Ο Βενιζέλος τρέμει με το ενδεχόμενο να καταλήξει φυλακή

Ο Βενιζέλος τρέμει με το ενδεχόμενο να καταλήξει φυλακή

Απ” τα κεντρικά θέματα των τηλεοπτικών ειδήσεων είναι η εξέλιξη που είχαμε σήμερα με την υπόθεση των υποβρυχίων και των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά και στην οποία εμπλέκονται Βενιζέλος και Παπακωνσταντίνου, Το βίντεο που παραθέτουμε μας δείχνει τον τρόπο που παρουσίασε η τηλεόραση του Mega το συγκεκριμένο θέμα.

Να υπενθημίσουμε ότι στο διαβιβαστικό που απέστειλαν στην βουλή οι εισαγγελείς διαφθοράς Αντώνης Ελευθεριανός και Πόπη Παπανδρέου αναφέρεται: «από την προκαταρκτική εξέταση που διενεργήθηκε προέκυψαν στοιχεία περί ενδεχόμενης ποινικής ευθύνης Υπουργών – μελών της κυβέρνησης και συγκεκριμένα των Ε. Βενιζέλου, πρ. Υπουργού Εθνικής Άμυνας, και του Γ. Παπακωνσταντίνου, πρ. Υπουργού Οικονομικών, κατά το χρονικό διάστημα από την 17-10-2010 κ.ε.».

Για να σχηματίσει ο αναγνώστης μας ολοκληρωμένη άποψη γιατί στην κυριολεξία τρέμει ο Βενιζέλος με το ενδεχόμενο να αναγκαστεί να λογοδοτήσει για τις πράξεις του και πιθανόν να βρεθεί στην φυλακή, -στα πλαίσια αυτά είναι και η μεθόδευση να κλείσουν πρόωρα την βουλή για να παραγραφούν τα σκάνδαλά τους- παραθέτουμε ένα κατατοπιστικό, αποκαλυπτικό κείμενο που υπογράφει ο Λευτεύρης Χαραλαμπόπουλος στο περιοδικό Unfolow τον Δεκέμβρη 2013:

ΤΑ ΥΠΟΒΡΥΧΙΑ ΓΕΡΝΟΥΝ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ… ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΟΥ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ANAPΩTIETAI ΚΑΝΕΙΣ ΓΙΑΤΙ Ο ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΕΡΕΤΑΙ ΣΑΝ ΠΛΗΓΩΜΕΝΟ ΛΙΟΝΤΑΡΙ ΟΤΑΝ ΑΚΟΥΕΙ ΤΗ ΛΕΞΗ «ΥΠΟΒΡΥΧΙΑ».

Προσοχή, συνάντηση του ΣΩ.Β.Α. Πέμπτη 19/6 στις 9:30μμ.

Συνάντηση του ΣΩ.Β.Α Άρτας την Πέμπτη στις 9:30 το απόγευμα.
Θα συζητηθούν θέματα για συνδιοργάνωση πολιτικής εκδήλωσης , ζητήματα λειτουργίας κλπ.

Ελπίδες δικαίωσης για τα παιδιά των προγραμμάτων stage .

Με μία απόφασή, αν και αρκετά καθυστερημένα, ο Άρειος Πάγος ξεπλένει τις αμαρτίες των βουλευτικών γραφείων των ΠΑΣΟΚ-ΝΔ που αφού εκμεταλλεύτηκαν χιλιάδες εργαζόμενους μέσω του ΟΑΕΔ και των προγραμμάτων stage τελικά τους απέλυσαν κατά χιλιάδες χωρίς να καταβάλλουν δώρα, κανονικά ημερομίσθια, αποζημιώσεις , ασφαλιστικές εισφορές κλπ.
Η απόφαση φαίνεται ότι δικαιώνει τους εργαζόμενους των stage και αφήνει σαφή περιθώρια ερμηνείας για επιστροφή ή τουλάχιστον για διεκδίκηση των υπόλοιπων των μισθών , των δώρων , αδειών και ενσήμων.

Ζητήματα τίθενται με το που θα κατευθυνθούν οι αιτήσεις για επιστροφή χρημάτων κλπ μιας και οι κύριοι μηχανισμοί εκμετάλλευσης ήταν ο ΟΑΕΔ και τα ..βουλευτικά γραφεία των ΠΑΣΟΚ-ΝΔ,  ενώ οι διεκπεραιωτές της εργασιακής εκμετάλλευσης ήταν οι κάθε είδους φορείς και υπηρεσίες(πχ Δήμοι, ΊΚΑ, ΟΑΕΔ κλπ).

Επίσης να σημειώσουμε  ότι όχι μόνο η βιομηχανία των εργαζομένων στα stage είχε άγρια χαρακτηριστικά εναντίον των εργαζομένων και στήθηκε από τα διεφθαρμένα κόμματα των ΠΑΣΟΚ-ΝΔ,  αλλά κατά την απόλυσή τους με πολιτική απόφαση του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, οι εργαζόμενοι στα stage  συκοφαντήθηκαν και χλευάστηκαν άγρια από τα ΜΜΕ (ντόπια και πανελλαδικά),  προκειμένου να δικαιολογήθουν οι απολύσεις.
 

Στην απόφαση του Αρείου Πάγου είναι εμφανές ότι οι εργαζόμενοι παίρνουν τη θέση που τους αναλογεί από τη δουλειά που πρόσφεραν και δεν αναγνωρίζει το ψεύτικο των “συμβάσεων” που κατασκεύαζαν τα διεφθαρμένα κόμματα και τα βουλευτικά γραφεία των ΠΑΣΟΚ-ΝΔ..  

Περισσότερα στοιχεια  στο άρθρο από την Ελευθεροτυπία..  

                     Καθεστώς σκλαβοπάζαρου!

Η απόφαση του Αρείου Πάγου για τους απασχολούμενους στο Δημόσιο μέσω των προγραμμάτων stage έρχεται να επιβεβαιώσει το καθεστώς σκλαβοπάζαρου σε φορείς και υπηρεσίες. Το δικαστήριο δέχεται ότι δεν προσελήφθησαν για την απόκτηση «εργασιακής εμπειρίας» ούτε ότι επρόκειτο περί συμβάσεων μαθητείας.

Δεν είχαν το θεό τους

                                                       

Φανταζόμαστε συνήθως τους Οθωμανούς σαν κάτι φανατισμένους μπουνταλάδες, σαν εκπρόσωπους ενός σκοταδισμού που η Ευρώπη -λέει- άφησε πίσω της δυο-τρεις αιώνες τώρα. Τι θα λέγατε αν σας διηγούμουν ιστορίες με άθεους, και μάλιστα του 17ου αιώνα; Να τι γράφει ο Πωλ Ρικώ,[1] παλιός μας γνώριμος (και μάλιστα πάλι σχετικά με, ας πούμε, σέκτες), μετά από πέντε χρόνια υπηρεσία στην αγγλική πρεσβεία της Κωνσταντινούπολης τη δεκαετία του 1660 (και μερικά ακόμα στη Σμύρνη):


Και καθώς είναι σκοπός μας εδώ να περιγράψουμε τις διάφορες θρησκείες μεταξύ των Τούρκων, δεν θα αποκλίνουμε αν αναφέρουμε πόσο έχει εξαπλωθεί ο Αθεϊσμός σε αυτές τις χώρες· και όπως η Λογική διασαφηνίζει κάτι με το αντίθετό του, ή οι ζωγράφοι επιδεικνύουν τη λαμπρότητα των χρωμάτων τους με σκοτεινά σημεία, έτσι και η άρνηση κάθε θρησκείας έχει καλώς τη θέση της στο ίδιο κεφάλαιο με τους διάφορους και διαφορετικούς εκφραστές της.

Τούτοι λοιπόν ονομάζουν τον εαυτό τους μουσερίν, που σημαίνει «Το αληθινό μυστικό είναι σε μας»· και το μυστικό δεν είναι άλλο από την απόλυτη άρνηση της θεότητας, [την πίστη] ότι η φύση ή η αρχή που βρίσκεται έμφυτη σε κάθε μεμονωμένο αντικείμενο οδηγεί την τακτική πορεία που βλέπουμε και θαυμάζουμε· και ότι οι ουρανοί, ο ήλιος, το φεγγάρι και τα άστρα έχουν εκεί την απαρχή τους και από εκεί αντλούν την κίνησή τους, και ότι ο ίδιος ο άνθρωπος μεγαλώνει και μαραίνεται όπως το γρασίδι ή τα λουλούδια.

Είναι περίεργο να σκεφτεί κανείς τι είδους άνθρωποι υποστηρίζουν τέτοιες αρχές στην Κωνσταντινούπολη: οι περισσότεροι είναι καδήδες και άνθρωποι μορφωμένοι στους αραβικούς θρύλους, ενώ άλλοι είναι χριστιανοί εξωμότες, οι οποίοι, γνωρίζοντας την αμαρτία της αποστασίας τους, και επομένως θέλοντας τα πάντα να τελειώνουν με τούτο τον κόσμο [χωρίς μετά θάνατον κρίση], είναι προθυμότατοι να πιστεύουν τέτοιες γνώμες που εξυπηρετούν τις επιθυμίες τους.

Ένα μέλος αυτής της σέχτας, ο Μαχομέτ Εφέντης, πλούσιος και μορφωμένος στις ανατολικές επιστήμες, εκτελέστηκε -θυμάμαι- στα χρόνια μου επειδή με αναίδεια διακήρυξε τις βλασφημίες του αρνούμενος την ύπαρξη θεότητας· είχε το επιχείρημα πως είτε δεν υπήρχε καθόλου Θεός, είτε δεν ήταν και τόσο σοφός όσο τον διακήρυτταν οι διδάσκαλοι, αφού ανεχόταν την ύπαρξη του ίδιου [του Μαχομέτ Εφέντη], του μεγαλύτερου εχθρού της θεϊκής ουσίας που ήρθε ποτέ στον κόσμο. Είναι δε αξιοσημείωτο ότι αυτός ο άνθρωπος θα μπορούσε να είχε σώσει τη ζωή του, ακόμα και αφότου κατηγορήθηκε, αρκεί μόνο να είχε ομολογήσει το σφάλμα του και να είχε υποσχεθεί ότι θα διορθωνόταν στο εξής· εκείνος όμως επέμεινε στις βλασφημίες του, λέγοντας πως αν και ανταμοιβή [στον άλλο κόσμο] δεν υπάρχει, ωστόσο η αγάπη για την αλήθεια τον υποχρέωνε να γίνει μάρτυρας. Πρέπει να ομολογήσω πως μέχρι τότε δεν θα μπορούσα ποτέ να πιστέψω ότι υπήρχε κανονικός αθεϊσμός στον κόσμο, αφού συμπεραίνουμε ότι η αρχή (της ύπαρξης Θεού) αποδεικνύεται από το Φως της Φύσης· είναι όμως τώρα φανερό πόσο πολύ κάποιοι άνθρωποι έχουν σβήσει στις ψυχές τους αυτό το φως.

Ο Ρικώ συνεχίζει γλαφυρά περιγράφοντας πόσο έχει εξαπλωθεί αυτή η θεωρία ακόμα και στο παλάτι και σε διάφορους πασάδες, και ότι όταν κάποιος από αυτούς τους άθεους δέχεται έναν ομοϊδεάτη ξένο γίνεται εξαιρετικά γενναιόδωρος, τον φιλοξενεί παρέχοντάς του στο κρεβάτι «έναν ωραίο σύντροφο όποιου φύλου προτιμά», και τα λοιπά.

Πόσο να πιστέψουμε τον Ρικώ (που σε άλλα σημεία συλλαμβάνεται, όντως, να γράφει κάποιες ανακρίβειες); Ε, να, αυτόν τον Μαχομέτ/Μεχμέτ Εφέντη τον βρίσκουμε και αλλού. Συγκεκριμένα, σε μια μικρή αναφορά του ιστορικού Σιλαχντάρ Μεχμέτ Αγά,[2] ο οποίος αναφέρει τον Λαρί Μεχμέτ Εφέντη, πλούσιο, πρώην ιμάμη στο τζαμί του Μακσούτ Πασά, και γνωστό για τις γνώσεις και την εξυπνάδα του. Ο Λαρί Μεχμέτ κατηγορήθηκε, λέει ο Σιλαχντάρ, ότι αρνιόταν την ανάσταση των νεκρών, τα θρησκευτικά καθήκοντα, την προσευχή και τη νηστεία, καθώς και ότι δεν θεωρούσε την οινοποσία αμάρτημα. Δικάστηκε στις 4 του μήνα Σαμπάν 1075, παναπεί στις 2 Φεβρουαρίου 1665 στο παλάτι του καϊμακάμη της Κωνσταντινούπολης, μπροστά σε πλήθος σοφών και νομομαθών. Και το τέλος του ήταν οικτρό: αφού διαπομπεύθηκε στο Παρμάκ Καπί, εκτελέστηκε την ίδια μέρα.

Τι άλλο βρίσκουμε; Υπάρχει στα αρχεία η καταγραφή της περιουσίας του εκτελεσμένου, στην οποία περιλαμβάνονται «σκόρπια χαρτιά» (να ήταν άραγε σημειώσεις δικές του;) και βιβλία, μερικά γραμμένα «με γράμματα των απίστων» –κάτι που κάνει ένα σπουδαίο ιστορικό, τον Αχμέτ Γιασάρ Οτζάκ, να υποθέσει πως ίσως ήταν εξισλαμισμένος.[3]

Το πιο σημαντικό, ίσως, είναι πως ο Λαρί Μεχμέτ Εφέντης δεν ήταν και τόσο μεμονωμένη περίπτωση –και όχι μόνο επειδή το λέει ο Ρικώ. Εξήντα χρόνια πριν, για την ακρίβεια το 1602, είχε εκτελεστεί κάποιος Νανταζλί Αμπντουραχμάν, ούτε λίγο ούτε πολύ καθηγητής σε ιεροδιδασκαλείο της Κωνσταντινούπολης, με την κατηγορία ότι αρνιόταν την ύπαρξη παράδεισου και κόλασης, όπως και τη Δευτέρα Παρουσία. Δεν πίστευε λέει ούτε στο Ισλάμ ούτε στον χριστιανισμό, παρόλο που σύμφωνα με μια επιστολή του καζασκέρη που τον ανέκρινε φαίνεται να μην αρνείται το ίδιο το Κοράνι.[4] Και αν πηδήξουμε μισό αιώνα μετά τον Λαρί, θα συναντήσουμε κάποιον ανώνυμο χαμηλόβαθμο ιεροκήρυκα, που σύμφωνα με ένα φετβά του σεϊχουλισλάμη (του ανώτατου μουφτή) Αμπντουραχίμ Εφέντη,[5] το 1715 ή 1716, δήλωνε πως «δεν υπάρχει ούτε ουρανός ούτε κόλαση» και πως «ο άνθρωπος μεγαλώνει σαν ένα φυτό και μαραίνεται σαν ένα φυτό». Ακριβώς όπως οι μουσιρίν του Ρικώ δηλαδή.



Σημειώσεις:

[1] Sir Paul Ricaut, The History of the Present State of the Ottoman Empire, containing the Maxims of the Turkish Polity, the most Material Points of the Mahometan Religion, their Sects and Heresies, their Convents and Religious Votaries…, Λονδίνο 1686, σελ. 245-246.

[2] Fındıklılı Silahdâr Mehmet Ağa, Silahdar tarihi, Κωνσταντινούπολη 1928, τ. 1, σελ. 378.

[3] Ahmet Yaşar Ocak, Osmanlı toplumunda zındıklar ve mülhidler (15.-17. yüzyıllar), Κων/πολη 1998, σελ. 243-248.

[4] Στο ίδιο.

[5] Ekin Tuşalp, “Treating Outlaws and Registering Miscreants in Early Modern Ottoman Society: A Study on the Legal Diagnosis of Deviance in Şeyhülislam Fatwas”, αδημοσίευτη μεταπτυχιακή εργασία, πανεπιστήμιο Sabancı, Κωνσταντινούπολη 2005, σελ. 70.


πηγή blogger: Ο δύτης των νιπτήρων 

Το Athens Pride κλείνει φέτος τα 10 του χρόνια

Το Athens Pride κλείνει φέτος τα 10 του χρόνια. Για τον εορτασμό αυτής της επετείου εστιάζουμε στην καρδιά της ισότητας και της δημοκρατίας: στην δυνατότητα των επιλογών στην οικογενειακή ζωή. Αναφέρουμε ειδικά την δυνατότητα δημιουργίαs νομικά αναγνωρισμένης οικογένειαs. Η Ελληνική Πολιτεία συνεχίζει να μας στερεί και αυτό το δικαίωμα. Μας αρνείται την ισονομία ακόμα και μετά την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στις 7 Νοεμβρίου 2013, σύμφωνα με την οποία «η Ελλάδα είχε παραβιάσει την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, αποκλείοντας ζευγάρια του ιδίου φύλου από το Σύμφωνο Συμβίωσης».
Η ισότιμη πρόσβαση στο οικογενειακό Δίκαιο αποτελεί θεμελιώδη υποχρέωση μιας σύγχρονης δημοκρατίας. H εξαίρεση πολιτών από το Σύμφωνο Συμβίωσης, τον γάμο, την τεκνοποίηση, την παιδοθεσία λόγω του σεξουαλικού προσανατολισμού ή της ταυτότητας φύλου, σημαίνει τον ουσιαστικό και επιλεκτικό αποκλεισμό τους από την πολιτειακή προστασία και την στέρηση ασφάλειας που αυτή συνεπάγεται. Έχει σαν επακόλουθο την δυσχέρενση της σταθερότητας στην προσωπική ζωή, την συναισθηματική όσο κι οικονομική επιβάρυνση στην καθημερινότητα.

Με το σύνθημα «Οικογενειακή Υπόθεση» το Athens Pride 2014 επισημαίνει την ιδιαίτερη έννοια τις οικογένειας, όπως την ορίζει κάθε LGBT άτομο. Παρουσιάζουμε το αρχετυπικό ζευγάρι, ως Αδάμ και Αδάμ, ενωμένους, με το παιδί τους, τον Έρωτα, σαν ένα παράδειγμα LGBT οικογένειας.

Με την ίδια πεποίθηση, το Athens Pride υποστηρίζει αδιαπραγμάτευτα την έννοια της οικογένειας που περιλαμβάνει κάθε σεξουαλική ταυτότητα και κάθε ταυτότητα φύλου ως βασική αξία.

10 χρόνια Athens Pride

14 Iουνίου 2014 - Πλ. Κλαυθμώνος

Πρόγραμμα

 ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΗΜΕΡΑΣ / ATHENS PRIDE DAY
ΣΑΒΒΑΤΟ 14 ΙΟΥΝΙΟΥ / JUNE 14 SATURDAY
===================================

12.00 – 17.00 ΠΡΩΙΝΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ 

A Different Kind of Workshop
Face Painting και Ζωγραφιές με τα χρώματα της υπερηφάνειας

Εργαστήριο Πλακάτ / Sign Workshop 
Δώσε το δικό σου χρώμα και λόγο στην Παρέλαση

13.00 – 17.00 DJ sets

17.00 ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ / GREETINGS

18.00 ZUMBA® PARTY 
Χορεύουμε και ξεσαλώνουμε ακολουθώντας τους ZUMBA® Ιnstructors 

18.30 ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟ 1ο ATHENS PRIDE 2005
Έναρξη Παρέλασης / Parade Opening Act

19.00 ΠΑΡΕΛΑΣΗ – PARADE

Με τους QUILOMBO 

21.00 – 00.00 
10 YEARS ATHENS PRIDE 
LIVE SHOW & PARTY με: 


ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΤΙΚΟΥΔΗ
MIKRO
Minor Project
Eleni Foureira / Ελενη Φουρεϊρα
ELENI DIMOU
V-Sag b2b Lefteris Lappas

PLUS LIVE DRAG SHOWS & PERFORMANCES!
Παρουσιάζει η ηθοποιός Ζώγια Σεβαστιανού!

ΓΙΑ ΝΕΟΤΕΡΑ / FOR UPDATES VISIT: 
www.athenspride.eu
www.facebook.com/athenspride

Το ΣτΕ “άκουσε” τους πολίτες! Η πρώτη μεγάλη νίκη για το νερό είναι όλων μας

                                                     
    Από την αρχή της δημοσιοποίησης της πρόθεσης της τότε κυβέρνησης να ιδιωτικοποιήσει τις υπηρεσίες ύδρευσης, καθ όλη τη διάρκεια εναλλασσόμενων ηγεσιών σε ΕΥΔΑΠ και ΤΑΙΠΕΔ και μέχρι πριν λίγες μέρες, δόθηκε ένας αγώνας, με όπλο το δίκαιο και τη λογική, ενάντια στην περίφραξη και την αρπαγή του συλλογικού αγαθού του νερού. Μετά από σχεδόν τρία χρόνια οι πολίτες που υπέγραψαν την Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία Πολιτών, οι πολίτες που ενημερώθηκαν και ενημέρωσαν, όλοι εκείνοι που σχημάτισαν με τη συνεχή μας αρθρογραφία, επιχειρηματολογία και καμπάνια ορθή και τεκμηριωμένη άποψη για τους κινδύνους της ιδιωτικοποίησης, τα κινήματα των πολιτών στη Θεσσαλονίκη αλλά και την επαρχία, όλοι μαζί ανεξαιρέτως, μπορούμε να αισθανθούμε υπερήφανοι για την πρώτη μεγάλη νίκη, που κέρδισαν οι πολίτες ενωμένοι.

Παρακολουθώντας στενά, το δικαστικό σκέλος της υπόθεσης και την προσφυγή κατοίκων αλλά και σωματείων στο ΣτΕ και σκεπτόμενοι τον τρόπο που θα μπορούσαμε κι εμείς να βάλουμε ένα λιθαράκι σε αυτή την προσπάθεια, δεν σταματήσαμε ούτε στιγμή όλο αυτό το διάστημα, με τη βοήθεια των εναλλακτικών μέσων ενημέρωσης, εφημερίδων και ραδιοφώνων αλλά και μέσων στο εξωτερικό, να συνεισφέρουμε εθελοντικά αλλά με επαγγελματισμό στον “άνισο” αγώνα της ενημέρωσης των πολιτών αλλά και της δημιουργίας συμμαχιών σε Ελλάδα και εξωτερικό. Η καμπάνια υπέρ του ορθού λόγου και της τεκμηριωμένης άποψης που τόσο λείπουν από τον δημόσιο χώρο έφερε αποτέλεσμα στην διαμόρφωση μιας τάσης κατά της ιδιωτικοποίησης στην πλειοψηφία του ελληνικού λαού όπως εκφράζεται σε δημοσκοπήσεις αλλά και από το συντριπτικό 98% του δημοψηφίσματος της Θεσσαλονίκης. Αυτή η τάση, θέλουμε να πιστεύουμε ότι καθρεφτίζεται στην απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας σε ανώτατο επίπεδο δηλαδή της ολομέλειας του.

Η προστασία του νερού όλων μας από την περαιτέρω εμπορευματοποίηση και την ιδιωτικοποίηση είναι πλέον γεγονός και αυτές οι πολιτικές που θα αποτελούσαν τέλμα με δύσκολη επιστροφή και θα μας απομάκρυναν ακόμη περισσότερο από το όραμά μας για την δημοκρατική και ορθολογική διαχείριση σε μη κερδοσκοπική βάση του συλλογικού αγαθού του νερού αποσοβήθηκαν.

Η απόφαση του ΣτΕ για την ΕΥΔΑΠ είναι και ιστορική και τολμηρή. Καμία απόφαση δικαστηρίου όμως, ακόμη και με αυτά τα χαρακτηριστικά δεν είναι και πολιτικά ισχυρή αν δεν εκφράζει το κοινό περί δικαίου αίσθημα και δεν αφουγκράζεται την πλειοψηφία των πολιτών και τη βούλησή τους στην οποία ενίοτε κωφεύουν οι θεσμικοί τους εκπρόσωποι, δηλαδή οι βουλευτές και οι κυβερνήσεις.

Είμαστε ιδιαίτερα ευτυχείς για αυτή την απόφαση και να ευχηθούμε ότι αυτή η “σύμπτωση” ανάμεσα στην έννοια του δημοσίου συμφέροντος όπως την καταλαβαίνουν οι πολίτες αλλά και όπως πρέπει να την υπερασπίζεται ο θεσμός της Δικαιοσύνης θα επεκταθεί πέρα από το νερό και σε άλλους τομείς που έχουν πληγεί από τα καθεστώτα “έκτακτης ανάγκης” προκειμένου να μην εγκαταλειφθεί το ιδεώδες του κράτους δικαίου.

Ακολουθεί μια περίληψη της απόφασης του ΣτΕ και ο σύνδεσμος όπου δημοσιεύεται ολόκληρη η απόφαση.
ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ

της Ολομέλειας του ΣτΕ 1906/2014 για την ΕΥΔΑΠ

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Πρόσφατα δημοσιεύτηκε από το Συμβούλιο της Επικρατείας η ιστορική απόφαση υπ’ αριθμόν 1906 του 2014 με περιεχόμενο σταθμό για την τύχη της διαχείρισης του νερού και όχι μόνο.

Ο λόγος είναι ότι για πρώτη φορά το ΣτΕ στο ανώτατο επίπεδο (λόγω σπουδαιότητάς), δηλαδή σε επίπεδο Ολομέλειας έκρινε κατά πλειοψηφία ως αντισυνταγματική αποκρατικοποίηση που είχε πάει στο ΤΑΙΠΕΔ, ανοίγοντας το δρόμο και για άλλες προσφυγές. Ουσιαστικά είναι η πρώτη νίκη των πρωτοβουλιών που έλαβαν πολίτες απέναντι στις προθέσεις των μνημονιακών δεσμεύσεων. Οι πολίτες κέρδισαν. Ο μύθος ότι οι πολίτες δεν μπορούν να αντισταθούν απέναντι στις απαιτήσεις της Τρόικας κατέρρευσε.

Οι βασικοί νομικοί συλλογισμοί του ΣτΕ βασίστηκαν στα εξής :

1. Στην αποξένωση του Ελληνικού Δημοσίου από την πλειοψηφία του μετοχικού κεφαλαίου της ΕΥΔΑΠ Α.Ε. που εξασφαλίζει

• τα ιδιοκτησιακά δικαιώματα και

• τη δυνατότητα εκλογής ΔΣ από τη Γενική Συνέλευση. Η σημασία έγκειται στο ότι το Διοικητικό Συμβούλιο είναι το ανώτατο διοικητικό όργανο της εταιρείας που διαμορφώνει τη στρατηγική και πολιτική της ανάπτυξής της και διαχειρίζεται τα περιουσιακά στοιχεία της.

Ειδικότερα κατά το σκεπτικό της απόφασης η μετατροπή της ΕΥΔΑΠ σε ιδιωτική όχι μόνο τυπικά, αλλά και ουσιαστικά είναι αντίθετη προς το άρθρο 5 παράγραφος 5 που κατοχυρώνει το δικαίωμα στην υγεία και το άρθρο 21 παράγραφος 3 του Συντάγματος που ορίζει ότι το Κράτος μεριμνά για την υγεία των πολιτών. Η δε κατ’ ουσίαν μετατροπή της δημοσίας επιχειρήσεως σε ιδιωτική, που λειτουργεί με γνώμονα το κέρδος, καθιστά αβέβαιη τη συνέχεια της εκ μέρους της παροχής προσιτών υπηρεσιών κοινής ωφελείας, και δη υψηλής ποιότητας, η οποία δεν εξασφαλίζεται πλήρως με την κρατική εποπτεία. Συνίστανται δε οι υπηρεσίες αυτές στην ύδρευση και στην αποχέτευση που είναι αναγκαίες για την υγιεινή διαβίωση και, ιδίως, στην παροχή του πόσιμου ύδατος, φυσικού αγαθού απαραίτητου για την επιβίωση που καθίσταται σπανιότερο συν τω χρόνω. Αβεβαιότητα ως προς τη συνέχεια της παροχής προσιτών υπηρεσιών κοινής ωφελείας με αυτόν τον βαθμό αναγκαιότητας δεν συγχωρείται από το άρθρο 5 του Συντάγματος.

2. Στον μονοπωλιακό χαρακτήρα των υπηρεσιών ύδρευσης, γεγονός που αναφέρεται και στην αιτιολογική έκθεση του ν. 3985/2011. Μάλιστα σύμφωνα με την απόφαση του ΣτΕ οι υπηρεσίες της ΕΥΔΑΠ παρέχονται μονοπωλιακώς, από δίκτυα που είναι μοναδικά στην περιοχή και ανήκουν στα πάγια περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας. Οι υπηρεσίες αυτές παρέχονται σε μεγάλο πληθυσμό, διαβιούντα υπό δυσμενείς οικιστικές συνθήκες στον περιορισμένο χώρο της Αττικής.

3. Επιπρόσθετα το ΣτΕ βάσισε τις σκέψεις του και στη σύμβαση που έχει υπογραφεί μεταξύ του Δημοσίου και της ΕΥΔΑΠ το Δεκέμβριο του 1999 και η οποία έχει διάρκεια 20 ετών, µε δυνατότητα παράτασης. Η εν λόγω σύμβαση που αναφέρεται και στην αιτιολογική έκθεση του ν. 3985/2011 (σελ. 25 ή 37 του pdf, στο κεφάλαιο 2, υποκεφάλαιο 1.1.4 της αιτιολογικής έκθεσης), εκτός του αποκλειστικού δικαιώματος της ΕΥΔΑΠ για την παροχή υπηρεσιών ύδρευσης και αποχέτευσης στην ευρύτερη περιοχή της Αττικής, αναφέρει ότι το δικαίωμα αυτό δεν μεταβιβάζεται.

4. Το σκέλος της αίτησης ακυρώσεως που έγινε τελικά δεκτή από το ΣτΕ, αφορά την αντισυνταγματικότητα της απόφασης της Διυπουργικής Επιτροπής Αναδιαρθρώσεων και Αποκρατικοποιήσεων (ΔΕΑΑ) με αριθμό 206/25.4.2012 (Β΄ 1363/26.4.2012) κατά το μέρος της, με το οποίο μεταβιβάζονται χωρίς αντάλλαγμα από το Ελληνικό Δημόσιο στο ΤΑΙΠΕΔ Α.Ε., χωρίς μάλιστα τη δυνατότητα να αναμεταβιβαστούν στον προηγούμενο κύριο ή δικαιούχο, δηλαδή στο Ελληνικό Δημόσιο (σύμφωνα με το άρθρο 2 παρ. 7 του ν. 3986/2011): 36.245.240 μετοχές της «Εταιρίας Υδρεύσεως και Αποχετεύσεως Πρωτευούσης (ΕΥΔΑΠ) Α.Ε.» που αντιστοιχούν σε ποσοστό 34,033% του μετοχικού κεφαλαίου

Εξ άλλου, οι ως άνω μεταβιβάσεις (η αρχική του 2011 και εν συνεχεία αυτή που ακυρώθηκε το 2012) έγιναν χωρίς να έχει παραλλήλως ιδρυθεί «ρυθμιστική αρχή υδάτων» και διαχωρισθεί το δίκτυο «από την υπηρεσία που θα μεταβιβασθεί»,

• σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Αποκρατικοποιήσεων 2011 – 2015» και

• την παρουσίασή του στην αιτιολογική έκθεση του ν. 3985/2011, αλλά και

• χωρίς να έχει αρθεί ο προβλεπόμενος στο άρθρο 1 παρ. 10 του ν. 2744/1999 περιορισμός ως προς το ποσοστό των δυναμένων να διατεθούν σε ιδιώτες επενδυτές μετοχών της ΕΥΔΑΠ Α.Ε. (μέχρι 49% του μετοχικού κεφαλαίου).

(Ο περιορισμός αυτός ήρθη μεταγενεστέρως, με το άρθρο 1 παρ. 2 της κυρωθείσης με τον ν. 4092/2012 (Α΄ 220/8.11.2012) από 7.9.2012 Πράξεως Νομοθετικού Περιεχομένου του Προέδρου της Δημοκρατίας (ΦΕΚ Α΄ 175/7.9.2012), με το οποίο ορίσθηκε ότι : «Η παράγραφος 10 του άρθρου 1 του ν. 2744/1999 (Α΄ 222) καταργείται. Μεταβιβάσεις μετοχών της ΕΥΔΑΠ Α.Ε. προς το “Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου Α.Ε”. είναι έγκυρες έστω και αν πραγματοποιήθηκαν πριν από την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου»).

5. Αλλά σημαντικά στοιχεία της απόφασης αφορούν το έννομο συμφέρον των αιτούντων και το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο της ΕΥΔΑΠ.

Πρωτοβουλία για τη μη ιδιωτικοποίηση του νερού στην Ελλάδα 

Μη Πρόοδος

Του Χάρη Ναξάκη

Η ριζοσπαστικότερη ίσως κριτική που ασκήθηκε στην έννοια της προόδου έγινε από τον Αισχύλο «βλέποντες έβλεπον μάτην» και από τον Γκαίτε «κι ύστερα από τόσα φώτα να ‘μαι μωρός όπως και πρώτα».
Μα τι είναι τελικά αυτή η περιζήτητη νύφη, η πρόοδος; Η πεποίθηση ότι το ανθρώπινο είδος προελαύνει μπροστά από τότε που ο ανθρωπίδης homo erectus, ένας πίθηκος που στάθηκε όρθιος, ψηλός 1,70, με μεγάλο εγκέφαλο και ισχυρό αναπνευστικό σύστημα για να περπατάει μεγάλες αποστάσεις κυνηγώντας ζώα. Η έννοια της προόδου είναι τα ιερά και τα όσια του διαφωτισμού σε όλες τις εκδοχές του. Πρόοδος είναι το πλυντήριο, το ψυγείο, οι τουαλέτες με καζανάκι, τα φάρμακα, το αυτοκίνητο…

Πρόοδος είναι η πεποίθηση ότι το αύριο είναι καλύτερο από το χθες, ότι ο κόσμος που ζούμε είναι ο καλύτερος δυνατός κόσμος που υπήρξε μέχρι σήμερα ή ότι εμείς είμαστε πολιτισμένοι και οι προηγούμενοι, έστω και πριν από δυο ή τρεις γενιές ήταν απολίτιστοι. Η μόνη ίσως διαφορά που υπάρχει ανάμεσα στους οπαδούς της προόδου, στους φωταδιστές, είναι ότι ορισμένοι από αυτούς διαμαρτύρονται ότι δεν κατανέμονται ίσα τα αγαθά της προόδου και της ανάπτυξης. Αν όμως πρόοδος είναι τα εκατομμύρια των ανθρώπων που επέζησαν από ασθένειες λόγω της προόδου της ιατρικής, τότε τι είναι τα εκατομμύρια των ανθρώπων που σκοτώθηκαν τον τελευταίο αιώνα σε πολέμους ανάμεσα στα πιο προοδευμένα έθνη του κόσμου;

Ποιος είναι λοιπόν ο θεός της προόδου, ο αγαπημένος ήρωας των διαφωτιστών;
Ο Προμηθέας.
Αυτός ο εμβληματικός ηγέτης που κατέστησε τον άνθρωπο εξωφυσικό αποσπώντας τη γνώση (φωτιά) από τους θεούς (φύση), δίνοντας έτσι το σάλπισμα για την ανθρώπινη εποποιία, τον πολιτισμό.

Οι οπαδοί της προόδου πιστεύουν στην αυταπάτη ότι η ιστορία έχει ένα εγγενές νόημα, ένα σκοπό, που είναι προσανατολισμένος στο καλύτερο, στο ενάρετο. Στο βαθμό που οι άνθρωποι από τη φύση τους θεωρούνται καλοί, η υλική τους πρόοδος θα συμβαδίσει με την ηθική τους πρόοδο, έστω και αν η δεύτερη έχει προσωρινά παρεκτραπεί. Το όχημα για να πραγματοποιηθεί αυτός ο σκοπός είναι η συσσώρευση γνώσεων. Γι αυτό λατρεύουν τον Προμηθέα που έδωσε στο ανθρώπινο γένος τη δυνατότητα να συσσωρεύει γνώσεις για να ελέγχει το πεπρωμένο του και γιατί όχι να κατασκευάζει επίγειους παραδείσους.
Η φωτιά όμως του Προμηθέα δεν φώτισε το δρόμο των ανθρώπων, τους έδωσε βέβαια ισχύ, ενίσχυσε τη θέληση για κυριαρχία πάνω στη φύση, στα άλλα είδη και στους ίδιους, αλλά δεν τους έκανε καλύτερους.
Παρότι οι άνθρωποι διαθέτουν περισσότερη γνώση για να πράξουν το σωστό συνεχίζουν να παραμένουν σκληροί και εγωιστές, η συσσώρευση της γνώσης δεν είναι ευθέως ανάλογη με τη βελτίωση της ανθρώπινης συμπεριφοράς, αλλά με την ενίσχυση της ανθρώπινης εξουσίας. Θα αντιτείνουν βέβαια κάποιοι ότι το πρόβλημα δεν είναι η γνώση αλλά η καλή ή κακή της χρήση. Εκτός όμως από το ότι η γνώση δεν είναι ουδέτερη, η εξέλιξή της καθορίζεται από τα κυρίαρχα κοινωνικά πρότυπα και τις σχέσεις εξουσίας που την γέννησαν, έτσι ώστε να την καθιστούν μια από τις ενδεχόμενες μορφές που θα μπορούσε να πάρει, η πεποίθηση ότι η συσσώρευσή της οδηγεί στη νίκη του καλού είναι ένα εσχατολογικό σωτηριολογικό δόγμα.

Μήπως τελικά σωστά τιμωρήθηκε ο Προμηθέας από τους θεούς γιατί με τις πράξεις του απλώς ενίσχυσε την αλαζονεία ενός όντος που ξεχνάει ότι δεν προήλθε από παρθενογένεση και ο πολιτισμός του δεν διαπλάθει την φυσική του υπόσταση αλλά την κουβαλάει μέσα του; Ο προμηθεϊκός άνθρωπος διέπραξε ύβριν διότι επεδίωξε να πορευτεί υπέρ μοίραν, πέραν δηλαδή του μεριδίου που του αναλογεί στο κοσμικό σύμπαν.
Δεν υπάρχει πρόοδος αλλά ένα διπλό παιχνίδι ανάμεσα στην εξέλιξη και την οπισθοδρόμηση, τον πολιτισμό και την βαρβαρότητα, την οργάνωση και την αποδιοργάνωση. Η ιστορία δεν είναι μια γραμμική εξέλιξη γιατί φέρνει στο προσκήνιο ένα ον με λογική, επινοητικότητα, δημιουργικότητα αλλά ταυτόχρονα εξουσιαστικό, παραληρηματικό, με ψευδαισθήσεις, μύθους και ύβριν, την παράφρονα έλλειψη μέτρου. Η οικονομική και τεχνολογική πρόοδος του πολιτισμού συνδέεται απόλυτα με την ηθική υπανάπτυξη. Ίσως τελικά η νεωτερική ιδέα της προόδου έχει τις ρίζες της, εκτός των άλλων, στο φόβο του θανάτου και την επιδίωξη της αθανασίας μέσω της διαρκούς προόδου και των επίγειων ή επουράνιων παραδείσων.

Η ιδέα της προόδου είναι συνοδοιπόρος βέβαια με αυτή της ανάπτυξης, με το οικονομικό φαντασιακό ότι το περισσότερο είναι καλύτερο, με την παράλογη και καταστροφική ιδέα της επιδίωξης μιας απεριόριστης ανάπτυξης σε ένα πεπερασμένο πλανήτη, αλλά η κριτική της ανάπτυξης για να είναι αποτελεσματική προϋποθέτει την πλήρη εγκατάλειψη της ιδέας μιας προόδου σωτηριολογικής, που υπακούει σε ένα ιστορικό ντετερμινισμό.
Είναι τελικά η επιστροφή στο παρελθόν συντήρηση και η έφοδος στο μέλλον πρόοδος ;
Είναι προτιμότερη η τυραννία της οικειότητας στην κοινότητα ή η πλήξη της ανωνυμίας στη νεωτερική πόλη;
Η πρόοδος μπορεί να έρθει από την επιστροφή στην αρχή, στις ρίζες, διότι σύμφωνα με τον Heidegger «η αρχή συνεχίζει να είναι. Δεν κείται πίσω μας…αλλά ορθώνεται εμπρός μας.» Η επιστροφή στην αρχή ,για να πας μπροστά, είναι αναγεννητική επισημαίνει ο Ε. Μορέν και όχι πρωτογονισμός όπως επέβαλλε να θεωρείται ο προοδευτισμός που εντοπίζει την ανθρώπινη αλήθεια μόνο στην ανιούσα κίνηση της ιστορίας.
Η επιδίωξη της μεσότητας μέσω της αλληλεπίδρασης αρχής και τέλους είναι ο στόχος και όχι τα τυραννικά έσχατα.

Ναξάκης Χάρης