Ο ουρανός είναι αιώνιος
Η γη διαρκής
Γιατί;
Δεν ζουν για τον εαυτό τους
Κι έτσι ζουν για πολύ
Λάο Τσε
Του Χάρη Ναξάκη*
Στην αυλή του σπιτιού του ξαδέρφου μου, στο χωριό Βούβες Χανίων,
στέκεται αγέρωχη, λυγερή, με αξιοπρέπεια μια ελιά ποικιλίας τσουνάτη,
εμβολιασμένη σε αγριελιά, ηλικίας 3.000 ετών. Η ελιά των Βουβών είναι
και επισήμως η αρχαιότερη του κόσμου, με περίμετρο 12,5 μέτρα,
χρειάζονται 10 άτομα για να την αγκαλιάσουν, και παρότι είναι κούφια,
δεν έχει καρδιά (καρδιόξυλο), είναι αθάνατη γιατί ανανεώνει τα κλαδιά
της προς τα έξω. Πέρυσι ο Δήμος Πλατανιά διοργάνωσε τιμής ένεκεν
εκδήλωση για το μάζεμα των ελιών της. Τριών χιλιάδων ετών και καρπερή!
Από τότε όμως που έγινε διάσημη συχνά παραπονιέται στους φίλους της τους
δάκους για τα σμήνη των καλοζωισμένων Ευρωπαίων τουριστών (2.000 τον
χρόνο) που την επισκέπτονται και δεν την αφήνουν να κοιμηθεί. Συνάμα
κινδυνεύει να τυφλωθεί μ’ αυτή την ηλίθια συνήθεια να τη βγάζουν
αδιάκοπα φωτογραφίες. Είναι τόσο άσχετοι μάλιστα που μαγειρεύουν με
βούτυρο.