Δευτέρα 2 Ιουλίου 2018

Η νέα Siemens του Κυριάκου: Φίλος και υποστηρικτής του ο mister Novartis



Σχέση στα πρότυπα της σχέσης με τη Siemens και τον Χριστοφοράκο φαίνεται πως είχε ο Κυριάκος Μητσοτάκης με τον διευθύνοντα σύμβουλο της Novartis. Οχι μόνο τον γνώριζε, αλλά φαίνεται πως ήταν αυτός που ανέλαβε να τον προωθήσει ως «καλό βιογραφικό» όταν τερμάτισε την καριέρα του στη φαρμακευτική.


Με τη σειρά του ο Κωνσταντίνος Φρουζής, την εποχή που ο Κυρ. Μητσοτάκης δίνει την προεκλογική μάχη του για την προεδρία της ΝΔ, διοργανώνει για τον φίλο του δείπνο στήριξης με διευθυντές πολυεθνικών.

Ρεπορτάζ   Κώστας Βαξεβάνης / Αντιγόνη Μιχοπούλου / Ντοκουμέντο

Τα mails που φέρνει στη δημοσιότητα το Documento αποδεικνύουν τη φιλική σχέση μεταξύ Μητσοτάκη και Φρουζή η οποία ξεκινάει από τις πολιτικές συμπάθειες και φτάνει έως τη διοργάνωση δείπνων με αφρώδη οίνο για χάρη του αρχηγού της ΝΔ. Αποδεικνύεται πως για δεύτερη φορά (η πρώτη αφορά τον Χριστοφοράκο) ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει στενές σχέσεις με πολυεθνική που απομύζησε και έβλαψε το ελληνικό δημόσιο.

Οπως προκύπτει από την ημερομηνία του δείπνου αλλά και το γεγονός πως όσοι δεν κατάφεραν να παρευρεθούν δήλωσαν, κατά τον Φρουζή, τη στήριξή τους στο Μητσοτάκη, επρόκειτο για τη στήριξη του δικού του ανθρώπου. Την ώρα που διοργανωνόταν τα πάρτι της κλοπής του δημοσίου, ο Κυριάκος Μητσοτάκης ζούσε στα δικά του πάρτι είτε με τον Χριστοφοράκο είτε με τον Φρουζή. Αν πρόκειται για απλή κοινωνική σχέση, το ερώτημα είναι γιατί την έχει αποκρύψει ο πρόεδρος της ΝΔ. Δηλαδή γιατί αποκρύπτει από τον κόσμο πως η επίσημη άποψη της ΝΔ ότι το Novartis-gate είναι σκευωρία συμπορεύεται με ένα άλλο πραγματικό στοιχείο, πως ο πρωταγωνιστής είναι στενός φίλος και υποστηρικτής του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Οταν ο Μητσοτάκης υποστηρίζει πως δεν υπάρχει σκάνδαλο Novartis, υποστηρίζει την αλήθεια ή τον φίλο και δικό του άνθρωπο Φρουζή; Πρέπει να απαντήσει αν η πολιτική του στάση σχετίζεται με τις προσωπικές σχέσεις που είχε ο ίδιος με τον διευθύνοντα σύμβουλο της Novartis και φυσικά να πει μέχρι πού είχαν φτάσει αυτές οι σχέσεις.

Από τον Απρίλιο του 2018, όταν η δικογραφία της Novartis που αφορούσε τα πολιτικά πρόσωπα (Σαμαράς, Γεωργιάδης, Στουρνάρας κ.ά.) επέστρεψε στην Εισαγγελία Διαφθοράς, οι αμερικανικές αρχές και το FBI άρχισαν να ερευνούν επισταμένα τα περιουσιακά στοιχεία και τη σχέση των πολιτικών αυτών προσώπων με την πολυεθνική. Ως εκείνη τη στιγμή οι Αμερικανοί είχαν επιλέξει να είναι διακριτικοί για να μην κατηγορηθούν ότι βάλλουν κατά πολιτικών προσώπων για ένα θέμα που απασχολούσε την ελληνική Βουλή.

Με την επιστροφή της δικογραφίας σε εισαγγελικά χέρια θεώρησαν πως το θέμα τοποθετείται σε επίπεδο διακρατικής συνεργασίας αρμόδιων υπηρεσιών και μόνο. Κάποιοι από τους προστατευόμενους μάρτυρες στην Ελλάδα έχουν ήδη καταθέσει στο FBI παρουσία Αμερικανού εισαγγελέα στην Αυστρία. Στις συναντήσεις αυτές μάρτυρας ενημέρωσε το FBI για τις σχέσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Κωνσταντίνο Φρουζή, διευθύνοντα σύμβουλο της Novartis. Ως εκείνη την ώρα ο Κυρ. Μητσοτάκης ήταν απλώς ο πρόεδρος ενός κόμματος που τα στελέχη του είχαν εμπλακεί στην υπόθεση από τους μάρτυρες και γι’ αυτό είχε επιλέξει τη γραμμή της στήριξής τους. Οι Αμερικανοί πράκτορες όμως βρέθηκαν μπροστά σε στοιχεία που συσχέτιζαν τον Μητσοτάκη απευθείας με τον Φρουζή.

Τα mail της βαθιάς φιλίας

Οσα κατέθεσαν οι μάρτυρες επιβεβαιώνονται από στοιχεία στους σκληρούς δίσκους της Novartis και του ίδιου του Κ. Φρουζή που έχουν κατασχεθεί. Στα αρχεία της αλληλογραφίας του διευθύνοντος συμβούλου υπάρχουν πολλά μηνύματα επικοινωνίας με τον Κυρ. Μητσοτάκη. Ο «Μr Novartis» σε αυτές τις ηλεκτρονικές συνομιλίες αποκαλεί «φίλο» τον Κυρ. Μητσοτάκη και ο πρόεδρος της ΝΔ του απαντά επίσης φιλικά με διάθεση και ύφος που φανερώνει βαθιά σχέση. Σε ένα από τα mails αυτά ο Κώστας Φρουζής διοργανώνει δείπνο προς τιμήν του Κυριάκου Μητσοτάκη, στο οποίο συμμετέχουν επικεφαλής εταιρειών με τις συζύγους τους. Σε mail μάλιστα που έχει στείλει η συνεργάτιδα του Φρουζή Μαρία Λεοντάρη προκειμένου να ενημερώσει για τη διοργάνωση του δείπνου, ο τίτλος είναι «Kyriakos Mitsotakis Dinner» (δείπνο Κυριάκος Μητσοτάκης).

Στις 27 Αυγούστου 2015 ο Κώστας Φρουζής στέλνει ηλεκτρονικό μήνυμα στο προσωπικό mail του Κυριάκου Μητσοτάκη, στο οποίο του γράφει:

«Καλημέρα και πάλι Κυριάκο.

Κάποια πρώτα ονόματα φίλων που θα πρότεινα, χωρίς βέβαια να έχω κάνει επαφή μαζί τους πριν μιλήσουμε είναι:

Κεφαλάς CEO JnJ

Gerasopoulos CEO Sanofi

Karavias CEO EFG

Drandakis CEO Taxibeat

Katsos CEO Pharmathen and SEV

Andreas Marinopoulos CEO Famar

Anastasopoulos Pdt American chamber kai CEO pharma Co

Karakakasis CEO Medronic

Neiadas CEO Cana and SEV

Arnaoutis CEO medical devices Co and President of the relevant Association

Arkoumaneas CEO of PR company

My 2 sons…

Λέω να είναι 7-8 ζευγάρια, ένα βράδυ τύπου 14/9 ή 15/9, αλλά σίγουρα περιμένω το δικό σου κυρίως availability. Παρακαλώ το δεύτερο 10ήμερο του Σεπτεμβρίου για να υπάρχει λίγος χρόνος οργάνωσης.

Περιμένω νέα σου

Φιλικά

Κώστας»

Σε δύο ώρες

Το mail στέλνεται στον Κυριάκο Μητσοτάκη στις 10.10 το πρωί και στις 13.26 ο Κυριάκος απαντά:

«Μου φαίνεται μια χαρά! Προτιμώ 15/9 και ακόμη καλύτερα 16/9».

Ο Φρουζής σε δύο ώρες απαντά:

«Σε πρώτη φάση παρακαλώ κράτα την ημερομηνία 16/9 Τετάρτη. Πάμε γι’ αυτό που προτιμάς περισσότερο».

Στις 29 Αυγούστου ο Κ. Φρουζής ενημερώνει πάλι τον Κυριάκο Μητσοτάκη ότι όλα είναι έτοιμα. Γράφει:

«Καλησπέρα Κυριάκο

Εχουν ήδη αποδεχθεί με χαρά την πρόσκληση οι περισσότεροι. Περιμένω μέσα στη βδομάδα κάποια τελευταία confirmations

Πάμε για 16/9 βραδάκι

Θα σου κάνω μια ενημέρωση μέσα στη βδομάδα.

Οk;

Καλό Σαββατοκύριακο

Κώστας».

Ο Φρουζής στήριξε Κυριάκο

Το συγκεκριμένο δείπνο όμως φαίνεται ότι είναι μια πρωτοβουλία για τη στήριξη του Κυριάκου Μητσοτάκη ο οποίος μόλις έχει ανακοινώσει πως θα πάρει μέρος στην κούρσα για την αρχηγία της ΝΔ.

Σε mail που στέλνει ο μάνατζερ της Novartis στον Μητσοτάκη προκειμένου να τον ενημερώσει για τους συμμετέχοντες στο δείπνο γράφει:

«Καλημέρα αγαπητέ Κυριάκο

Καλή βδομάδα και καλή δύναμη στο sprint της Κυριακής…

Σου στέλνω με sms τη διεύθυνση. Μιλάμε και στο τηλέφωνο για λεπτομέρειες. Είμαι βέβαιος πως θα περάσουμε ευχάριστα και αρκούντως χαλαρά.

Φιλικά Κώστας

ΥΓ. Αλλοι τρεις αγαπητοί μου φίλοι δυστυχώς θα είναι στο εξωτερικό αν και θα ήθελαν πολύ να παρευρίσκονται.

Καραβίας CEO EFG,

Κεφαλάς CEO J&J,

Κουμέτης CEO Coca Cola

(μου είπαν και οι τρεις ότι έχεις την υποστήριξή τους γιατί σε εκτιμούν ούτως ή άλλως)».

Η αναφορά στη στήριξη του Κυριάκου Μητσοτάκη την επίμαχη περίοδο παραπέμπει σε μια συνάντηση που διοργανώθηκε γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο.

Το πολυτελές δείπνο για είκοσι

Η προπαρασκευή ξεκινά και απ’ ό,τι προκύπτει από τα mails η στενή συνεργάτιδα του Φρουζή Μαρία Λεοντάρη απευθύνεται σε διάφορες εταιρείες catering για την προετοιμασία ενός «δείπνου για 20 άτομα». Αφού παίρνει προσφορές, ενημερώνει τελικώς τον Φρουζή στις 4 Σεπτεμβρίου για το πρόγραμμα. Το δείπνο διοργανώνεται στο σπίτι του «Μr Novartis» στην Πεντέλη.

Το πρόγραμμα προβλέπει μπουφέ στην αυλή της μονοκατοικίας για την Τετάρτη 16 Σεπτεμβρίου 2015, ώρα 21.00. Στις 7 Σεπτεμβρίου αποστέλλεται στους καλεσμένους τελικό mail με πληροφορίες για το δείπνο. Το σπίτι καθαρίζεται δύο φορές την Κυριακή 13 Σεπτεμβρίου και όλη μέρα κατά την παραμονή του δείπνου. Δύο παρκαδόροι αναλαμβάνουν να εξυπηρετούν τους καλεσμένους, όπως και δύο σερβιτόροι. Το μενού, σύμφωνα με το ενημερωτικό mail, περιλαμβάνει κρασιά από την κάβα του Φρουζή και:

«WELCOME (τραπεζάκι μέσα)

- Δροσερό αφρώδη οίνο με γεύση ροδάκινο

- Spring rolls με γλυκόξινη σως

- Πιατέλα σολομού, κρόκου αυγού ξύσμα, κάπαρη

Πρώτο πιάτο (μπουφές έξω)

- Χειροποίητη τυρόπιτα με φύλλο ανοιγμένο στο χέρι

- Κρέπες με κολοκύθια με τέσσερα τυριά

Κυρίως πιάτο (μπουφές έξω)

- Κοτόπουλο φιλέτο σχάρας με σάλτσα λεμόνι ντομάτα και θυμάρι

- Μοσχαρίσιο φιλέτο με σάλτσα ροδιού (συνοδευτικό ρύζι κρεόλ και στα δύο κυρίως)

- Φιλεταρισμένο λαυράκι με στικς λαχανικών και βινεγκρέτ ντομάτας

Σαλάτες (μπουφέ έξω)

- Μεσογειακή σαλάτα με ντομάτα, δυόσμο, κάπαρη και κρίθινα παξιμάδια

- Ανάμικτη με πράσινα λαχανικά, μανούρι, λιαστή ντομάτα και κρουτόν, ντοματίνια

Πλατώ ελληνικών τυριών

- Γραβιέρα Κρήτης

- Καπνιστό Μετσόβου

- Λαδοτύρι Μυτιλήνης».

Στο δείπνο προβλέπονται διάφορα φρούτα και γλυκά και το σερβίρισμα γίνεται σε πορσελάνινο λευκό πιάτο με πλατίνα.

Τα καλύτερα βιογραφικά της χώρας

Φυσικά το δείπνο δεν αποτελεί τυχαία συνεύρεση των δύο αντρών. Δεν είναι τυχαίο ότι αμέσως μετά την αποχώρησή του από τη Novartis, το 2015, ο Φρουζής στέλνει το βιογραφικό του στον Κυριάκο Μητσοτάκη μαζί με επισυναπτόμενα που αποδεικνύουν τις ικανότητές του.

Γράφει στις 21 Μαΐου 2015 ο Κώστας Φρουζής στον Κυριάκο Μητσοτάκη:

«Αγαπητέ Κυριάκο

Σου προωθώ τα στοιχεία που μου ζήτησες.

Παραμένω στη διάθεσή σου για οποιαδήποτε διευκρίνιση

Φιλικά

Κώστας».

Το θέμα δεν είναι ότι η αλληλογραφία μεταξύ των δύο αντρών ξεχειλίζει από οικειότητα και φιλία, αλλά πως, απ’ ό,τι φαίνεται, ο Κ. Φρουζής εμπιστεύεται το βιογραφικό του στα χέρια του καλύτερου βιογραφικού της χώρας. Το mail συνοδεύεται από όλα τα στοιχεία που αποδεικνύουν τις ικανότητες του Φρουζή και θα βοηθούσαν στην προώθησή του. Συγκεκριμένα επισυνάπτονται: Παρουσίαση της αγγλόφωνης «Athens Views» που εμφανίζει τον Φρουζή ως ένα από τους πέντε leaders της χώρας, δημοσίευμα της «Καθημερινής» για τον Φρουζή ως «manager της χρονιάς 2012», συνέντευξή του στο «Scrip» και φυσικά αναλυτικό βιογραφικό στα αγγλικά.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης απαντά σε ένα λεπτό γράφοντας:

«Κώστα σε ευχαριστώ πολύ: Και χρόνια πολλά!»

Το μόνο συμπέρασμα δεν είναι ότι ο πρόεδρος της ΝΔ χρησιμοποιεί σε όλα τα mails του το θαυμαστικό στη θέση της τελείας. Φρουζής και Μητσοτάκης γνωρίζονται, είναι ομοτράπεζοι και έχουν την οικειότητα των προσωπικών εξυπηρετήσεων.

Στην υπηρεσία των Μητσοτάκηδων

Η σχέση όμως Μητσοτάκη και Φρουζή πάει ακόμη πιο πίσω. Οπως φαίνεται από τα κατασχεμένα αρχεία του Φρουζή, το 2007 είχε επισκεφθεί την ιδιαιτέρα του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, στην οποία απέστειλε στη συνέχεια επιστολή αφοσίωσης στους Μητσοτάκηδες. Γράφει στο γράμμα στις 17 Δεκεμβρίου 2007, το οποίο έχει κατασχεθεί:

«Αγαπητή κυρία Κυπραίου

Σας ευχαριστώ ιδιαίτερα για την ευκαιρία που μου δώσατε να σας συναντήσω από κοντά.

Επιπλέον είναι χαρά μου να σας επισυνάψω όπως μου ζητήσατε ένα σύντομο βιογραφικό μου σημείωμα ώστε να φανώ ίσως χρήσιμος στην κα Μπακογιάννη και κυρ. Κυρ. Μητσοτάκη.

Θα είναι τιμή για μένα, μετά την συνεργασία που είχε ο πατέρας μου Μιχάλης με τον πρόεδρο, να έχω κι εγώ κάτι αντίστοιχο με τα παιδιά του.

Περιμένοντας νέα σας

Με εκτίμηση

Κωνσταντίνος Μ. Φρουζής».

Είναι άγνωστο αν η σχέση Κώστα Φρουζή και Κυριάκου Μητσοτάκη ξεκίνησε εκείνη την περίοδο. Το βέβαιο είναι πως υπήρξε, είναι θερμή και την έχει κρατήσει κρυφή ο πρόεδρος της ΝΔ, ο οποίος δίνει την εντύπωση ότι δεν γνωρίζει ούτε από Novartis ούτε από Φρουζή. Οπως και στην υπόθεση της Siemens και τη σχέση με τον Μιχ. Χριστοφοράκο, χρειάστηκε να δημοσιοποιηθεί η αλληλογραφία για να μάθουμε πως η Novartis δεν ήταν απλώς κοντά με τον Κυριάκο αλλά έπιναν και αφρώδη οίνο μαζί.

Τα διαπιστευτήριά του στην οικογένεια Μητσοτάκη επιδίδει με επιστολή που έχει κατασχεθεί από το αρχείο του ο Κώστας Φρουζής, την οποία αποστέλλει στην ιδιαιτέρα του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη

Το βιογραφικό του καλύτερου μάνατζερ (Φρουζής) στο καλύτερο βιογραφικό της χώρας (Μητσοτάκης). Εχοντας αποχωρήσει από την πολυεθνική, ο πρώην «Μr Novartis» στο mail του προς τον Κυριάκο επισυνάπτει εκτός από το βιογραφικό του και δημοσιεύματα γι’ αυτόν από την αγγλόφωνη «Athens Views», την «Καθημερινή» και το «Scrip».

Σάββατο 30 Ιουνίου 2018

«Όλοι οι καργιόληδες μια εταιρία»

(Στην  φωτογραφία, ο Αγαθάγγελος Κότσαλος σε συνάντηση με τον Τομεάρχη Εθνικής Άμυνας της ΝΔ, Βασίλη Κικίλια και τον αναπληρωτή τομεάρχη Δικαιοσύνης-Διαφάνειας, Κώστα Καραγκούνη  )

Δύο "άριστα" στελέχη της ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη, συνελήφθησαν από την ΕΛΑΣ, στο πλαίσιο μεγάλης επιχείρησης εξάρθρωσης κυκλωμάτων παράνομων ελληνοποιήσεων... και σε κανέναν δεν κάνει εντύπωση.

Έχει πλέον χαθεί το μέτρημα. Κανείς δεν μπορεί πλέον να απαριθμήσει με ακρίβεια τα μικρά και μεγάλα στελέχη της ΝΔ που εμπλέκονται ή φέρονται να εμπλέκονται σε ότι σκάνδαλο και "επιχειρηματική δραστηριότητα" μπορεί να χωρέσει ο νους.

Από τα μεγάλα "ψάρια" της Novartis, του ΚΕΕΛΠΝΟ και των παραδείσιων οφσόρ της φοροαποφυγής, μέχρι τις δεκάδες υποθέσεις στελεχών της ΝΔ που έχουν πιαστεί, ανά την επικράτεια, με τη γίδα στην πλάτη.

Από τον Κήρυκα Χανίων και τη Siemens, μέχρι την απροκάλυπτη διαπλοκή με επιχειρηματικά συμφέροντα και ΜΜΕ.

Από το Γραμματέα της ΝΔ, Λευτέρη Αυγενάκη που φέρεται -σύμφωνα με νόμιμες ηχογραφήσεις της ΕΥΠ- να κάνει εξυπηρετήσεις σε απαγωγείς, λαθρέμπορους και άλλους ποινικούς, μέχρι την κατηγορία για παιδεραστία του Νίκου Γεωργιάδη, στενού συνεργάτη του Κ. Μητσοτάκη.

Το ευτυχές βέβαια για τα διεφθαρμένα στελέχη της ΝΔ, είναι ότι ο νυν πρόεδρος του κόμματος δεν καταδικάζει τέτοιες πρακτικές. Θα έλεγε κανείς πως δεν τις θεωρεί "ενάντια στην ανθρώπινη φύση", όπως για παράδειγμα την κοινωνική ανισότητα.

Μέχρι και κουμπάρος του στη Λάρισα φυλακίσθηκε πρόσφατα για απάτη και ο πρόεδρος της ΝΔ, δεν έβγαλε κιχ.

Συν τοις άλλοις, στην εφημερίδα Documento, αύριο Κυριακή, αποκαλύπτεται η α λα Siemens σχέση μεταξύ του Κυριάκου Μητσοτάκη και του Mr. Novartis, Κωνσταντίνου Φρουζή.

Δεν είναι σχήμα λόγου, όντως έχει χαθεί το μέτρημα των σκανδάλων που εμπλέκονται στελέχη της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Την ίδια ώρα, μετριοπαθή στελέχη διαγράφονται επειδή εκφράζονται θετικά για την πορεία της οικονομίας, ενώ, η ακροδεξιά, ηγετική ομάδα της ΝΔ, με πρόσχημα το "Μακεδονικό", νομιμοποιεί πολιτικά την ακροδεξιά βία.

Η -χρεοκοπημένη οικονομικά και ηθικά- ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη έχει καταφέρει το ακατόρθωτο. Να είναι ένα κόμμα το οποίο να φαίνεται ακόμα πιο διεφθαρμένο ως αντιπολίτευση, παρά ως κυβέρνηση.

Ας επιστρέψουμε όμως στο πιο πρόσφατο περιστατικό, όπου δύο στελέχη της ΝΔ, ο Αγαθάγγελος Κότσαλος και ο Δημήτρης Μπουσμπουρέλης, συνελήφθησαν για συμμετοχή σε κύκλωμα παράνομων ελληνοποιήσεων.

Για να είμαστε δίκαιοι όμως, υπάρχει και ο αντίλογος αυτών που επιχειρηματολογούν υπέρ της "αριστείας".

"Να κάνουμε την κρίση ευκαιρία", δε λένε οι ιεροκήρυκες του νεοφιλελευθερισμού εδώ και περίπου μια δεκαετία; Ε, την έκαναν.

Από τη μία ψαρεύουν ψήφους με το "ο ΣΥΡΙΖΑ μας γέμισε λαθρομετανάστες, πρέπει επιτέλους να ξεβρομίσει ο τόπος" και από την άλλη κατασκευάζουν πλαστά πιστοποιητικά ελληνοποιήσεων, γεμίζοντας τις τσέπες τους με τα χρήματα των απελπισμένων προσφύγων και μεταναστών.

Όπως τραγουδάει και ο Μάλαμας στο τραγούδι του "Καληνύχτα"... «όλοι οι καριόληδες μια εταιρία»

πηγή

Σάββατο 23 Ιουνίου 2018

Δύο ακαδημαϊκοί αναλύουν στο σημείο προς σημείο τη συμφωνία για το Μακεδονικό




Μακεδονία… η γεωγραφική περιοχή στα νοτιοανατολικά Βαλκάνια που μοιράζονται τρεις χώρες και ταλανίζει εδώ και δεκαετίες τις σχέσεις Ελλάδας και πΓΔΜ. Ο τόπος για τον οποίο έχουν γραφτεί στρατιωτικά εμβατήρια εξύψωσης του «εθνικού φρονήματος» και ενεργοποιεί ανά περιόδους τα συντηρητικά αντανακλαστικά της κοινωνίας.

Ρεπορτάζ: Συραγώ Λιάτσικου - Αντρέας Βάγιας



Η Μακεδονία που γίνεται παιχνίδι μικροπολιτικών σκοπιμοτήτων, την καπηλεύονται χρυσαυγίτες βουλευτές οι οποίοι φαντασιώνονται να δουν και πάλι τα τανκ και το στρατό στους δρόμους, η Μακεδονία που συσπειρώνει όλο το εθνικιστικό μέτωπο το οποίο καλεί διαρκώς σε οργισμένα συλλαλητήρια με στόχο να μην λυθεί ένα διαχρονικό γεωπολιτικό ζήτημα.



Με την ανακοίνωση της συμφωνίας μεταξύ Ελλάδας και πΓΔΜ, η οποία έρχεται για να δώσει λύση στο ζήτημα της ονομασίας της γειτονικής χώρας, η ελληνική κοινωνία αντιμετωπίζει νέες προκλήσεις καθώς μια μερίδα κόσμου αντιδρά, σαν να μην αντιλαμβάνεται το κοινό συμφέρον των δύο χωρών από το τέλος ενός άτυπου ψυχρού πολέμου στην καρδιά των ταλαιπωρημένων Βαλκανίων. Τι είναι όμως εκείνο που ωθεί πολιτικούς να μην ντρέπονται να εκτεθούν διπλώνοντας το χάρτη της χώρας στη μέση, δείχνοντας ότι χρειάζονται «απλά μαθήματα γεωγραφίας» και πολίτες να μασκαρεύονται ως άλλοι Μεγαλέξανδροι επιδιώκοντας να συνεχίζεται μια αέναη διένεξη;



To koutipandoras.gr, θέλοντας να ενημερώσει το αναγνωστικό κοινό με μια ψύχραιμη ματιά σχετικά με ένα από τα ζητήματα που αντιμετωπίζονται ως ταμπού για την ελληνική κοινωνία, απευθύνθηκε σε δύο ακαδημαϊκούς οι οποίοι έχουν ασχοληθεί ενδελεχώς με το θέμα εδώ και δεκαετίες. Ο Θάνος Ντόκος, Γενικός Διευθυντής στο Ελληνικό Ίδρυμα Ευρωπαϊκής & Εξωτερικής Πολιτικής (ΕΛΙΑΜΕΠ) και Διδάκτωρ Διεθνών Σχέσεων και Στρατηγικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Cambridge και ο Κωνσταντίνος Τσιτσελίκης, καθηγητής Βαλκανικών, Σλαβικών και Ανατολικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας απαντούν στις ερωτήσεις μας με στόχο να φωτίσουν κάθε πτυχή αυτής της συμφωνίας και τον αντίκτυπο που θα έχει για την ευρύτερη περιοχή.





Η αποδοχή του ονόματος «Μακεδόνες» και η «μακεδονική» γλώσσα είναι εντός της εθνικής γραμμής όπως αυτή διαμορφώθηκε στη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών στις αρχές της δεκαετίας του 1990 και στη συνέχεια το 2008 όταν και υιοθετήθηκε η θέση «σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό»;

ΘΑΝΟΣ ΝΤΟΚΟΣ (ΕΛΙΑΜΕΠ): Τα ζητήματα αυτά είχαν συζητηθεί αλλά δεν είναι γνωστό ποιες ήταν οι πιθανές λύσεις που είχαν συζητηθεί στο πλαίσιο των διμερών επαφών και διαπραγματεύσεων. Το ζήτημα της εθνότητας και της γλώσσας και κατά προέκταση του αλυτρωτισμού είναι κεντρικής σημασίας, αλλά είναι εξαιρετικά δύσκολο να αξιολογηθούν. Στην πράξη υπάρχουν δύο σχολές σκέψης/απόψεις που γίνονται αποδεκτές με αξιωματικό τρόπο καθώς δεν μπορούν να αποδειχθούν:

Πρώτον, υπάρχουν αυτοί που προσεγγίζουν το ζήτημα στη βάση του ορθολογισμού και βλέπουν την πΔΓΜ ως ένα μικρό και αδύναμο κράτος, με σημαντικά εσωτερικά προβλήματα. Αν ομαλοποιηθούν οι διμερείς σχέσεις και προχωρήσει η ενταξιακή πορεία προς το ΝΑΤΟ (σχεδόν άμεσα) και την ΕΕ (σε βάθος χρόνου), θα μετατραπεί σε πολιτικό και οικονομικό ‘δορυφόρο’ της χώρας μας.

Δεύτερον, σύμφωνα με την άλλη σχολή σκέψης, η αναγνώριση ‘μακεδονικής’ γλώσσας και μειονότητας ανοίγει τον ασκό του Αιόλου και οι υποστηρικτές του αλυτρωτισμού στη γειτονική χώρα θα το εκμεταλλευτούν μελλοντικά για να προωθήσουν τα σχέδιά τους σε βάρος της χώρας μας. Σε περίπτωση που η συμφωνία ολοκληρωθεί, μόνο ο χρόνος θα δείξει ποια από τις δύο πλευρές έχει δίκιο.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΣΙΤΣΕΛΙΚΗΣ (ΠΑΜΑΚ): Tο θέμα της σύνθετης ονομασίας αποτελούσε εθνική γραμμή για όλες τις κυβερνήσεις στο παρελθόν. Αυτό που δεν είχε συμφωνηθεί ήταν η ονομασία της γλώσσας, κάτι που απέφευγε η ελληνική πλευρά να συζητάει. Μπορούμε να πούμε ότι τις τελευταίες δεκαετίες υπήρχε κοινή αίσθηση πως αυτή η γλώσσα διαφοροποιείται από τη βουλγαρική οπότε βλέπουμε αναφορές σε αυτή τη γλώσσα ως μακεδονική, ήδη από το 1904, το 1912-13, σε επίσημα και ανεπίσημα έγγραφα του ελληνικού κράτους. Φτάνοντας στο 1958, με την συμφωνία Ελλάδας - Γιουγκοσλαβίας αναγνωρίστηκαν όλες οι τοπικά επίσημες γλώσσες της Γιουγκοσλαβίας, μεταξύ των οποίων και η μακεδονική ως μακεδονική. Αργότερα, στη δεκαετία του 70 και μετά τη δεκαετία του 90 αναγνωρίστηκαν και στα πλαίσια του ΟΗΕ, όπου στο σύγχρονο και ανεξάρτητο πλέον μακεδονικό κράτος, η μακεδονική τυποποιήθηκε ως επίσημη γλώσσα, χωρίς την αντίρρηση της Ελλάδας. Άρα υπάρχει μια έμμεση ή άμεση αποδοχή της γλώσσας ως επίσημη και διαφοροποιείται από τη βουλγαρική. Αξίζει να σημειωθεί ότι η Ελλάδα πολλές φορές και με συγκεκριμένη πολιτική προήγαγε τον όρο μακεδονική γλώσσα, ειδικά στις αρχές του 20ου αιώνα, σε ένα τελείως διαφορετικό πολιτικό περιβάλλον.

Για την εθνότητα υπάρχουν επίσης αναφορές ότι υπήρχε μια εθνογένεση. Βέβαια, επειδή ήταν η πιο ύστερη εθνογένεση στα Βαλκάνια, χωρίς να βάλουμε μέσα τους Βόσνιους και τους Κοσοβάρους, αλλά νεότερες μορφές εθνισμού στα Βαλκάνια, προφανώς συμπιέστηκε και από τη μεριά της Ελλάδας, και κυρίως από τη Βουλγαρία, γιατί ο μεγαλύτερος διεκδικητής της εθνότητας ήταν η Βουλγαρία, η οποία υποστήριζε πως η μακεδονική είναι παραφυάδα και εντάσσεται στο βουλγαρικό έθνος. Από την άλλη πλευρά έχουμε την Ελλάδα η οποία δεν αναγνώριζε, ή αναγνώριζε κατά περίπτωση ότι υπάρχει αυτός ο εθνισμός, διακριτός από τον βουλγαρισμό. Στην ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Βουλγαρίας, όπου κριτήριο αποτέλεσε η υπαγωγή του πληθυσμού στο ορθόδοξο πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης ή στην βουλγαρική εξαρχεία της Κωνσταντινούπολης, αυτοί που έμειναν τελικά στην Ελλάδα, σλαβόφωνοι, αντιμετωπίστηκαν με δυο τρόπους από την Ελλάδα, σχετικά με το αν αποτελούν βουλγαρική μειονότητα ή μη βουλγαρική μειονότητα, κι αν δεν ήταν βουλγαρική τι ήταν. Έτσι, φτάνουμε στην υπογραφή ενός πρωτοκόλλου το 1925 με την Βουλγαρία που την αναγνώριζε ως βουλγαρική, όπου βέβαια αντέδρασε η Σερβία, αλλά τελικά δεν πέρασε από το ελληνικό κοινοβούλιο. Υπάρχουν περίοδοι όπου η γλώσσα διώκεται, όπως την περίοδο της δικτατορίας του Μεταξά, και τη δεκαετία του 1950. Όλα αυτά δείχνουν ότι η Ελλάδα αναγνωρίζει ότι υπάρχει κάτι αλλά δεν το ονοματίζει, ή το ονοματίζει και μετά για κάποιους λόγους αλλάζει το όνομα. Επομένως, το ζήτημα είναι περισσότερο ζήτημα ορολογίας.

Φτάνοντας στη συμφωνία, προφανώς η γλώσσα αυτή ονομάζεται μακεδονική γιατί δεν θα μπορούσε να είναι κάτι άλλο. Δεν μπορεί η Ελλάδα να υπαγορεύσει πως θα λέγεται η επίσημη γλώσσα του γειτονικού κράτους. Ωστόσο, υπάρχει μια σαφής διακήρυξη εντός της συμφωνίας, που είναι μάλιστα μονομερής, και αναφέρει ότι η γλώσσα αυτή δεν έχει καμία σχέση με την Ελλάδα και τον ελληνισμό. Επίσης, δεν υπάρχει πουθενά η ρύθμιση του ζητήματος της εθνότητας ή του εθνισμού, της εθνικής ταυτότητας δηλαδή, γιατί μια διεθνής συμφωνία δεν βάζει ποτέ τέτοια ζητήματα. Συζητάμε για την ορολογία που αφορά την ιθαγένεια, δηλαδή το πως θα λέγονται οι πολίτες αυτού του κράτους. Κι αυτό ρυθμίζεται με το να λέγονται Μακεδόνες, όχι με την έννοια του εθνισμού, της εθνικής ταυτότητας, αλλά ότι έχουν έναν νομικό δεσμό που είναι η Βόρεια Μακεδονία. Για παράδειγμα, οι αλβανικής καταγωγής, γλώσσας και εθνικής ταυτότητας πολίτες της Βόρειας Μακεδονίας, μπορεί να ονομάζονται Μακεδόνες επίσης, άρα, δεν είναι ενδεικτικό της εθνικής ταυτότητας του πολίτη της χώρας αυτής ο όρος Μακεδόνας. Σημαίνει απλά το ότι είναι πολίτης της χώρας. Βέβαια, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει το φαινόμενο του «μακεδονισμού» για να το πω έτσι, που εκφράζει κάποιες φορές επιθετικό εθνικισμό. Αν ρωτήσουμε π.χ. έναν Αλβανό εθνικιστή της σημερινής Βόρειας Μακεδονίας, θα τον περιγράφαμε ως μέλος της αλβανικής μειονότητας (κατά τη συμφωνία της Οχρίδας), αλλά Μακεδόνα πολίτη.

Το ΝΑΤΟ θα απευθύνει πρόσκληση ένταξης στην πΓΔΜ πριν ολοκληρωθεί η αλλαγή των εγγράφων και του Συντάγματος. Υπάρχει το ενδεχόμενο, δεδομένων και των διεθνών πιέσεων, η αρχική πρόσκληση να δημιουργήσει τετελεσμένα εις βάρος της χώρας μας ή ακόμη και να ενταχθεί η Βόρεια Μακεδονία στη Συμμαχία χωρίς να έχουν ολοκληρωθεί οι αλλαγές που προβλέπει η συμφωνία;

ΘΑΝΟΣ ΝΤΟΚΟΣ (ΕΛΙΑΜΕΠ): Πράγματι το erga omnes αποτελούσε κεντρική ελληνική επιδίωξη και η αποδοχή του από την πλευρά της πΓΔΜ είναι μια αδιαμφισβήτητη επιτυχία. Οποιαδήποτε ρύθμιση που θα προέβλεπε κάποιας μορφής ‘διπλή ονομασία’ (για το εσωτερικό και εξωτερικό της χώρας) θα ήταν ιδιαίτερα προβληματική.

Η ακολουθητέα διαδικασία φαίνεται σχεδόν αναπόφευκτη αφενός γιατί οι δύο Σύνοδοι Κορυφής (ΕΕ και ΝΑΤΟ) θα πραγματοποιηθούν σε λίγες ημέρες και υπήρχε ισχυρό ενδιαφέρον για επίδειξη προόδου στο θέμα της διεύρυνσης, αφετέρου γιατί ο κ. Ζάεφ χρειάζεται κάποια απτά θετικά αποτελέσματα για να έχει ελπίδα να κερδίσει στο δημοψήφισμα και στην προσπάθεια αλλαγής του συντάγματος στο Κοινοβούλιο των Σκοπίων.

Είναι γεγονός ότι δημιουργούνται κάποια περιορισμένης έκτασης τετελεσμένα καθώς θα προχωρήσουν οι διαδικασίες ένταξης (τουλάχιστον στο ΝΑΤΟ, καθώς στην ΕΕ υπάρχουν σοβαρές ενστάσεις για την άμεση έναρξη της διαδικασίας), αλλά σε καμία περίπτωση δεν θα ενταχθεί η γειτονική χώρα χωρίς να ολοκληρωθούν οι συμφωνηθείσες αλλαγές.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΣΙΤΣΕΛΙΚΗΣ (ΠΑΜΑΚ): Δεν νομίζω ότι κάτι τέτοιο μπορεί να συμβεί, καθώς υπάρχουν βήματα στη διαδικασία ολοκλήρωσης. Υπάρχει ένα προστάδιο και στην περίπτωση του ΝΑΤΟ (βέβαια εκεί τα πράγματα θα τρέξουν πιο γρήγορα) και στην περίπτωση της ΕΕ, με τις δύο περιπτώσεις βέτο που προβλέπονται από την συμφωνία. Προφανώς στην περίπτωση της ΕΕ η διαδικασία θα είναι πιο αργή, άρα δεν μας απασχολεί άμεσα. Στην περίπτωση του ΝΑΤΟ, υπάρχει ένας ενταξιακός προθάλαμος σε έναν μήνα από σήμερα, οπότε εκεί θα μπορούσε υποθετικά να υπάρξει θέμα. Η Ελλάδα όμως, διατυπώνει μια επιφύλαξη ότι θα πρέπει να ολοκληρωθεί και τυπικά η διαδικασία της συμφωνίας για να ενταχθεί η χώρα στο ΝΑΤΟ, άρα, αφού φτιαχτεί και επικυρωθεί η συμφωνία και από τις δύο πλευρές, ας πούμε σε έξι μήνες, τότε θα έχουν προχωρήσει και οι διεργασίες εντός ΝΑΤΟ για να επικυρωθεί η ένταξη. Διαφορετικά, υπάρχει η δυνατότητα του βέτο από πλευράς της Ελλάδας.

Ακυρώνεται, όπως υποστηρίζει η ελληνική πλευρά, ο αλυτρωτισμός τη στιγμή που ενώ θεσπίζεται η κρατική οντότητα Βόρεια Μακεδονία για όλες τις χρήσεις δεν συμβαίνει το ίδιο τους πολίτες και τη γλώσσα του κράτους καθώς δεν θα ονομάζονται βορειομακεδόνες αλλά μακεδόνες;

ΘΑΝΟΣ ΝΤΟΚΟΣ (ΕΛΙΑΜΕΠ): Η υπογραφείσα συμφωνία σαφώς βελτιώνει την κατάσταση στο ζήτημα του αλυτρωτισμού, τόσο μέσω των αλλαγών στο Σύνταγμα της πΓΔΜ, όσο και με τη νέα ονομασία. Ασφαλώς η βέλτιστη λύση για την Ελλάδα θα ήταν η υποχρεωτική χρήση του όρου ‘Βορειομακεδόνες’ και ‘βορειομακεδονική’ γλώσσα. Εναλλακτικά, θα μπορούσε να υιοθετηθεί η ‘φόρμουλα Κωφού’ για υποχρεωτική χρήση των σλαβικών λέξεων (Makedonski, Makedonci). Όμως σε μια διαπραγμάτευση δεν παίρνει κανείς όλα όσα επιδιώκει. Μόνο η ελληνική κυβέρνηση έχει εικόνα του αν υπήρχαν περιθώρια περαιτέρω διαπραγμάτευσης στο συγκεκριμένο θέμα ή αν αποτελούσε μια ‘κόκκινη γραμμή’ για την άλλη πλευρά.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΣΙΤΣΕΛΙΚΗΣ (ΠΑΜΑΚ): Όταν μιλάμε για αλυτρωτισμό, εννοούμε μια σαφή διεκδίκηση εδαφών ενός γειτονικού κράτους. Η συζήτηση και μόνο για την ονομασία της Μακεδονίας ή της Βόρειας Μακεδονίας, αποτελεί μια ελληνικού τύπου διολίσθηση για το τί σημαίνει αλυτρωτισμός. Υπήρχε μια τάση οικειοποίησης της ελληνικής ιστορίας στο παρελθόν, που θα την έλεγα αρχαιολατρεία, που αποτελούσε μια προβληματική στάση, αλλά αυτό είναι κάτι άλλο. Μέχρι το 1913 η ευρύτερη περιοχή που αποτελούσε τη Μακεδονία δεν είχε σαφή όρια, μιας και η προηγούμενη κατάσταση ήταν η οθωμανική αυτοκρατορία. Οι περιοχές της Μακεδονίας μοιράστηκαν σε τέσσερα κράτη (Ελλάδα, πΓΔΜ, Αλβανία, Βουλγαρία) ένα εκ των οποίων σήμερα, για ιστορικούς λόγους, με τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, είχε κυρίαρχη την εθνική ταυτότητα του Μακεδόνα.

Η χάραξη των συνόρων δεν αμφισβητήθηκε ποτέ παρά μόνο μία φορά έκτοτε, κι αυτό συνέβη με τη βουλγαρική κατοχή, όπου η Βουλγαρία, δυσαρεστημένη με τα κέρδη της στον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο, προχώρησε σε διεκδικήσεις στην περιοχή της ανατολικής ελληνικής Μακεδονίας, κάτι που έληξε με τη συνθήκη του Βουκουρεστίου. Αυτή ήταν μια πραγματικά αλυτρωτική κίνηση της Βουλγαρίας. Άρα, από μόνο του ένα όνομα δεν μπορεί να δημιουργήσει αλυτρωτισμό εκτός και αν του δοθεί περιεχόμενο, σαφείς ενδείξεις ότι υπάρχει μια επιθετικότητα και στα λόγια και στην πράξη, στρατιωτικού χαρακτήρα.

Δεν πρέπει να συγχέουμε την οικειοποίηση της ελληνικής ιστορίας, της περιόδου του Μ. Αλεξάνδρου -που κακώς και με πολύ προβληματικό τρόπο έγινε, ιδιαίτερα κατά την περίοδο διακυβέρνησης Γκρουέφσκι- με την συμφωνία σήμερα, όπου υπάρχει ρητή και σαφής δέσμευση σε παράγραφο της συμφωνίας ότι δεν υπάρχει καμιά διεκδίκηση του κομματιού που ανήκει στην ελληνική πολιτισμική ιστορία. Ακούγεται μάλιστα, πως στο Σύνταγμα της γείτονος θα υπάρχει ένα άρθρο το οποίο λέει πως το κράτος θα πρέπει να ενδιαφέρεται, να φροντίζει για τις μειονότητες και τους ομοεθνείς του και τα γειτονικά κράτη. Οφείλουμε να υπενθυμίσουμε πως τέτοια αναφορά υπάρχει και στο ελληνικό σύνταγμα το οποίο αναφέρει τους «απανταχού ομογενείς του» και έχει υλοποιηθεί με τη σύσταση Γενικής Γραμματείας απόδημου ελληνισμού κ.α. Κάτι τέτοιο θα μπορέσει να χρησιμοποιηθεί για να ανοίξουν δρόμοι συνεργασίας μεταξύ των γειτονικών κρατών.
Ποια είναι τα θετικά σημεία σημεία της συμφωνίας; Υπάρχουν σημεία στα οποία θεωρείτε ότι θα μπορούσε να έχει βρεθεί άλλη λύση;

ΘΑΝΟΣ ΝΤΟΚΟΣ (ΕΛΙΑΜΕΠ): Επιτρέπει στην Ελλάδα να ανακτήσει μέρος του πρωταγωνιστικού ρόλου και επιρροής της στα Βαλκάνια, περιορίζει, σε βάθος χρόνου, την επιρροή και τα περιθώρια κινήσεων της Τουρκίας στην εν λόγω περιοχή, κλείνει ένα μέτωπο εξωτερικής πολιτικής και επιτρέπει τη ‘συντήρηση δυνάμεων’ και τη σταδιακή συσσώρευση διπλωματικού κεφαλαίου για τη διαχείριση του κεντρικού ζητήματος για την ελληνική εξωτερική πολιτική, τις σχέσεις με την Τουρκία.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΣΙΤΣΕΛΙΚΗΣ (ΠΑΜΑΚ): Θετικό από μόνο του είναι το γεγονός ότι υπάρχει συμφωνία. Τελικά, θεωρώ πως έχει πολύ μικρή σημασία το όνομα. Το βασικό ζήτημα είναι ότι έληξε μια διαμάχη, μια ανοιχτή πληγή στα βόρεια σύνορά μας, η οποία μόνο κακό έκανε στην Ελλάδα. Δεν έχουμε χάσει τίποτα από τον ελληνισμό μας. Θα χάναμε αν είχαμε να κάνουμε με ένα έθνος το οποίο έλεγε «εγώ είμαι Έλληνας». Αυτό το πράγμα δεν υπάρχει.

Με τη συμφωνία, η Ελλάδα μπορεί να αποκομίσει τεράστιο διπλωματικό κεφάλαιο, το οποίο είχε ρίξει στη μάχη του ονόματος τα τελευταία χρόνια, έχει δώσει μάχες σε διεθνείς οργανισμούς, έχει καταναλώσει τόνους μελάνι, χαρτιά διπλωματών, σε συνεχείς συγκρούσεις γύρω από αυτό, με αντάλλαγμα άλλα ουσιαστικά ζητήματα. Τώρα έχουν απελευθερωθεί τα χέρια της ελληνικής διπλωματίας.

Το δεύτερο και ιδιαίτερα σημαντικό ζήτημα, είναι τα οικονομικά οφέλη της συμφωνίας. Ανοίγει ο εμπορικός δρόμος Θεσσαλονίκης-Σκοπίων. Ενώ η μισή περίπου συμφωνία αναφέρεται στο όνομα, η άλλη μισή αναφέρεται στη συνεργασία μεταξύ των δύο χωρών. Αν δει κανείς τον διεθνή τύπο και τους σχολιαστές, το ένα που επισημαίνεται είναι ότι κλείνει το ζήτημα του ονόματος και το άλλο είναι ότι μιλάμε για μια συμφωνία πρότυπο σε επίπεδο συνεργασίας. Εμπορικό, οικονομικό, σε επίπεδο ανθρώπινων κοινωνιών, ανταλλαγών πολιτισμικών και πολλά άλλα. Θα έρθουμε κοντά με ένα βαλκανικό κράτος το οποίο μας είναι άγνωστο. Άρα, η εδραίωση της ασφάλειας, σε μια περίοδο που ο πλανήτης δεν είναι στα καλύτερά του, αποτελεί κι ένα παράδειγμα καλής συνεργασίας και ασφάλειας, ιδιαίτερα από τη στιγμή που δεν έχουμε να χάσουμε κάτι και δεν έχουμε χάσει κάτι.

Θεωρείτε ότι το όνομα Βόρεια Μακεδονία δημιουργεί συνειρμούς ανάλογους με χώρες όπως η Κορέα, για παράδειγμα, παραπέμποντας στην ιδέα ενός διαμελισμένου έθνους;

ΘΑΝΟΣ ΝΤΟΚΟΣ (ΕΛΙΑΜΕΠ): Προσωπικά θα προτιμούσα την ονομασία ‘Νέα Μακεδονία’. Όμως και το Βόρεια Μακεδονία δεν θα παρέπεμπε -τουλάχιστον στα αυτιά οποιουδήποτε καλοπροαίρετου παρατηρητή- στην ιδέα ενός διαμελισμένου έθνους, καθώς ο εδαφικός διαχωρισμός δεν αποτελεί προϊόν κάποιας πρόσφατης σύγκρουσης, ούτε οι κάτοικοι ανήκουν στο ίδιο έθνος (όπως π.χ. οι Γερμανοί, οι Κορεάτες ή οι Βιετναμέζοι).

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΣΙΤΣΕΛΙΚΗΣ (ΠΑΜΑΚ): Επειδή δεν υπάρχει μακεδονικό έθνος το οποίο να είναι συνυφασμένο με τον ελληνισμό, αυτό είναι αδιανόητο. Ως Έλληνες έχουμε οικοδομήσει την ταυτότητά μας πάνω σε διάφορα πράγματα. Ο σλαβισμός δεν είναι ένα από αυτά, αυτό δεν έχει κανένα νόημα. Υπάρχει και μια παρόμοια περίπτωση κοντά μας που ίσως την έχουμε ξεχάσει τελευταία, κι αυτή είναι η περίπτωση της Ανατολικής και της ελληνικής Θράκης. Η ελληνική Θράκη, ονομαζόταν Δυτική, και τώρα πια Θράκη. Ούτε στην περίπτωση αυτή δεν τέθηκε ποτέ ζήτημα αλυτρωτισμού, παρά τις άλλου περιεχομένου προβληματικές που εκφράστηκαν ιστορικά και εκφράζονται ακόμα μέχρι και σήμερα, με τη μειονότητα της Ανατολικής Θράκης.
Η ενδιάμεση συμφωνία τι χρονικό ορίζοντα είχε και μέχρι πότε θα μπορούσαν οι ελληνικές κυβερνήσεις να κινούνται με αυτήν;

ΘΑΝΟΣ ΝΤΟΚΟΣ (ΕΛΙΑΜΕΠ): Η ενδιάμεση συμφωνία είχε λήξει εδώ και καιρό. Βεβαίως, θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως βάση για τις διμερείς σχέσεις αν κανείς επιδίωκε τη διατήρηση της υφιστάμενης κατάστασης, αλλά αν το ζητούμενο ήταν η επίλυση της διαμάχης, η ελληνική κυβέρνηση έπρεπε να σταθμίσει αν το παράθυρο ευκαιρίας που προέκυψε λόγω της διαλλακτικής στάσης της κυβέρνησης Ζάεφ μπορούσε να οδηγήσει σε μια αποδεκτή λύση. Προφανώς η κυβέρνηση αποφάσισε πως υπήρχαν ουσιαστικές πιθανότητες για μια τέτοια εξέλιξη, ενεπλάκη σε διαπραγματεύσεις και υπέγραψε μια συμφωνία την οποία προσπαθούμε να αποκρυπτογραφήσουμε και να αξιολογήσουμε.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΣΙΤΣΕΛΙΚΗΣ (ΠΑΜΑΚ): Η συμφωνία του 1995, που πραγματοποιήθηκε έπειτα από πρωτοβουλία της ελληνικής κυβέρνησης, προέβλεπε το προσωρινό όνομα το οποίο ήταν πΓΔΜ. Ελάχιστα χρησιμοποιήθηκε παρά μόνο αυστηρά επίσημα και εργαλειακά, μετά από πίεση και τεράστιο κόπο της ελληνικής διπλωματίας, με την εισδοχή του κράτους σε διεθνείς οργανισμούς και την αποτυχία τελικά να χρησιμοποιηθεί στις διμερείς σχέσεις με άλλες, από τη στιγμή που 140 χώρες την είχαν αναγνωρίσει ως δημοκρατία της Μακεδονίας. Επομένως, αυτή η συμφωνία, η οποία ήταν ανανεούμενη - θα μπορούσε βέβαια κανείς να την κρατήσει επ αόριστον - δεν είχε κανέναν ρόλο ύπαρξης. Πλέον, καταργείται με τη σύναψη της νέας συμφωνίας, αλλά ήταν μια αποτυχημένη συμφωνία, γιατί απλούστατα δεν έπαιξε ποτέ τον ρόλο που είχε να παίξει όσον αφορά το όνομα. Ήταν ένα κενό, που όταν υπάρχει, πάντα εισχωρεί κάτι καινούργιο, και αυτό το καινούργιο είναι η νέα συμφωνία.

Κουτί της Πανδώρας

Τρίτη 19 Ιουνίου 2018

Εκδήλωση - Συζήτηση στην Άρτα , Ενάντια στις Εξορύξεις υδρογονανθράκων

Εκδήλωση συζήτησηενάντια στις εξορύξεις υδρογονανθράκων,  διοργανώνει η Πρωτοβουλία πολιτών Άρτας,   θα γίνει στην Άρτα  και συγκεκριμένα  στο εργατικό Κέντρο  της πόλης την Πέμπτη 21 Ιουνίου.

Η εκδήλωση θα ξεκινήσει στις 20:00 το απόγευμα ενώ γίνεται προσπάθεια να υπάρχουν ομιλητές από διάφορες περιοχές(Πρέβεζα,Ιωάννινα, Ηγουμενίτσα,  Άρτα κλπ)

Η εκδήλωση είναι συνέχεια άλλων ανάλογων εκδηλώσεων που ήδη έχουν πραγματοποιηθεί σε άλλες πόλεις  ενώ  έρχεται λίγες μόνο ημέρες μετά τη μεγάλη παν ηπειρωτική πορεία στα Ιωάννινα  που εκατοντάδες άνθρωποι διαδήλωσαν κατά των εξορύξεων.


Εκδήλωση ενάντια στις εξορύξεις υδρογονανθράκων


Εργατικό Κέντρο Άρτας


Πέμπτη 21 Ιουνίου 20:00μμ



σκίτσο εθνικομπατριωτών



συνεχίζεται στον ... pitsiriko

Δευτέρα 18 Ιουνίου 2018

Τι είναι προδοσία; Διαδηλωτές συλλαμβάνουν διαδηλωτή και τον παραδίδουν στους μπάτσους.




Το απλόχερο δόσιμο των λαών σε ενοποιημένα μοντέλα κυριαρχίας δίκαια πρέπει να ξεσηκώνει όποιον άνθρωπο θέλει να ορίζεται ως ελεύθερος. Δεν είναι σίγουρο αν οι χθεσινοί διαδηλωτές για το λεγόμενο «Μακεδονικό» έχουν καταλάβει τα παραπάνω ή αν έχουν μείνει σε μια καθαρά εθνική αντίθεση (τουτέστιν η Μακεδονία είναι ελληνική κ.λπ.). Το σίγουρο είναι ότι πολλοί από αυτούς δεν έχουν καταλάβει το εύρος των λέξεων δόσιμο ή προδοσία.

Πώς να λέγεται άραγε ένας διαδηλωτής που παραδίδει ένα άλλον διαδηλωτή στους μπάτσους; Όταν μάλιστα οι μπάτσοι φυλάνε την Βουλή και προηγουμένως έχουν χρησιμοποιήσει χημικά και μπόλικο ξύλο, πιθανόν και σε αυτούς που τους έκαναν δώρο έναν διαδηλωτή; Η πρώτη λέξη που σας έρχεται στο μυαλό είμαι σίγουρος ότι είναι: «Μαλάκας»! Με μια πιο προσεχτική σκέψη όμως, τον λες και δούλο ή υπηρέτη ενός συστήματος που σε αυτήν την φάση έχει βγει να διαδηλώσει εναντίον του! Τρικυμία εν κρανίο, οπότε νομίζω ότι η λέξη Μαλάκας υπερτερεί.

Το γεγονός είναι πραγματικό και συνέβη στο χθεσινό συλλαλητήριο για το «Μακεδονικό». Μάλιστα οι συγκεκριμένοι διαδηλωτές συνηθίζουν να χρησιμοποιούν πολύ την λέξη «Προδοσία» με όλα τα παράγωγα της. Προδότες όλοι: οι βουλευτές, οι μπάτσοι αλλά ακόμα και οι διαδηλωτές. Προδότες, φώναζαν στους μπάτσους όταν τους χτυπούσαν και τους έλουζαν με χημικά και λίγο αργότερα εκφράζοντας την δουλικότητα τους, προσφέροντάς τους έναν νεαρό που είχε πέτρες στο σακίδιό του, λέγοντας συν τις άλλοις ότι είναι και προδότης! Όχι δεν τον απομάκρυναν, αλλά να τον παρέδωσαν! Στυγνά και ξεδιάντροπα! Οπότε έχουμε το παράδοξο οι προδότες που φυλάνε τους προδότες, να παραλαμβάνουν έναν προδότη από κάποιους που λίγο πριν τους είχαν ξυλοφορτώσει! Αυτό το δόσιμο δεν είναι προδοσία αλλά μια μεγαλειώδης Μαλακία!

Της προδοσίας το κάγκελο, λοιπόν, για να παραφράσουμε την γνωστή λαϊκή έκφραση! Αλλά αυτά συμβαίνουν όταν κολυμπάς σε ένα τσουκάλι με ψαρόσουπα. Θα συναντήσεις μαϊντανούς, ψάρια, σκληρά καρότα, λαδωμένες και παραβρασμένες πατάτες και μπορεί ανά πάσα στιγμή να καταλήξεις ένα εύκολο γεύμα!

AKA