Όποιος πουλάει πατριωτισμό, δε χάνει ποτέ

28η Οκτωβρίου 1940

Το φασιστικό καθεστώς του Μεταξά που κυβερνούσε τη χώρα δεν υπέκυψε ή δεν τόλμησε να υποκύψει στις εκβιαστικές και παράλογες απαιτήσεις της Ιταλίας του Μουσολίνι. Έτσι, η δικτατορική κυβέρνηση, θέλοντας ή μη, πολέμησε και μαζί με αυτήν ένας ολόκληρος λαός με γενναιότητα και ενθουσιασμό. Ένας λαός που δεν είχε μάθει ακόμη τι σημαίνουν οι λέξεις "εναλλακτική", "προαπαιτούμενα", "έντιμος συμβιβασμός" , "βιώσιμη συμφωνία" ή "ισοδύναμα". 

28η Οκτωβρίου 2015

Ο Προκόπης Παυλόπουλος θα σταθεί εκστατικά ακίνητος μπροστά σε ένα στρατιωτικό άγημα με την ίδια ολύμπια ψυχραιμία που επέδειξε όταν ο Κασιδιάρης έδερνε μπροστά του τη Λιάνα Κανέλλη στο στούντιο του Αντένα

Ο Παναγιώτης Καμμένος θα σταθεί με τα δύο πόδια - και όχι με τα τέσσερα - πάνω σε ένα κόκκινο χαλί και θα ψέλνει παράφωνα και με κόμπο στο λαιμό τον Εθνικό ύμνο.

Ο Αλέξης Τσίπρας με κωμικά σοβαρό ύφος θα εξυμνήσει το μεγαλείο του λαού μας και θα κάνει αναφορά στην Εθνική Αντίσταση και στο ΕΑΜ

Ο Σαμαράς, ο Βενιζέλος και  ο Παπανδρέου - λίγο πιο πίσω - θα χαμογελούν με ανακούφιση που μπορούν πλέον ξανά να κάθονται στην εξέδρα των επισήμων και να λένε και αυτοί το ποίημά τους

Η τηλεόραση θα μας μιλήσει για το γενναίο λοχία Ίτσιο που σκότωσε 240 Γερμανούς υπερασπιζόμενος το οχυρό Ρούπελ και μόλις τελειώσει το δελτίο ειδήσεων θα μας δείξει τον Πρέκα να επαναλαμβάνει τον ίδιο άθλο κατορθώνοντας όμως αυτός να μείνει ζωντανός

Ο λαός θα κοιμηθεί ευχαριστημένος από το θέαμα που παρακολούθησε και ήσυχος για το αξιόμαχο των ενόπλων δυνάμεων

Οι λογοκριτικοί κριοί θα καταγγείλουν όσους καταφεύγουν στην εύκολη και άσχετη πολιτικολογία και στην αδόκιμη σύγκριση ανόμοιων και με χρονολογική απόσταση γεγονότων

29η Οκτωβρίου 2015

Σε δύο ημέρες θα λήξει η προθεσμία για την πληρωμή της πρώτης δόσης του ΕΝΦΙΑ. Ο ηρωϊκός λαός μας θα στηθεί αγόγγυστα και με υπερηφάνεια στις ουρές των τραπεζών για να επιτελέσει το πατριωτικό του καθήκον. Τυχεροί, όσοι από αυτούς, μπορέσουν να δώσουν πάγια εντολή πληρωμής των υπόλοιπων δόσεων. Μακάριοι, τέλος, όσοι γνωρίζουν από e-banking ότι αυτοί κληρονομήσωσιν την βασιλεία των Αγορών, των Επενδύσεων και της Ανάπτυξης με οποιοδήποτε κόστος.

Το παλιό φεύγει και το καινούργιο έρχεται. Γιατί όμως δε χαμογελάει κανείς;


μαυρη οχιά

Οδηγός Επιβίωσης στα προγράμματα ''κοινωφελούς εργασίας''

Αυτός είναι ένας οδηγός επιβίωσης για εργαζόμενους/ες σε κοινωφελή προγράμματα, γραμμένος από εργαζόμενους/ες και άνεργους/ες που τα δυο προηγούμενα χρόνια βαφτίστηκαν από κράτος και αφεντικά για κάποιο διάστημα της ζωής τους “ωφελούμενοι” σε “κοινωφελή προγράμματα” και βρέθηκαν σε αγωνιστικές κινητοποιήσεις ενάντια σε ΟΑΕΔ, δημόσιους φορείς και ΜΚΟ που εκμεταλλεύονται την ανάγκη για εργασία. Έχοντας άμεση εμπειρία των συναισθημάτων απόγνωσης που κατακλύζουν κάθε άνεργο/η που ξεκινάει να εργάζεται για ένα 5μηνο χωρίς να γνωρίζει τι ισχύει από αυτά που του λένε τα αφεντικά του και τι όχι, η έκδοση αυτή θέλει να ενημερώσει για τις βασικές απορίες που έχει κανείς βάσει της πρότερης εμπειρίας μας και κυρίως να αντιμετωπίσει την καθημερινή τρομοκρατία με την οποία ερχόμαστε αντιμέτωποι/ες σε αυτά τα προγράμματα. Μια τρομοκρατία που στόχο έχει να πιστέψουμε ότι το πιο συμφέρον στην κατάσταση που βρισκόμαστε είναι να κάτσουμε ήσυχοι, να μη ρωτάμε πολλά, να περιμένουμε καρτερικά το μισθό των 400 και κάτι ευρώ και να λέμε και ευχαριστώ που έχουμε μια δουλειά “έστω και για ένα 5μηνο”.

Η ταμπέλα του “ωφελούμενου” διασφαλίζει ότι ένα κομμάτι των ανέργων θα καλύπτει σε ετήσια βάση τις πάγιες και διαρκείς ανάγκες του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα (γνωστά και ως voucher1) που μένουν κενές λόγω των πολιτικών της υποτίμησης και της απαξίωσης της εργατικής δύναμης. Παράλληλα, υποβιβάζει συνολικά τα εργασιακά δικαιώματα, ενώ ταυτόχρονα αποτελεί μοχλό πειθάρχησης απέναντι σε διεκδικήσεις προμηνύοντας τι έπεται για όποιον βρεθεί στην ανεργία, ώστε να αποδεχθούμε συνολικά ως εργαζόμενοι/άνεργοι την ιδεολογία των αφεντικών για την εργασία: Ότι αυτή αποτελεί μια ευκαιρία ή “ωφέλεια”, για την οποία πρέπει να νοιώθουμε τυχεροί και όχι να “γκρινιάζουμε” για δικαιώματα και να “δαγκώνουμε το χέρι που μας ταΐζει”. Συνεπώς, μας καλούν να ενσωματώσουμε την άποψη ότι εμείς φταίμε για την ανεργία/ανέχειά μας και όχι αυτοί που μας την επέβαλλαν βίαια.

Εμείς αντίθετα υποστηρίζουμε ότι παρ’ όλη την ανέχειά μας μπορούμε να ζήσουμε ατομικά και συλλογικά ακολουθώντας έναν άλλο δρόμο. Το δρόμο της εργασιακής αξιοπρέπειας και της συλλογικής διεκδίκησης όσων δικαιούμαστε με βάση τους νόμους τους και όσων θα έπρεπε να δικαιούμαστε κόντρα στους νόμους τους. Με βάση την εμπειρία μας από τη συμμετοχή το 2012-’13 και το 2013-’14 στη “Συνέλευση εργαζομένων/ανέργων στην κοινωφελή εργασία και στα προγράμματα ΟΑΕΔ/ΕΣΠΑ” (ΣΥΝΕΚΟΧ) γνωρίζουμε ότι ακόμα και τα λίγα που δικαιούμαστε με την ταμπέλα του “ωφελούμενου” δεν υπάρχει κανένας φορέας για να μας τα διασφαλίσει, παρά μόνο η συναδελφική αλληλεγγύη και δραστηριοποίηση. Αλλά κι αυτά τα λίγα τα διεκδικούμε κόντρα στη λογική του “ωφελούμενου”, τα διεκδικούμε ως εργαζόμενοι που εξαιρούνται από το εργατικό δίκαιο και ζητούν τα δικαιώματα που απορρέουν από αυτό. Παλεύουμε με άλλα λόγια για τα λίγα, ζητώντας πολλά παραπάνω, το εξής ένα βασικό: να καταργηθεί η έννοια του “ωφελούμενου” και να αναγνωριστούμε ως εργαζόμενοι με πλήρη δικαιώματα.

Ο συνολικός μας αυτός αγώνας, με τις σημαντικές επιμέρους πτυχές του, δε στηρίζεται σε κάποια ρομαντικά ιδανικά που έχουμε στο κεφάλι μας, αλλά σε δυο υπαρκτά δεδομένα της πραγματικότητας που ζούμε σε αυτήν την κοινωνία: 1. Στo ότι η εργασία μας αποτελεί τη μονή διέξοδο για επιβίωση. Ταυτόχρονα όμως είναι και μια κατάσταση για την οποία υποχρεούμαστε να ξοδεύουμε καθημερινά χρόνο και ενέργεια από τη ζωή μας και από την οποία επωφελούνται τα διάφορα αφεντικά μας. Από αυτήν την ωφέλεια που παράγει η εργασία μας, ζητάμε λοιπόν ένα μικρό αντάλλαγμα ως αποζημίωση για την εκμετάλλευση που υφιστάμεθα, με τη μορφή του μισθού και των δικαιωμάτων που βάζουν κάποια όρια στην εκμετάλλευσή μας. 2. Στo ότι όταν δυο κατηγορίες ανθρώπων με αντικρουόμενα συμφέροντα (εργαζόμενοι και εργοδότες) συσχετίζονται για να παραχθεί η ωφέλεια που περιγράψαμε δεν έχουν σημασία μόνο οι νόμοι που ορίζουν τη σχέση τους, αλλά και η ταξική σύγκρουση που διεξάγεται καθημερινά γύρω από αυτή την εκμεταλλευτική σχέση.

Σε σχέση με το δεύτερο, έχουμε δει ως ΣΥΝΕΚΟΧ αυτά τα δυόμισι χρόνια ότι πολλά πράγματα που (δεν) προβλέπονταν στους νόμους τους έχουν αλλάξει με βάση τους αγώνες μας. Σε κανένα νόμο τους δεν υπάρχει πρόβλεψη για δικαίωμα των “ωφελούμενων” σε απεργία. Κι όμως από την πρώτη στιγμή πραγματοποιήθηκαν απεργίες από τους εργαζόμενους σε κοινωφελή προγράμματα για τη μηνιαία πληρωμή των δεδουλευμένων τους, που επίσης δεν προβλεπόταν ρητά στο ΦΕΚ με βάση το οποίο εφαρμόστηκαν αυτά αρχικά. Είδαμε ότι ο αγώνας αυτός το 2012-’13 οδήγησε στην αλλαγή του καθεστώτος και στη μηνιαία πληρωμή των “ωφελούμενων” του 2013-’14. Όταν ξεκινήσαμε να δουλεύουμε υπό αυτό το βάρβαρο καθεστώς δε γνωρίζαμε αν αμειβόμαστε για τις επίσημες αργίες, στην αρχή κάποιοι δεν τις πληρωθήκαμε, κινητοποιηθήκαμε όμως με διάφορους τρόπους, το ζητήσαμε και μας διευκρίνισαν ότι το δικαιούμαστε. Μέχρι πέρυσι, όταν αρρωσταίναμε το νόμιμο ήταν ότι θα χάναμε το ημερομίσθιο, αλλά σε πολλές περιπτώσεις είχαμε αντιδράσει και είχαμε επιβάλλει να μην εφαρμόζεται αυτή η αντεργατική πρακτική. Με τις φετινές αλλαγές στο θεσμικό πλαίσιο των προγραμμάτων (ΦΕΚ 3172/26-11-2014), προβλέπεται αναρρωτική άδεια χωρίς να χάνουμε μισθό, με την προϋπόθεση να αναπληρώσουμε τις απουσίες μας. Σε κάθε περίπτωση δεν πρέπει να περιμένουμε από κανέναν “ειδικό”, συνδικαλιστή ή εργατολόγο να βρει λύση στα προβλήματά μας, καθώς, από την εμπειρία μας, αυτή προϋποθέτει τη δική μας ενασχόληση και αυτόνομη δράση.

Είδαμε ακόμα πέρυσι ότι οι αγώνες μας έχουν πράγματι τη δύναμη να καταργούν σε κάποιες περιπτώσεις την ίδια την έννοια του “ωφελούμενου”. Πολλοί από εμάς αρνήθηκαν το Δεκέμβριο του 2013 να εργαστούν ως ελεγκτές/κεφαλοκυνηγοί άλλων ανέργων, επειδή είχαν κάνει αίτηση για κοινωφελή εργασία στον ΟΑΣΑ και επέβαλλαν να μη διαγραφούν λόγω αυτής της αξιοπρεπούς επιλογής τους από τα μητρώα ανέργων του ΟΑΕΔ. Ένας άλλος από εμάς αρνήθηκε να γίνει “το παιδί για όλες τις δουλειές” στο ΚΕΠ του Δήμου Καισαριανής, αλλά ζήτησε να εργαστεί με βάση την ειδικότητα για την οποία τον προσέλαβαν και όταν τον απέλυσαν, πάλεψε μαζί με τη συνέλευσή μας, συλλογικότητες ανέργων, συνελεύσεις γειτονιάς και ταξικά σωματεία να αναγνωριστεί η απόλυσή του ως άδικη και να πληρωθεί δεδουλευμένα 5μηνου εργαζόμενου2. Αυτός ο αγώνας στο Δήμο Καισαριανής οδήγησε στη δικαίωση του συναδέλφου και στην απόφαση του δημοτικού συμβουλίου ότι οι “κοινωφελώς” εργαζόμενοι πρέπει να υπογράφουν συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου και να δικαιούνται δυο μέρες άδεια το μήνα και αναρρωτική άδεια –δικαιώματα που δεν υπάρχουν σε κανένα νόμο τους για τα κοινωφελή προγράμματα.

Η πρώτη κινητοποίηση που οργανώσαμε ως ΣΥΝΕΚΟΧ για τη διεκδίκηση αυτών των δικαιωμάτων που στερούμαστε, αφορούσε την αναγνώρισή μας κατ’ αρχήν ως εργαζόμενους από την Επιθεώρηση Εργασίας, Τον Ιανουάριο του 2013, η πρώτη απάντηση που πήραμε ήταν ότι οι Επιθεωρήσεις Εργασίας είναι αναρμόδιες για να εξετάσουν τις καταγγελίες μας, επειδή “είμαστε ωφελούμενοι και όχι εργαζόμενοι”. Αν και αυτή παραμένει ακόμα η άποψη του Υπουργείου Εργασίας, πέρυσι φάνηκε ότι δεν είναι και τόσο δεδομένη και επιδέχεται αγωνιστικής αμφισβήτησης, αφού (τουλάχιστον) στην περίπτωση του συναδέλφου στο ΚΕΠ Καισαριανής, η Επιθεώρηση Εργασίας προχώρησε σε τριμερή συνάντηση και δικαίωσε τον συνάδελφο ως μισθωτό, χωρίς να υπάρχει καμία αναφορά στην έννοια του “ωφελούμενου”.

Οι παραπάνω μικρές μας κατακτήσεις αποδεικνύουν έμπρακτα ότι κανένας από τους αγώνες που δίνουμε δεν είναι μάταιος και δεν πρέπει να περιορίζεται στα πλαίσια όσων ορίζουν οι νόμοι, αλλά αντίθετα οφείλει να ορίζεται από το δίκαιο και τις ανάγκες μας. Γι’ αυτό κι ως συνέλευση επιμείναμε και πέρυσι (2013-’14) στην κατεύθυνση του να συνδέσουμε τους αγώνες μας σε κάθε επιμέρους χώρο εργασίας με συνολικότερες κινητοποιήσεις σε κεντρικούς φορείς, όπως η διοίκηση του ΟΑΕΔ στον Άλιμο. Όσον αφορά στους αγώνες στους εργασιακούς χώρους, είδαμε ότι παρά το μικρό διάστημα απασχόλησης, συγκροτήθηκαν σε διάφορους δήμους (π.χ. Περιστέρι, Νίκαια-Ρέντης) και φορείς (π.χ. ΗΔΙΚΑ) συνελεύσεις “κοινωφελών” που αντιστάθηκαν στις αυθαιρεσίες των εργοδοτών και απαίτησαν την κατοχύρωση πλήρων εργασιακών δικαιωμάτων. Όσον αφορά στις κινητοποιήσεις σε κεντρικούς φορείς, καλέσαμε μαζί με άλλες συλλογικότητες εργαζομένων/ανέργων και συνελεύσεις γειτονιών συγκέντρωση στον ΟΑΕΔ Αλίμου, όπου απαιτήσαμε με δυναμικό τρόπο να αναγνωριστούν τα δικαιώματά μας ως εργαζόμενοι. Όλοι οι παραπάνω αγώνες στους οποίους εμπλεκόμαστε, οργανώνονται από τις δικές μας δυνάμεις, χωρίς τις “πλάτες” κανενός κόμματος και εργατοπατέρα, μέσα από οριζόντιες και αυοοργανωμένες διαδικασίες, ανοιχτές σε κάθε εργαζόμενο/η και άνεργο/η.

Μπαίνοντας στον τρίτο χρόνο εφαρμογής των κοινωφελών προγραμμάτων στην κοινωνία, επιμένουμε ότι οι νεοφιλελεύθερες αυτές πρακτικές δεν αποτελούν ένα προσωρινό “γιατρικό” για την καταπολέμηση της εκτεταμένης ανεργίας, αλλά μια βάρβαρη αναδιαρθρωτική πολιτική της Ε.Ε. και του ελληνικού κράτους που ήρθε για να μείνει. Αντίστοιχα, ο παρόν “οδηγός επιβίωσης” αποτελεί μια συσσωρευμένη εμπειρία του τι κάνουμε δυο χρόνια τώρα με σκοπό να καταργήσουμε στην πράξη αυτή τη βαρβαρότητα. Με αυτήν την έκδοση, τέλος, η “Συνέλευση εργαζομένων/ανέργων στην κοινωφελή εργασία και στα προγράμματα ΟΑΕΔ/ΕΣΠΑ” (ΣΥΝΕΚΟΧ) κλείνει τον κύκλο της κι ελπίζει να αφήσει μια χρήσιμη παρακαταθήκη για τους αγώνες και τις συνελεύσεις των επόμενων φουρνιών “ωφελούμενων”. Για οποιαδήποτε επικοινωνία σχετικά με τον οδηγό και εν γένει τα σχετικά προγράμματα υπάρχει πλέον η συλλογικότηταnofeloumeni.gr(mail:nofeloumeni@gmail.com).

Τι ισχύει για:

1. Αναγγελία πρόσληψης – σύμβαση εργασίας.
   

Σύμφωνα με το ΦΕΚ 3172/26-11-2014 δεν προβλέπεται να μας δοθεί από τον ΟΑΕΔ ή την υπηρεσία τοποθέτησής μας Σύμβαση Εργασίας. Η πρόσληψη γίνεται ηλεκτρονικά με την ηλεκτρονική αναγγελία πρόσληψης (έντυπο Ε3), η οποία αναγράφει τα στοιχεία του προσληφθέντα και του εργοδότη, μαζί με χρήσιμες πληροφορίες για το ωράριο και τις ημέρες εργασίας. Στην αναγγελία δεν είναι απαραίτητη η υπογραφή του προσληφθέντα, όμως, ο Φορέας Επίβλεψης είναι υποχρεωμένος να παρέχει αντίγραφο, εφόσον του ζητηθεί.

Πριν την αναγγελία πρόσληψης, έχει προηγηθεί η δημοσιοποίηση του Προσωρινού Πίνακα Κατάταξης Ανέργων και μετά την υποβολή τυχόν ενστάσεων η κατάρτιση του Οριστικού Πίνακα, με βάση τον οποίο καλούνται οι επιτυχόντες από τον ΟΑΕΔ να προσέλθουν στις αρμόδιες Υπηρεσίες (ΚΠΑ2) του ΟΑΕ∆ (καλό είναι να έχουν και τον αριθμό τραπεζικού λογαριασμού ΙΒΑΝ μαζί τους) και να παραλάβουν συστατικό σημείωμα προκειμένου να υποδειχθούν στους Επιβλέποντες Φορείς, εντός προθεσμίας 3 ημερών. Ο φορέας υποχρεούται να προβεί στην πρόσληψη των υποδειχθέντων εντός 15 ημερών από την ενημέρωσή τους και οι επιτυχόντες καλούνται να προσκομίσουν τα απαραίτητα έγγραφα. Με το που δοθεί το “κλικ” της αναγγελίας πρόσληψης (το αργότερο την ημέρα της πρόσληψης), ο άνεργος διαγράφεται αυτόματα από το Μητρώο Ανέργων του ΟΑΕΔ (δεν μπορεί να ανανεώσει την κάρτα ανεργίας). Επίσης, σύμφωνα με το φετινό ΦΕΚ των κοινωφελών, αν στο διάστημα μεταξύ των αιτήσεων βρεις μια δουλειά και απολέσεις προσωρινά την ιδιότητα του ανέργου, αλλά την επανακτήσεις μέχρι την ημερομηνία υπόδειξής στους επιβλέποντες φορείς, επανεγγράφεσαι στον Οριστικό Πίνακα Κατάταξης Ανέργων με τα ίδια αρχικά κριτήρια εγγραφής, στη θέση δηλαδή που σε πήραν όταν έκανες αίτηση.

Εμείς επιμένουμε στην ανάγκη υπογραφής σύμβασης εργασίας, ως αναγκαία συνθήκη για να αναγνωριστούμε ως εργαζόμενοι και οι φορείς ως εργοδότες, αφού το ότι δεν είναι υποχρεωτική για να ξεκινήσουμε να εργαζόμαστε, δε σημαίνει ότι δεν μπορεί ο εργοδότης μας να υπογράψει μαζί μας μια συμφωνία σε σχέση με τη θέση απασχόλησης, το ωράριο, το είδος των ενσήμων, αλλά και τη διάρκεια της εργασίας μας. Άλλωστε, υπήρξαν περιπτώσεις που δήμοι προχώρησαν σε υπογραφή σύμβασης εργασίας με “κοινωφελώς” εργαζόμενους, είτε με δική τους πρωτοβουλία (π.χ. Νίκαια, Βύρωνας), είτε μετά από αγωνιστικές κινητοποιήσεις (π.χ. Καισαριανή). Η διεκδίκηση σύμβασης εργασίας είναι σημαντική, γιατί είναι ένα έγγραφο με την υπογραφή μας που ορίζει συγκεκριμένα την απασχόλησή μας και με βάση αυτήν μπορούμε να κινηθούμε για να αντιπαλέψουμε τυχόν παραβάσεις από την πλευρά του φορέα επίβλεψης και να απαιτήσουμε την εφαρμογή του εργατικού δικαίου. Σε οποιοδήποτε έγγραφο με την υπογραφή μας καλό είναι να σημειώνουμε δίπλα τη φράση “Με την επιφύλαξη κάθε νόμιμου δικαιώματός μου”, έτσι ώστε να μπορούμε να διεκδικήσουμε τα αυτονόητα δικαιώματα του εργατικού δικαίου που δεν αναφέρονται στο καθεστώς εργασίας των “ωφελούμενων” (π.χ. άδειες).

Όπως και να έχει, στη σύμβαση εργασίας ή στην αναγγελία πρόσληψης, προσέχουμε τη θέση απασχόλησης, το ωράριο, το είδος των ενσήμων, αλλά και τη διάρκεια της εργασίας μας. Σε οποιαδήποτε παράβαση από την υπηρεσία τοποθέτησης (π.χ. τοποθέτηση σε θέση διαφορετική από αυτή που αναγράφεται στη σύμβαση εργασίας), ανατρέχουμε εκεί και διεκδικούμε να τηρηθούν τα οριζόμενα.

1. 
   Τι γίνεται σε περίπτωση άρνησης αποδοχής θέσης κοινωφελούς εργασίας.
   
   

Ο κάθε ένας και η κάθε μία που κάνει αίτηση συμμετοχής σε κοινωφελές πρόγραμμα, το κάνει επειδή πιέζεται από την εκτεταμένη ανεργία και την ανέχεια που μας έχουν επιβάλλει τα τελευταία χρόνια ξένα και ντόπια αφεντικά.

Ο Σόιμπλε(όπως ο Χίτλερ;), δεν θα χρειαστεί να αυτοκτονήσει, το κάνουν οι Έλληνες

Η 28η Οκτωβρίου και πώς τρέφεται σήμερα το γερμανικό ζώο.


Ο ΣΟΪΜΠΛΕ ΔΕΝ ΘΑ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ ΝΑ ΑΥΤΟΚΤΟΝΉΣΕΙ, ΤΟ ΚΑΝΟΥΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

Δεν χρειάζεται η σημερινή ημέρα για να θυμηθούμε τον Άξονα, τα δεινά που επέφερε στην Ελλάδα, τη λιμοκτονία και το σημαίνει κατακτητής. Μας το θυμίζουν συνεχώς εδώ και πέντε χρόνια οι σύγχρονοι κατακτητές, οι Γερμανοί, που φτιάχνουν το μέλλον της χώρας μέσα από την ανεργία. Τον περασμένο μήνα έμεινε άνεργος ο Βαγγέλης, την περασμένη βδομάδα η Αγγελική, χθες ο Θοδωρής.
Χωρίς να βομβαρδίζουν με βόμβες έχουν φέρει κατεστραμμένα εργοστάσια, ερειπωμένα σπίτια - χωρίς ρεύμα - και πληθυσμούς υποσιτισμένων. Ο Μεγάλος Λιμός του 1941-45 έχει ταξιδέψει στο 2015 με τους πυραύλους Πείνας Πείνας και τις ρουκέτες Ανεργίας Ανεργίας που εκτοξεύει το Βερολίνο ενώπιον των υποκλινόμενων ηγετών της υποταγμένης Ευρώπης.

Ό,τι δεν κατόρθωσε ο Χίτλερ το πέτυχε ο Σόιμπλε.
Αυτός δεν θα χρειαστεί να αυτοκτονήσει όπως ο σχιζοφρενής πρόγονός του. Αυτός βλέπει τους λαούς και τους πολίτες τους να αυτοκτονούν και μέσα από τις δικές τους τραγωδίες τρέφεται το γερμανικό ζώο που υπάρχει μέσα του - το ίδιο ζώο που εξέθρεψε τη Γερμανία δύο καταστροφικών παγκοσμίων πολέμων.
Οι Γερμανοί και οι μίσθαρνοι των Βρυξελλών υπόσχονται μια Ελλάδα που θα φτάσει στη δημιουργία μέσα από την ανεργία και στην ευημερία μέσα από την πείνα.
Οι σύγχρονοι Μένγκελε θέλουν να το πιστέψουμε, τους βολεύει.
Είναι το μόνο που δεν μπορούν να πετύχουν. 
πηγή hard dog

Η κατάθεση παραλήρημα του υπουργού άμυνας Παναγιώτη Καμμένου για την κατάληψη στα γραφεία των ΑΝ.ΕΛ των Μνημονίων.

ΠΑΡΑΘΕΣΗ ΔΥΟ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΣΤΑ ΓΡΑΦΕΙΑ ΤΩΝ ΑΝ.ΕΛ


Παραθέτουμε δύο καταθέσεις από τη δικογραφία που αφορά την κατάληψη στα γραφεία των ΑΝΕΛ. Η πρώτη είναι του προέδρου του κόμματος Παναγιώτη Καμμένου και η δεύτερη είναι η κατάθεση ιδιωτικού υπαλλήλου ασφαλείας ο οποίος βρισκόταν μέσα στο κτίριο καθ'όλη τη διάρκεια της κατάληψης. Τα συμπεράσματα δικά σας. Θα ακολουθήσει εκτενέστερο κείμενο για τις διώξεις.

ΑΝΑΡΧΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΡΟΥΒΙΚΩΝΑΣ



ΕΚΘΕΣΗ ΕΝΟΡΚΗΣ ΚΑΤΑΘΕΣΗΣ ΜΑΡΤΥΡΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΜΜΕΝΟΥ:


Ρωτήθηκε σχετικά.
ΑΠΟΚΡΙΣΗ: "Eίμαι πρόεδρος του πολιτικού κόμματος <<Ανεξάρτητοι Έλληνες>> που εδρεύουν σε γραφεία κτιρίου στην Λ. Συγγρού 196 και Χαροκόπου 2 στην Καλλιθέα.
Στο ίδιο κτίριο έχω ιδιοκτησία στον 2ο όροφο.
Πρό ολίγων μηνών ενημερώθηκα από την Κρατική Ασφάλεια αλλά και από μέσα μαζικής ενημέρωσης ότι μέλη της οργάνωσης Ρουβίκωνας σχεδίαζαν να καταλάβουν γραφεία του κινήματος αλλά και το κτίριο της Λ. Συγγρού. Αυτό έγινε αργότερα ευρύτερα γνωστό με αποτέλεσμα να εγκαταλείψουν όλοι οι ενοικιαστές το κτίριο και να ακυρωθεί ενδιαφέρον για την αγορά ή ενοικίαση γραφείων, αποτέλεσμα που έφερε σε δεινή οικονομική θέση εμένα και την οικογένεια μου.

Οι μόνοι όροφοι που λειτουργούν, είναι ο πρώτος που εδρεύει το κίνημα των ΑΝ.ΕΛ και ο τέταρτος όροφος ιδιοκτησίας ασφαλιστικής εταιρείας , όπως και ο έκτος που αποτελεί χώρο προσωπικού γραφείου του πατέρα μου. Παρά τα ισχυρά μέτρα ασφαλείας που έλαβε η ΕΛ.ΑΣ ,οι εργαζόμενοι στο κτίριο , από τότε διακατέχονται από αισθήματα τρόμου και ανασφάλειας, πολλοί δε εθελοντές δεν προσέρχονται πλέον στα γραφεία του κινήματος. Παρότι η Αστυνομία έκανε προσαγωγές για την πρόληψη κατάληψης των γραφείων, τα μέλη της οργάνωσης πραγματοποίησαν την απειλή τους, απώθησαν βίαια τους εν υπηρεσία αστυνομικούς και υπαλλήλους και έθεσαν σε ομηρία για πάνω από δέκα ώρες εργαζόμενους στο κτίριο. Έκαναν βανδαλισμούς και αφού διέρρηξαν την πόρτα πρός τον έκτο όροφο, ελέγχοντας την ταράτσα, σφράγισαν κάθε έξοδο του κτιρίου κρατώντας όμηρους τους πολίτες.
Διακινδυνέυτηκε η ζωή υπαλλήλου, που σε κρίση κλειστοφοβίας ,έφτασε σε σημείο για να σωθεί από την ομηρία, να προσπαθήσει να πηδήξει από το παράθυρο ορόφου. Ευτυχώς την συγκράτησαν τελευταία στιγμή οι υπόλοιποι τελούντες σε ομηρία.
Έχουν διαπραχθεί σοβαρά ποινικά αδικήματα εκ μέρους της συμμορίας που συνέστησαν τα μέλη της οργάνωσης Ρουβίκωνας και έχοντας κάθε νόμιμο δικαίωμα ζητώ την ποινική τους δίωξη επιφυλασσόμενος κάθε αστικής αποζημίωσης. Τα ανωτέρω συμβάντα έλαβαν χώρα περί ώρα 18:30 της 26/10/2015 και έληξαν μετά την επέμβαση των δυνάμεων ασφαλείας την 20:30 περίπου ώρα. Καθοδηγητής της συμμορίας και οργανωτής μετά άλλων είναι ο Γεώργιος Καλαιτζίδης του Μιχαήλ, ο οποίος κατά τη διάρκεια της ομηρίας φώναζε και απειλούσε "θα σας κάψουμε ρε πούστηδες ζωντανούς", αρνούμενος να συνεργαστεί με την αστυνομία ,απειλώντας και προκαλώντας φόβο στους ομήρους.
Οι υπόλοιποι προσαχθέντες συμμετείχαν στα αδικήματα.
Μετά την παρέμβαση της αστυνομίας από την πίσω πόρτα του κτιρίου, απελευθερώθηκαν οι όμηροι και επανήλθε η νομή, κατοχή και λειτουργία των γραφείων του κινήματος. Από τη στιγμή που ενημερώθηκα ζήτησα από τον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη και τον επικεφαλή των αστυνομικών δυνάμεων στην περιοχή, την άμεση επέμβαση για απελευθέρωση των ομήρων και προστασία του χώρου, ενώ κατέστη αδύνατη η επικοινωνία μου με την εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, λόγω του ότι το γραφείο της εκείνη την ώρα ήταν κλειστό. Προείχε ξεκάθαρα η προστασία της ανθρώπινης ζωής ,όπως προβλέπεται από τη νομοθεσία.
Επαναλαμβάνω ότι επιθυμώ την ποινική τους δίωξη, επιφυλασσόμενος παντώς νομίμου δικαιώματός μου και είμαι στη διάθεση των αρχών, δηλώνοντας πολιτικός ενάγων. Τίποτα άλλο δεν έχω να προσθέσω."


ΕΚΘΕΣΗ ΕΝΟΡΚΗΣ ΕΞΕΤΑΣΗΣ ΜΑΡΤΥΡΑ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ:


Ρωτήθηκε σχετικά.
ΑΠΟΚΡΙΣΗ: " Είμαι υπάλληλος διαχείρισης του κτιρίου <<Μέγαρο Καμμένου>>,το οποίο βρίσκεται στην Λ.Συγγρού, αρ. 196 και Χαροκόπου 2 στην Καλλιθέα.
Σήμερα και από ώρα 13:45 βρισκόμουν στο εν λόγω κτίριο προς εργασία.
Περί την 18:35 περίπου, ενώ βρισκόμουν στον πρώτο ημιόροφο, όπου στεγάζεται το γραφείο τύπου του πολιτικού κόμματος << ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ>>, μπήκαν μέσα στον χώρο τρία άτομα, άντρες ,λέγοντας τα εξής:¨Σας παρακαλώ πολύ περάστε έξω.Γίνεται κατάληψη του κτιρίου¨.
Να προσθέσω εδώ ότι η πόρτα των γραφείων ήταν ανοιχτή και εκτος από εμένα, μέσα ήταν και ένας υπάλληλος του κόμματος ονόματι ΛΑΒΙΔΑΣ Κωνσταντίνος.

Εμείς λοιπόν βγήκαμε έξω και κατεβήκαμε στην είσοδο του ισογείου. Εκεί,αφου ο ΛΑΒΙΔΑΣ αποχώρησε κανονικά από το κτίριο, τα άτομα που είχαν ήδη εισέλθει ,ώντας περίπου είκοσι στον αριθμό ,κατέβασαν το ρολό ασφαλείας της κεντρικής εισόδου, μέσω του τηλεκοντρολ που βρίσκεται εκεί. Επειδή όμως την στιγμή εκείνη κατέβηκε η τελευταία ευρισκόμενη στα γραφεία των <<ΑΝΕΛ>> στον πρώτο όροφο ΣΥΜΕΩΝΙΔΟΥ Ειρήνη ,παρακάλεσαν τα άτομα ν'ανοίξουν το ρολό για ν'αποχωρήσει και αυτή, κάτι που συνέβη, όπως το ίδιο έγινε και με άλλους υαλλήλους της ασφαλιστικής εταιρίας <<ΝΝ>>,που βρίσκεται στον τέταρτο όροφο.

Ωστόσο, επείδή μετά από λίγο ήρθε έξω από το κτίριο η αστυνομία, τα άτομα δεν ξανανέβασαν το ρολό, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα, κάποιοι άλλοι υπάλληλοι της <<ΝΝ>>, περίπου είκοσι στον αριθμό, να παραμέινουν στον χώρο του ισογείου. Κάποια από τα άτομα, μου απευθύνθηκαν τότε και μου είπαν: ¨Πάμε πάνω να βάλουμε ένα πανό και θα φύγουμε¨.
Τέσσερις-πέντε από αυτούς ανέβηκαν στον πρώτο όροφο, δηλαδή στα γραφεία των <<ΑΝ.ΕΛ>>, τα οποία σημειωτέον ήταν ανοικτά, αλλά από εκεί δεν ήταν δυνατόν να κρεμάσουν πανό έξω από τα παράθυρα. Κατέβηκαν, λοιπόν, ξανά στο ισόγειο και μου ζήτησαν να πάμε να τους ανοίξω την πόρτα της ταράτσας,για να κρεμάσουν το πανό από εκεί ,λέγοντας μου ότι δεν θα γίνουν ούτε ζημιές, ούτε παραβίαση κάποιου χώρου.
Έτσι,εγώ μαζί με τέσσερα ή πέντε από αυτά τα άτομα ανεβήκαμε στην ταράτσα, τους ξεκλείδωσα την καγκελόπορτα, βγήκαν ,κρέμασαν τα πανό από τα κάγκελα στην πρόσοψη του κτιρίου, που βλέπει στην Λ.Συγγρού και μετά βγήκαν ξανά στο κτίριο. Εγώ κλείδωσα εκ νέου την καγκελόπορτα και κατεβήκαμε όλοι μαζί στο ισόγειο.
Μετά από κάποια ώρα άνοιξαν το ρολό για ν'αποχωρήσουν και οι υπάλληλοι της <<ΝΝ>>που ήταν στο ισόγειο, αλλά εκέινη την ώρα μπήκαν μέσα αστυνομικές δυνάμεις, τους οδήγησαν στο εξωτερικό και το κτίριο τότε, ουσιαστικά, εκκενώθηκε. Μετά και την αποχώρηση των ατόμων ,παρουσία στυνομικών της υπηρεσίας σας, ελέγξαμε όλους τους χώρους που εισήλθαν τα άτομα, δηλαδή στον πρώτο ημιόροφο, στον 1ο όροφο στα γραφεία των <<ΑΝ.ΕΛ>> και στην ταράτσα.
Όπως διαπιστώσαμε, δεν υπήρχε καμία φθορά ή αφαίρεση υλικοτεχνικού εξοπλισμού, ούτε μου αναφέρθηκε κάτι τέτοιο από τους υπευθυνους του κόμματος. Το μόνο που υπήρχε ήταν φέιγ-βολάν που στην μία τους πλευρά έγραφαν
<<ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΑ ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΑΝΑΡΧΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑ ΡΟΥΒΙΚΩΝΑΣ>> , και στην άλλη
<<ΚΑΜΙΑ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ ΜΕ ΝΤΟΠΙΟ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΕΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΑΝΑΡΧΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑ ΡΟΥΒΙΚΩΝΑΣ>> ,τα οποία είχαν πετάξει τα άτομα.
Τελειώνοντας, σας παραδίδω ένα από τα φυλλάδια που πέταξαν, καθώς και τα δύο πανό που κρέμασαν στην ταράτσα.
Το ένα γράφει <<ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΑ ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΡΟΥΒΙΚΩΝΑΣ>> και το άλλο <<ΚΑΜΙΑ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ ΜΕ ΝΤΟΠΙΟ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΕΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΡΟΥΒΙΚΩΝΑΣ>>, ενώ τονίζω ότι δεν υπέστησα κάποιου είδους βία από τα άτομα, ούτε έγινα μάρτυρας τέτοιου περιστατικού κατά όσων βρέθηκαν εντός του κτιρίου, μαζί με τα άτομα. Δεν έχω να προσθέσω τίποτα άλλο, ούτε επιθυμώ την ποινική δίωξη κάποιου. "

.«Είναι η ώρα να ανοίξει η συζήτηση για το επαναστατικό κόμμα στην εποχή μας…»

Η οικονομική κρίση και η ανεπάρκεια της κομμουνιστικής αριστεράς


(Επιστολή των Βασίλη Καλαματιανού και Γεράσιμου Αραβανή στην «Εφημερίδα των Συντακτών»)

Η μεγάλη οικονομική κρίση που έπληξε και την Ελλάδα και η επίθεση του κεφαλαίου στα δικαιώματα και τις κατακτήσεις των εργαζομένων ανέτρεψε τις ισορροπίες που ίσχυαν στην πολιτική ζωή. Η ραγδαία επιτάχυνση των εξελίξεων και η ανατροπή των δεδομένων φανέρωσε τις ανεπάρκειες και τα όρια των αστικών πολιτικών δυνάμεων

Ανέδειξε όμως και τις σοβαρές ανεπάρκειες της αριστεράς, ιδιαίτερα της κομμουνιστικής αριστεράς, αφού κυρίως η κομμουνιστική Αριστερά και η προοπτική της μας απασχολεί. Η ανεπάρκεια αυτή αφορά σε όλα τα επίπεδα:

Στην ιδεολογία και την επεξεργασία της στρατηγικής στο δεδομένο επίπεδο ανάπτυξης της χώρας, στο πλαίσιο της Ε.Ε. και γενικότερα και στη σύνδεση της με τη συγκυρία.

Στην αδυναμία διαμόρφωσης πολιτικής τακτικής που θα προωθεί την ενότητα της εργατικής τάξης και των εργαζομένων, θα διεκδικεί τη λύση των άμεσων προβλημάτων τους και θα συνενώνει αρμονικά τον αγώνα αυτόν με την προώθηση της υπόθεσης του σοσιαλισμού.

Στην σωστή ερμηνεία της κρίσης, δηλαδή στο βάθος και την εξέλιξη της, στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της στη χώρα, την όξυνση των κοινωνικών αντιθέσεων όπως αυτές εξελίσσονται, τις τεράστιες συνέπειες για τις εργαζόμενες τάξεις και κατά επέκταση τις διαθέσεις και τη συμπεριφορά τους, με στόχο την κινητοποίηση των εργαζομένων που θα διεκδικήσουν την ανατροπή των μνημονίων και τη βελτίωση του ταξικού συσχετισμού υπέρ τους.

Η πορεία των εξελίξεων από το 2009 ως το 2015 είναι απόλυτα διαφωτιστική. Μετά το πρώτο σοκ που υπέστησαν οι εργαζόμενοι στη διετία 2010-2012 αναπτύχθηκε ένα κίνημα πρωτοφανούς μαζικότητας για τις τελευταίες δεκαετίες, ποικιλόμορφο και με δυναμισμό που όξυνε στο έπακρο την κρίση των πολιτικών θεσμών και των αστικών κομμάτων.

Σε αυτή τη φάση η απόλυτα αναγκαία παρέμβαση της πολιτικής πρωτοπορίας, του ΚΚΕ, να χαράξει την τακτική και τους στόχους του κινήματος, να δώσει περιεχόμενο και προοπτική δεν εκδηλώθηκε ποτέ. Η πολυδιάσπαση του εργατικού κινήματος, η έλλειψη επεξεργασμένου σχεδίου για την ανάπτυξη των εργατικών αγώνων, σε συνδυασμό με την προπαγάνδα και τη δράση των αστικών κομμάτων και της Ε.Ε., οδήγησαν στην κούραση και την απογοήτευση των εργαζομένων και στην εκτόνωση του κινήματος.

Οι πολιτικές συνέπειες για την Αριστερά ήταν μεγάλες. Στις εκλογές του Ιουνίου του 2012 ο ΣΥΡΙΖΑ εκμεταλλευόμενος τα λάθη του ΚΚΕ με επιδέξια τακτική, παρά τη δεξιά και συμβιβαστική στροφή που επιχειρούσε, εκτινάχθηκε από το 4-5% στο 26% και η κομμουνιστική Αριστερά υπέστη βαριά ήττα. Ο συσχετισμός με δραματικό τρόπο έγειρε, ιστορικά για πρώτη φορά, προς την πλευρά του μικροαστισμού και του διαφαινόμενου ολοκληρωτικού συμβιβασμού με την αστική τάξη. Οι δυνάμεις του συμβιβασμού πήραν το πάνω χέρι. Ακολούθησε η περίοδος 2012-2015 με ορισμένους επιμέρους κατά βάση αγώνες, σε πολλές περιπτώσεις ηρωικούς, ώσπου στις εκλογές του Γενάρη του 2015 ο ΣΥΡΙΖΑ αποσπά την πλειοψηφία και γίνεται κυβέρνηση.

Μετά από εφτά μήνες διακυβέρνηση περνά στην πλευρά του μνημονίου, υποτάσσεται στον ευρωενωσιακό ιμπεριαλισμό και το μονοπωλιακό κεφάλαιο της χώρας, ψηφίζει το τρίτο και πιο επώδυνο μνημόνιο, διασπάται και οδηγείται η χώρα σε εκλογές. Το εκλογικό αποτέλεσμα είναι εξίσου επώδυνο για την κομμουνιστική Αριστερά με αυτό των προηγούμενων εκλογών. Παρά το ξεπούλημα του λαού, ο ΣΥΡΙΖΑ με ελάχιστες απώλειες πλειοψηφεί πάλι, εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες μη βλέποντας άλλη προοπτική τον ψηφίζουν ως το μικρότερο κακό, ενώ 760 χιλιάδες ψηφοφόροι επιπλέον, αντιδρώντας απέχουν από τις κάλπες, μια στάση βαθιά πολιτική έστω και αν εκφράζεται με εντελώς αναποτελεσματικό τρόπο.

Το εκλογικό αποτέλεσμα του Σεπτέμβρη εκτός από το να υπογραμμίσει ότι η κρίση στο αστικό πολιτικό σύστημα και στους θεσμούς του παραμένει μεγάλη και εκ των πραγμάτων διαμορφώνει θετικές συνθήκες για το λαϊκό κίνημα, αποτελεί δεύτερη απόδειξη της πολιτικής ανεπάρκειας της κομμουνιστικής αριστεράς.

Σήμερα δεν υπάρχει πλέον χρόνος για ολιγωρίες και ταλαντεύσεις όσον αφορά την αντιμετώπιση των προβλημάτων. Ή η κομμουνιστική Αριστερά θα δώσει στο λαό άμεσα διέξοδο από το σημερινό τέλμα και θα σταματήσει να τα παραπέμπει όλα στο σοσιαλιστικό μέλλον ή δεν μπορεί να έχει προοπτική. Η επιμονή σε επιχειρήματα του τύπου, παρά τις ήττες έχουμε σωστή πολιτική και ευθύνονται οι δύσκολες συνθήκες, ή ακόμη χειρότερα ο λαός δεν αντιλαμβάνεται τις θέσεις μας, ή ότι κυριαρχεί ο μικροαστισμός και αυτό αποτελεί ανυπέρβλητο εμπόδιο, είναι απαράδεκτη. Πολιτική που εφαρμόζεται χρόνια και αποδεδειγμένα δεν αποδίδει εγκαταλείπεται. Η επιμονή σ” αυτή είναι τουλάχιστον ακατανόητη και καταστροφική για το κίνημα. Θα οδηγήσει στην απώλεια της πίστης των κομμουνιστών στην εργατική τάξη και στη στρατηγική προοπτική της.

Μπροστά μας έχουμε την εφαρμογή του νέου μνημονίου, με μέτρα ισοπεδωτικά για την εργατική τάξη και το λαό. Η δυσαρέσκεια θα ανέβει κατακόρυφα και είναι μεγάλη ανάγκη να βρει αγωνιστική διέξοδο και όχι να οδηγηθεί στην απογοήτευση και την υποταγή. Ο κ Τσίπρας σε συμφωνία με σημαντικές δυνάμεις της σοσιαλδημοκρατίας, με τη στήριξη ιμπεριαλιστικών κυβερνήσεων της Ευρώπης, της αμερικανικής ηγεσίας και τμημάτων της αστικής τάξης, όπως δείχνει με τις τελευταίες κινήσεις του, υλοποιεί σχέδιο με στόχο να κυριαρχήσει στον κεντροαριστερό χώρο και να παραμείνει κυρίαρχος στην πολιτική ζωή της χώρας για χρόνια. Το σχέδιο αυτό, αν προχωρήσει, θα βάλει την κομμουνιστική Αριστερά σε μεγαλύτερο κίνδυνο, κίνδυνο περαιτέρω περιθωριοποίησης της, ο οποίος πρέπει να αντιμετωπιστεί και αυτό δεν μπορεί να γίνει με άγονη δράση περιμένοντας να πέσει το ώριμο φρούτο, αλλά με ένα ισχυρό κίνημα αντίστασης και ανατροπής. Για τη δημιουργία αυτού του κινήματος πρέπει να αγωνιστεί σήμερα η κομμουνιστική Αριστερά και οι χιλιάδες ανέντακτοι κομμουνιστές.

Άμεσες κινήσεις και προοπτική

Ορισμένες άμεσες κινήσεις πρέπει να είναι:

Πλατιά κινητοποίηση των εργαζομένων σε ενιαίο μέτωπο χωρίς διαιρέσεις και διακρίσεις με κορμό την εργατική τάξη και τα συνδικάτα της, ξεπερνώντας τα εμπόδια της εργατικής αριστοκρατίας και του κυβερνητικού συνδικαλισμού. Στόχος πρέπει να είναι η αμφισβήτηση του μνημονίου και η ανατροπή του, συνολικότερα η ανατροπή της κυρίαρχης πολιτικής. Η δημιουργική συνεισφορά όλων των δυνάμεων της αριστεράς είναι αναγκαία προϋπόθεση.

Η ανάπτυξη αποτελεσματικού ιδεολογικού μετώπου που θα αποκαλύπτει τον ιμπεριαλιστικό χαρακτήρα της Ε.Ε, θα αποδομεί τα πολιτικά και ιδεολογικά επιχειρήματα των αστικών δυνάμεων, διαμορφώνοντας σταθερή βάση για την ανάπτυξη του κινήματος και για την αποφυγή συντηρητικών πισωγυρισμάτων.

Η ενιαία δράση θα διαμορφώσει τις προϋποθέσεις για τη δημιουργία κοινωνικοπολιτικού μετώπου εναντίον των μονοπωλίων και του ιμπεριαλισμού που θα κατατείνει στην επαναστατική ανατροπή του καπιταλισμού.

Το περιεχόμενο της δράσης πέρα από την ανατροπή του μνημονίου και την ικανοποίηση των βασικών λαϊκών αναγκών θα περιλαμβάνει πλαίσιο στόχων που συγκρούονται και αμφισβητούν την αστική κυριαρχία. Κυριότερη τέτοιοι στόχοι είναι η αποδέσμευση από το ευρώ και την Ε.Ε., η διαγραφή του χρέους, αντιμονοπωλιακά μέτρα και κυρίως εθνικοποιήσεις επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας αρχής γενομένης από τις τράπεζες, αντιμετώπισης του καθεστώτος της εξάρτησης της χώρας κ.λπ. Με μοχλό τη δράση αυτή θα διαμορφωθεί το μέτωπο που θα παίρνει με το χρόνο πιο μαζικά χαρακτηριστικά και πιο βαθύ ταξικό περιεχόμενο. Καμία αυταπάτη δεν πρέπει να υπάρχει ότι όλοι αυτοί οι στόχοι και τα αιτήματα είναι δυνατόν να υλοποιηθούν στο έδαφος του καπιταλισμού. Η διεκδίκηση αυτών των στόχων θα είναι το όχημα μέσω του οποίου η εργατική τάξη και το κίνημα της θα προσεγγίσουν το σοσιαλισμό.

Τέλος είναι η ώρα να ανοίξει η συζήτηση για το επαναστατικό κόμμα στην εποχή μας, κόμμα που καθοδηγείται από το μαρξισμό λενινισμό, συνδέεται στενά με την εργατική τάξη, αξιοποιεί την πείρα ενός αιώνα του Κ.Κ.Ε. και του Κομμουνιστικού Κινήματος, αντιλαμβάνεται ολοκληρωμένα τον καπιταλισμό της εποχής μας και τη συγκυρία που επικρατεί στη χώρα.

Βασίλης Καλαματιανός

Γεράσιμος Αραβανής

πηγή

Πολιτικές διώξεις για την κατάληψη των "ανακτόρων" των ΑΝΕΛ των μνημονίων.

Συνεχίζοντας τις πρακτικές των πολιτικών συλλήψεων των ολοκληρωτικών καθεστώτων,  τα ανδρείκελα του ΣΥΡΙΖΑ μετέτρεψαν σε δικαστικές πολιτικές διώξεις όσους συνέλαβαν οι δεκάδες χωροφύλακες που έδρασαν για την απελευθέρωση των γραφείων των ΑΝΕΛ από αναρχική συλλογικότητα που έκανε την κατάληψη.

Η κατάληψη των γραφείων των ΑΝΕΛ(κώμα που "συγκυβερνά" με ΣΥΡΙΖΑ, ΔΝΤ, Γερμανούς-Ε.Ε κλπ))έγινε για να καταδείξει την εγκληματική πολιτική των Μνημονίων στις ζωές των ανθρώπων, στην εργασία, στην οικονομία, στην φτώχεια , μια πολιτική που στηρίζουν τα ανδρείκελα των ΑΝΕΛ και μάλιστα στην πιο ποταπή εκδοχή του σεσημασμένου μνημονιακού πολιτικού προσωπικού. Αυτών των πολιτικών της απόλυτης υποτέλειας και του φανατικού "δοσιλογισμού", όρος δανειζόμενος από το εθνικοπατριωτικό λεξιλόγιο των μνημονιακών πατριωτών των ΑΝΕΛ.

Την ευθύνη ανακατάληψης των κομματικών ανακτόρων των ΑΝΕΛ είχε ο αριστερός ΠΡΟΠΟ, «λοχίας τεθωρακισμένων» και στην διάθεσή του, δεκάδες χωροφύλακες έτοιμους να υπερασπισθούν μέχρι τελευταίας ρανίδας του ρέζους τους, το καθεστώς των Μνημονίων και τα ανδρείκελα του.
Οι συλληφθέντες της κατάληψης των γραφείων ,  κατηγορούνται για γνωστές και από άλλες παλαιότερες διώξεις, κατηγορίες όπως διατάραξη κλπ.

Κατάληψη στα γραφεία των ΑΝ.ΕΛ.(ΣΥΡΙΖΑ) στην Αθήνα. Κείμενο της κατάληψης.

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΣΤΑ ΓΡΑΦΕΙΑ ΤΩΝ ΑΝ.ΕΛ.

Για μια ακόμα φορά, οι πολλοί, οι αδύναμοι, αυτοί που πάντα πληρώνουν, καλούνται να καταβάλουν το τίμημα της εξόδου από την "κρίση" που οι λίγοι κατέχοντες τον πλούτο δημιούργησαν. Από το 2010 ο λαός ζει μια άνευ προηγουμένου καταστρατήγηση βασικών δικαιωμάτων που κατέκτησε με σκληρούς αγώνες και θυσίες. Οι κρατικές πολιτικές οδηγούν στην ανεργία, σε μισθούς πείνας, στην άγρια φορολόγηση, στη φτωχοποίηση, με σκοπό να πραγματοποιηθούν μεταρρυθμίσεις που θα ωφελήσουν το κεφάλαιο και θα δημιουργήσουν κέρδη για τις ελίτ, ντόπιες και ξένες. Άλλωστε, αυτές οι πολιτικές παρουσιάζονται από τους εκάστοτε κυβερνώντες σαν μονόδρομος, σαν κάτι αναγκαίο, σαν καθήκον να κάνουμε θυσίες.

Ζήσαμε έτσι το μνημόνιο 1, που επέβαλε η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, αυτοί που λέγανε "λεφτά υπάρχουν", το μνημόνιο 2 της συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, που έταζε τη σκληρή επαναδιαπραγμάτευση με τους τοκογλύφους και τώρα το μνημόνιο 3, που φέρνει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, ενώ έταζε ότι "θα σκίσει τα μνημόνια".
Συγκεκριμένα, προεκλογικά ακούσαμε τον πρόεδρο των ΑΝΕΛ να διαρρηγνύει τα ιμάτιά του, δηλώνοντας εμφατικά ότι δεν πρόκειται να συναινέσει σε καμία επιβολή νέων φόρων, ενώ μετεκλογικά έκανε στροφή 180 μοιρών.

Τα μέτρα που παίρνονται δίνουν πλέον τη χαριστική βολή στους από τα κάτω και μόνο φιλολαϊκά δε μπορούν να χαρακτηριστούν. Έτσι βλέπουμε ότι:

• Η καταβολή του ΕΝΦΙΑ συνεχίζεται κανονικά, πλήττοντας ιδιαίτερα τα λαϊκά στρώματα
• Οι συντάξεις μειώνονται και αυξάνονται παράλληλα τα όρια ηλικίας
• Ακριβαίνουν τα εισιτήρια στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς
• Επανεισάγεται το εισιτήριο των 5 ευρώ στα δημόσια νοσοκομεία
• Συνεχίζονται οι ιδιωτικοποιήσεις του κοινωνικού πλούτου, όπως λιμάνια, αεροδρόμια, επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας
• Καταργείται το ΕΚΑΣ
• Αυξάνεται η φορολογία στους αγρότες
• Διατηρούνται αλλά και επαυξάνονται οι αντεργατικοί νόμοι.

Παράλληλα, πακτωλός χρημάτων κατευθύνεται προς τους ολιγάρχες των τραπεζών, χαρίζονται χρέη σε οικονομικούς μεγαλοπαράγοντες, θεσπίζονται προκλητικές φοροαπαλλαγές και απαλλαγές από δημοτικά τέλη για τους επίδοξους αγοραστές αυτοκινητόδρομων, λιμανιών και αεροδρομίων.
Το καπιταλιστικό σύστημα πάντα χρησιμοποιεί νέα χαρτιά όταν τα παλιά καίγονται και είναι πλέον αναποτελεσματικά για την προώθηση των συμφερόντων του.
Είδαμε την εναλλαγή στη διαχείριση της κρατικής εξουσίας διαφόρων κομμάτων, που, ενώ εμφανίζονταν σαν σωτήρες του λαού, στην ουσία εξυπηρετούσαν τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Πλέον έπαιξαν και το χαρτί των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, που συνεχίζουν τις μνημονιακές πολιτικές με ένα δήθεν φιλολαϊκό προφίλ. Ο ρόλος τους ήταν και είναι πάντα ο ίδιος: να αμβλύνουν τις κοινωνικές αντιδράσεις που θα ήταν αδύνατον να εφαρμοστούν από τα "φθαρμένα" κόμματα εξουσίας.
Και όταν αποτύχει η παρούσα κυβέρνηση, θα επιστρατευτεί η λύση της οικουμενικής διακυβέρνησης, τα πρώτα δείγματα της οποίας έχουν φανεί στην υπερψήφιση του 3ου μνημονίου από το σύνολο σχεδόν του πολιτικού συστήματος και από τα συνεχή καλέσματα για συγκυβέρνηση του προέδρου της ΝΔ, προεκλογικά, προς το ΣΥΡΙΖΑ.
Η υποκρισία, άλλωστε, ξεχειλίζει στη στάση των ΑΝΕΛ, όπως και του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι ενώ επί σειρά ετών φαίνονταν να έχουν πλείστες διαφορές μεταξύ τους, με την προοπτική ανάληψης εξουσίας και συγκυβέρνησης, όλα ξεχάστηκαν εν μία νυκτί.
Ενδεικτικότερα, ο ρόλος των ΑΝΕΛ σ' αυτή την κυβέρνηση είναι αφενός να καθησυχάζουν τα πιο συντηρητικά τμήματα της κοινωνίας με διάφορες επικοινωνιακές φαιδρότητες, όπως π.χ. την παρακώλυση της δημιουργίας του τζαμιού στον Ελαιώνα, τη ρίψη στεφανιού πάνω από τα Ίμια και την κωμικοτραγική τελετή στη Σαλαμίνα, αφετέρου, στο γεωπολιτικό πεδίο, είναι να καθησυχάζουν τις ΗΠΑ, την Ε.Ε. και το ΝΑΤΟ με δηλώσεις για τη δημιουργία καινούριας ΝΑΤΟϊκής βάσης στο Αιγαίο, αλλά και με την υποστήριξη στο Ουκρανικό καθεστώς, μέσω της περίθαλψης Ουκρανών παραστρατιωτικών ναζί σε ελληνικά στρατιωτικά νοσοκομεία.

Παράλληλα, όσο δυσκολεύουν οι ζωές των εργαζόμενων, ανάλογα προσπαθεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να δυσκολέψει και τις ζωές των αγωνιστών που βρίσκονται στις φυλακές, εφαρμόζοντας καινοφανή μέτρα, που ούτε η δικτατορία των συνταγματαρχών δεν είχε εφαρμόσει.
Συγκεκριμένα, φυλακίζουν μητέρες, αδερφές και συζύγους αγωνιστών, αλλά ακόμα και όταν τις αποφυλακίζουν, τις εξοστρακίζουν σε νησιά - όπως την Αθηνά Τσάκαλου στη Σαλαμίνα, ή τους επιβάλλουν νοητά συρματοπλέγματα σε απόσταση ενός χιλιομέτρου από το σπίτι τους - όπως στην Εύη Στατήρη.

Είναι προφανές ότι αυτές οι αποφάσεις είναι φύσει πολιτικές και θέσει δικαστικές, γι' αυτό ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ την κατάργηση των περιοριστικών όρων σε Αθηνά Τσάκαλου και Εύη Στατήρη, την απελευθέρωση της Μαρίας Θεοφίλου, συντρόφου του Γρηγόρη Πετρακάκου. Επίσης
ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ την άμεση απελευθέρωση του πολυτραυματία Σάββα Ξηρού και την άμεση χορήγηση εκπαιδευτικών αδειών στο Νίκο Ρωμανό.

Στη σημερινή πολιτική συγκυρία φαντάζει δύσκολο να μιλήσει κανείς για λύσεις και διεξόδους. Όποια πορεία κι αν επιλέξουμε, διαφορετική απ' αυτή που έχουν καθορίσει για 'μας τα κέντρα εξουσίας της κυρίαρχης τάξης, θα έχουμε να αντιμετωπίσουμε αμείλικτο πόλεμο. Θεωρούμε ότι σ' αυτή τη φάση, τα άτομα και η κοινωνία συνολικά, θα πρέπει να κάνουμε αυτό που μας αναλογεί στο πεδίο της ταξικής σύγκρουσης, που πρέπει να γίνει όλο και οξύτερη.

Στο οικονομικό επίπεδο, η άρνηση πληρωμής και εφαρμογής των άδικων και ληστρικών φόρων και μέτρων όπως ο ΕΝΦΙΑ, η εισφορά "αλληλεγγύης" και οι πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας, είναι ένα όπλο, που η συντονισμένη χρήση του από μεγάλα τμήματα της κοινωνίας μπορεί να αποσταθεροποιήσει το κράτος και τους μηχανισμούς του.

ΚΑΜΙΑ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ ΜΕ ΝΤΟΠΙΟ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΕΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟ

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΑ ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ

ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

Αναρχική Ομάδα Ρουβίκωνας