρεση δημοσίου χρήματος  σαν  αυτές που οδηγούνται στα αρχεία των εισαγγελέων κλπ.
Έγκλημα το να είσαι αναρχικός, να αγωνίζεσαι με όπλο τη ζωή σου για μια ελεύθερη κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση , με τα παιδιά ελεύθερα,   αλλά κυρίως  στις τωρινές αντικειμενικές συνθήκες  να μη σκύβεις το κεφάλι στα σκουπίδια της εξουσίας  ..

Η  πρακτική της φυλάκισης του παιδιού είναι δείγμα της ακόμη μεγαλύτερης αποκτήνωσης του σημερινού ολοκληρωτικού καθεστώτος και του συνόλου των υπαλλήλων του. Στην ιστορική του διαδρομή το ελληνικό Κράτος πάντα στελεχώνονταν από απάνθρωπα υποκείμενα , κοινά φασισταριά, ένστολα ή μη, πάντα  εύκολα στη διαφθορά , στους βασανισμούς, στο πλιάτσικό κλπ. Τα μετεμφυλιακά ακροδεξιά  καθεστώτα, που είναι και συνέχεια του σημερινού Κράτους,  ήταν ακριβώς έτσι. Υπήρξαν  φυλακισμένοι αγωνιστές σε κείνες τις εποχές που οι αρχές δεν διανοήθηκαν να μην επιτρέψουν την επαφή των γονιών με τα παιδιά τους.  Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι ο γιός του Μπελογιάννη και της Έλλη  Παππά που γεννήθηκε στα χρόνια της φυλάκισης και παρέμεινε μαζί με τη μητέρα του μέχρι τριών ετών  στις φυλακές ( Αβέρωφ και γυναικείες φυλακές Πειραιά) έως ότου  εκείνη με δική της επίλογή  αποφάσισε να το μεγαλώσει στη συνέχεια η αδελφή της..

Η σημερινή κράτηση , ομηρία και εκβιασμός του παιδιού των αναρχικών Πόλα Ρούπα και Ν.Μαζιώτη δεν είναι τίποτε άλλο από την απόλυτη αποκτήνωση ενός ολοκληρωτικού καθεστώτος που στη διαχείριση της εξουσίας και της εκμετάλλευσης   δεν έχει κανένα ενδοιασμό.

Οι δύο αναρχικοί Π.Ρούπα και Ν.Μαζιώτης όπως και η Κ.Αθανασοπούλου, έχουν ξεκινήσει απεργία πείνας και δίψας με αίτημα την απελευθέρωση του γιού τους. Θα έδιναν και τη ζωή τους όχι μόνο για το δικό τους παιδί αλλά για τα παιδιά όλου του κόσμου, ενός Ελεύθερου και Δίκαιου κόσμου..  σε πλήρη αντίθεση με τους διώκτες τους  που είναι και διώκτες όλων μας.


Ακολουθεί δήλωση των Π.Ρούπα και Ν.Μαζιώτη:


Η εντολή της εισαγγελέως ανηλίκων, Νικολού, με την οποία επιβάλλεται η κράτηση του παιδιού μας στο Ψυχιατρικό Τμήμα του Νοσοκομείου Παίδων, είναι η πιο σαφής απόδειξη ότι διεξάγεται ένας πόλεμος εναντίον του. Ένας πόλεμος που είναι προέκταση του πολέμου εναντίον μας, εναντίον του Επαναστατικού Αγώνα, εναντίον των αμετανόητων ενόπλων αγωνιστών που μάχονται για την κοινωνική απελευθέρωση. Είναι όμηρος στα χέρια του κράτους, είναι αιχμάλωτος του κοινωνικού και ταξικού πολέμου. Δεν είναι μόνο η εκδίκηση εναντίον μας επειδή είμαστε αμετανόητοι εχθροί του κράτους και του κεφαλαίου, δεν είναι μόνο η εκδίκηση εναντίον μας επειδή παρά τα χτυπήματα που δεχόμαστε, δεν λυγίζουμε. Ο πόλεμος αυτός εναντίον του παιδιού μας είναι κυρίως ένας αυτοτελής πόλεμος. Και στόχος αυτού του πολέμου όσον αφορά το ίδιο το παιδί, είναι η βίαιη διάρρηξη των δεσμών του με την μητέρα του, η βίαιη παρέμβαση στην προσωπικότητα και την ψυχολογία του. Με δυο λόγια είναι μια βίαιη επίθεση σύνθλιψης του παιδιού.

Η πιο σαφής απόδειξη των παραπάνω, είναι η ίδια η εντολή της Εισαγγελέως Νικολού και το περιεχόμενό της, με την οποία διατάσσει τον εγκλεισμό του παιδιού στο Ψυχιατρικό Τμήμα του Νοσοκομείου Παίδων. Στην ίδια εντολή διατάσσει την επί 24ώρου φύλαξη του παιδιού από την Ασφάλεια και την απαγόρευση της επικοινωνίας του παιδιού με οποιοδήποτε άτομο χωρίς εισαγγελική εντολή. Και όσον αφορά την αιτιολόγηση αυτής της απόφασης, αυτή εστιάζει στην « εκκρεμή εκτέλεση εις βάρος της φυσικής μητέρας σωρεία καταδικαστικών αποφάσεων δυνάμει των οποίων έχουν επιβληθεί ποινές κάθειρξης και φυλάκισης», «την σύλληψη της φυσικής μητέρας» από την ΔΑΕΕΒ και «το γεγονός ότι ο φυσικός πατέρας εκτίει ποινή ισόβιας κάθειρξης».

Με βάση τα παραπάνω καταλήγει:

«Διατάσσουμε την προσωρινή αφαίρεση της άσκησης της γονικής μέριμνας του ανήλικου τέκνου από τους φυσικούς του γονείς Παναγιώτα Ρούπα και Νικόλαο Μαζιώτη και αναθέτουμε αυτή προσωρινά στην Κοινωνική Υπηρεσία του Γενικού Νοσοκομείου Παίδων «Αγία Σοφία», με ρητή εντολή απαγόρευσης επικοινωνίας οποιουδήποτε τρίτου προσώπου εκτός νοσοκομείου με τον ανήλικο».

Με δυο λόγια η ίδια η δράση μας συνιστά την αιτία που λαμβάνεται η απόφαση από το κράτος να αποσπαστεί βίαια τα παιδί από την μητέρα του, να αφαιρεθεί η άσκηση γονικής μέριμνας από τους γονείς του, να κρατηθεί απομονωμένο και φρουρούμενο απαγορεύοντας κάθε συγγενικό του πρόσωπο να έρθει σε επαφή μαζί του.
Και ο χώρος που επιλέγεται για την φυλάκιση του παιδιού είναι ένα Ψυχιατρείο.
Σύμφωνα με την εντολή της Νικολού, το παιδί χρήζει Ψυχιατρικής εξέτασης. Με αυτό δηλώνει ρητώς ότι το παιδί έχει υποστεί ψυχικές διαταραχές μέσα στο περιβάλλον το οποίο ζούσε μαζί μου μέχρι τη στιγμή που έγινε η σύλληψη.
Και αφού από την πρώτη στιγμή που κάποιος ειδικός παιδοψυχίατρος, παιδοψυχολόγος, ακόμα και ασκούμενος χωρίς εμπειρία μπορεί να καταλάβει βλέποντας το παιδί ότι είναι ψυχικά υγιέστατο και ιδιαιτέρως ισορροπημένο παρά τα όσα έζησε τα τελευταία 24ωρα, η κράτησή του στο Ψυχιατρείο παρατείνεται επ’ αόριστων. Και μέχρι η Νικολού να πάρει την οποιαδήποτε απόφαση.

Η μόνη πηγή πρόκλησης ψυχικών διαταραχών στο παιδί μας είναι το κράτος και οι υπηρεσίες του. Αυτές που προβάλλονται ως «υπηρεσίες μέριμνας» για το ανήλικο παιδί μας, είναι αυτές που μπορούν να εξασφαλίσουν την ψυχική ανισορροπία του παιδιού μας. Και γι’ αυτό αρκεί και μόνο το γεγονός ότι είναι κρατούμενο σε ένα χώρο όπου βρίσκονται παιδάκια με σοβαρά ψυχιατρικά προβλήματα.
Τα ψυχικά τραύματα στο παιδί μας τα δημιουργούν οι διώκτες μας. Αυτοί που εισέβαλλαν στο σπίτι μας, που το άρπαξαν από την μητέρα του, που επέβαλλαν τον βίαιο και αμετάκλητο αποχωρισμό του από το φυσικό και οικείο περιβάλλον που ζούσε έως σήμερα. Που επέβαλλαν να απαγορευθεί η οποιαδήποτε επαφή των γονιών του μαζί του και κάθε άλλου συγγενικού προσώπου.

Αφού λοιπόν κρατάνε ένα υγιέστατο παιδί έγκλειστο και απομονωμένο σε ψυχιατρείο, είναι πασιφανές ότι στόχος του πολέμου είναι το ίδιο το παιδί και μάλιστα με τον πιο βίαιο και ωμό τρόπο: Επιχειρώντας την πρόκληση ανατροπών και διαταραχών στην ψυχική ισορροπία του. Μετά την αρπαγή του από την μητέρα του, μετά την απομόνωσή του από τους γονείς και τους συγγενείς του, μετά την απαγόρευση οποιουδήποτε να έρθει σε επαφή μαζί του (ακόμα και από παιδοψυχολόγο που έχουμε εμείς διορίσει να το επισκεφθεί), σειρά έχει η οργανωμένη προσπάθεια αποδιοργάνωσης της προσωπικότητας του παιδιού μας.
Της προσωπικότητάς του που – κατά τους διώκτες μας – προσδιορίζεται από το γεγονός ότι η μητέρα και ο πατέρας του είναι αμετανόητοι εχθροί του συστήματος, ότι έχουν σηκώσει τα όπλα ενάντια στο οικονομικό και πολιτικό καθεστώς, ότι πολεμάνε για την ανατροπή του κράτους και του κεφαλαίου, για την κοινωνική Επανάσταση. Της προσωπικότητάς του που προσδιορίζεται από το γεγονός ότι οι γονείς του είναι και θα είναι όρθιοι σε κάθε χτύπημα που δέχονται από το κράτος. Της προσωπικότητάς του που προσδιορίζεται από το γεγονός ότι οι γονείς του είναι Επαναστάτες.

Αυτός ο πόλεμος ενάντια στο παιδί μας διεξάγεται συντονισμένα από την εισαγγελέα ανηλίκων Νικολού, το Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης, την κυβέρνηση Σύριζα-ΑΝΕΛ. Αυτοί πολεμούν το παιδί μας, αυτοί είναι που υπονομεύουν την ψυχική υγεία του παιδιού, αυτοί είναι που επιχειρούν να αλλοιώσουν την προσωπικότητά του.

Και επειδή στα ψυχιατρεία συνηθίζεται να χορηγούνται ψυχοφάρμακα, η πιθανή χορήγηση του οποιουδήποτε φαρμάκου στο παιδί είναι η αποκορύφωση της εγκληματικής δράσης του υπουργείου Δικαιοσύνης ενάντια στο παιδί μας.
Και κάθε ώρα που περνά και το παιδί συνεχίζει να είναι στο Ψυχιατρείο, μπορεί να συνεπάγεται μη αναστρέψιμες ψυχολογικές διαταραχές και μόνιμες βλάβες στον ψυχικό του κόσμο.
Συνεπώς ο πόλεμος ενάντια στο παιδί μας δεν είναι μόνο ένα μέσο πίεσης και εκδίκησης προς εμάς τους γονείς του. Δεν είναι μόνο μια εκδίκηση για την ένοπλη επαναστατική δράση μας. Δεν είναι μόνο μια εκδίκηση για τους αμετανόητους γονείς του. Ο πόλεμος ενάντια στο παιδί μας είναι και ένας αυτοτελής πόλεμος, καθώς ο στόχος τους είναι και το ίδιο το παιδί μας.

Εμείς, καθώς και η συντρόφισσα, μέλος του Επαναστατικού Αγώνα Κωνσταντίνα Αθανασοπούλου συνεχίζουμε την απεργία πείνας και δίψας ενάντια στο παιδί μας και να δοθεί άμεσα σε συγγενείς μας.


Πόλα Ρούπα
Νίκος Μαζιώτης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου