Δευτέρα 20 Οκτωβρίου 2014

Απο τον Γ. Γενηματά και το ΕΣΥ, ως τη Φώφη , το Βορίδη, το Γκόγκα και το σημερινό πλιάτσικο του ΕΣΥ απο τους "ιδιώτες".


Ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα, άπληστου  πλιάτσικου,  είναι αυτό που συμβαίνει από σήμερα στη Δημόσια Υγεία.
Τα ακροδεξιά υποτελή ανδρείκελα πέρασαν όλη τη Δημόσια Υγεία  μαζί με τους ασθενείς,  σε μία "ιδιωτική εταιρεία" ΕΣΑΝ ΑΕ. .. Ο νόμος ψηφίσθηκε στο γ΄θερινό τμήμα της Βουλής απο τα θερινά  τάγματα εφόδου της Βουλής. Η  οικονομική/στρατιωτική χούντα της Χιλής του Πινοσέτ είναι το πρότζεκτ  μίμησης του ελληνικού καθεστώτος του Μνημονίου, τα ακροδεξιά στρατιωτάκια του καθεστώτος είναι οι πολιτικοί και κοινωνικοί εγκληματίες του σήμερα.

   
Αναλυτικά:

ΟΡΙΣΤΙΚΑ στα χέρια των ιδιωτών περνά η δημόσια υγεία



Τέλος στη δημόσια υγεία όπως τη γνωρίζαμε μέχρι και σήμερα. Πλέον όλο το ΕΣΥ περνά στα χέρια μιας ιδιωτικής εταιρίας. Το όνομα αυτής ΕΣΑΝ. Α.Ε.

Συγκεκριμένα αυτή η εταιρία θα διαχειρίζεται τα χρήματα του ΕΣΥ καθώς και την κοστολόγηση για την αξιολόγηση όλων των δομών Υγείας.

Ενας από τους βασικότερους στόχους του νέου νόμου, που πέρασε στο 3ο θερινό τμήμα της Βουλής στις 10 Σεπτεμβρίου, παρέδωσε σε μια ιδιωτική εταιρία τα χρήματα του ΕΣΥ. Στη δεύτερη σελίδα της αιτιολογικής έκθεσης που συνοδεύει τους νόμου, αναφέρει: “Με τον τρόπο αυτό αποφεύγεται και η μελλοντική επιβάρυνση του κρατικού προϋπολογισμού, καθώς η ΕΣΑΝ Α.Ε. δύναται να μετεξελιχθεί με γοργούς ρυθμούς σε μια απολύτως βιώσιμη και οικονομικώς αυτάρκη ανώνυμη εταιρία.

Δηλαδή, ο στόχος του νέου νόμου είναι η κυβέρνηση να σταματήσει σταδιακά τις νοσοκομειακές δομές να χρηματοδοτούνται από τον κρατικό προϋπολογισμό. Σκοπός είναι να λειτουργούν σαν επιχειρήσεις που συντηρούνται και βγάζουν κέρδη με βάση την… παραγωγή τους.



Να σημειωθεί πως ως το 2020 σχεδιάζουν ώστε να νοσοκομεία να είναι πλήρως αυτοχρηματοδοτούμενα με μηδενική κρατική χρηματοδότηση. Για όσο καιρό το Δημόσιο θα συνεχίσει να χρηματοδοτεί το ΕΣΥ η ΕΣΑΝ Α.Ε. στοχεύει να κατευθύνει ένα όλο και μεγαλύτερο μερίδιο αυτών των χρημάτων, όπως και των χρημάτων του ΕΟΠΥΥ και των υπολοίπων ασφαλιστικών ταμείων προς τις ιδιωτικές κλινικές -και σε βάρος των δημοσίων νοσοκομείων.

Από που θα είναι τα έσοδα της ΕΣΑΝ. Α.Ε.

– Από τον ΕΟΠΥΥ και τα υπόλοιπα ασφαλιστικά ταμεία για τις “νοσοκομειακές υπηρεσίες που παρασχέθηκαν προς τους ασφαλισμένους τους…”

– Από τα κονδύλια της Ε.Ε. που προορίζονται για την Υγεία

– Από τη διαχείριση των αποθεματικών και των περιουσιακών στοιχείων των νοσοκομείων

– Από … αμοιβές των υπηρεσιών που η Εταιρία παρέχει, στα δημόσια νοσοκομεία, στις ιδιωτικές κλινικές, στον ΕΟΠΥΥ και στους άλλους ασφαλιστικούς οργανισμούς για τη στατιστική επεξεργασία των δεδομένων που αποστέλλονται από τους φορείς αυτούς

Για να τα εξηγήσουμε όλα αυτά οι ιδιώτες μέτοχοι της ΕΣΑΝ θα καθορίσουν τις τιμές των νοσοκομειακών υπηρεσιών έτσι ώστε να απομύζουν όσο το δυνατόν περισσότερα χρήματα από τα ασφαλιστικά ταμεία.

Ποιο είναι το επιχειρησιακό σχέδιο της ΕΣΑΝ Α.Ε.

Σύμφωνα με την έκθεση αξιολόγησης συνεπειών του νοσοκομείου το επιχειρησιακό σχέδιο θα είναι:

– Οι διαθέσιμο πόροι θα κατανέμονται πιο δίκαια στους παρόχους υπηρεσιών από τη στιγμή που είναι αφομοιωμένα και ώριμο σύστημα ομοιογενών ομάδων δημιουργεί ροή χρημάτων στα νοσοκομεία αναλογικά προς τις υπηρεσίες και τα χαρακτηριστικά.

– Τα νοσοκομεία θα λειτουργούν λοιπόν με βάση τους δείκτες αποδοτικότητας, τα οποία δε θα έχουν σχέση με πόσους ασθενείς θεράπευσαν, ανακούφισαν ή κάτι αντίστοιχο, αλλά με βάση πόσα χρήματα έβγαλαν από τα χειρουργεία από τις εξετάσεις κ.α. και πόσο μείωσαν τις δαπάνες τους.

Αυτό που τελικά θα συμβεί είναι οι γιατροί στα δημόσια νοσοκομεία να κυνηγάνε χειρουργεία και οι ασθενείς θα ακριβοπληρώνουν όπως γίνεται και στον ιδιωτικό τομέα.

Κι αυτό για να μπορέσουν να πιάσουν τους επιχειρησιακούς στόχους που θα έχουν τεθεί για το νοσοκομείο και να εξασφαλίσουν ότι θα υπάρχουν επαρκή έσοδα έτσι ώστε να συνεχίσει το οποιοδήποτε νοσοκομείο να λειτουργεί.

Οι φάκελοι ασθενών στα χέρια των ιδιωτών

Το πιο σημαντικό είναι ότι οι φάκελοι των ασθενών θα μπορούν να περάσουν στα χέρια των ιδιωτών. Δηλαδή τα νοσοκομεία θα πρέπει να αποστείλουν στην ΕΣΑΝ ΑΕ τους φακέλους των ασθενών τους μαζί με τα στοιχεία ταυτοποίησης (ΑΜΚΑ, ΑΦΜ κτλ.).

Κυριακή 19 Οκτωβρίου 2014

Από τα Τάγματα Ασφαλείας στην Απριλιανή Χούντα - Μέρος 3ο: Η Οργάνωση Χ, οι λοιπές παρακρατικές ακροδεξιές ομάδες και η Λευκή Τρομοκρατία



Το τρίτο μέρος της αφήγησης αναφέρεται στους  ακροδεξιούς  εγκληματίες  που κατάφεραν για δεκαετίες έλεγξαν το Κράτος και τους μηχανισμούς του, έγιναν υποτελή υποχείρια ξένων κρατών(Άγγλων, ΗΠΑ, Γερμανών),  δημιούργησαν ένα στρατό από πολιτικούς ποταπούς υπαλλήλους,  τους οποίους τοποθέτησαν σε πολύ συγκεκριμένα κόμματα και  πόστα(δικαστές-αστυνομία-διοικητές δημοσιων υπηρεσιών κλπ) που φθάνουν εώς τα σήμερα.
Οι ομοιότητες της συγκρότησης του πρώτου μεταπολεμικού Κρατούς από Παπανδρέιδες, Εβερτ, ναζιστές, γερμανοτσολιάδες ακροδεξιούς,  σήμερα ταυτοποιούνται ως η ανάλογη συνταγή που χρησιμοποιούν οι ακροδεξιοί απατεώνες του ολοκληρωτικού καθεστώτος του Μνημονίου(των ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, ναζιστών , Ποταμιών, κλπ), με τη στήριξη ξένων Κρατών και των μηχανισμών τους κατά της Ελλάδας.  Δεν εξαιρούνται   τα ΜΜΕ που ανήκουν στην περιβόητη για τη φασιστική δράση τους εναντίων της Ελλάδας,  της μεγαλοαστικής Τάξης των εφοπληστών, των εργολάβων,Τραπεζιτών, κρατικοβιομηχάνων  κλπ.
Αυτοί που δολοφόνησαν,βασάνισαν και εξόρισαν τα νικηφόρα αντιφασιστικά κοινωνικά μέρη του ελληνικού λαού κατά την μεταπολεμική περίοδο είναι οι ίδιοι που σήμερα υπηρετούν ξένους μηχανισμούς(ΔΝΤ-Γερμαναράδες κλ) και δολοφονούν την Ελλάδα.  Χωρίς καμία εξαίρεση.
Καλή ανάγνωση , τονίζοντας ότι  οι αγώνες των λαών εμεπεριέχουν και τον αγώνα ενάντια στη Λήθη.(ΣΩ.Β.Α)


Βρισκόμαστε στα μέσα του 1944. Όλα δείχνουν πως οι Γερμανοί χάνουν τον πόλεμο και όλοι σκέφτονται την επόμενη μέρα που ξημερώνει στις χώρες τους. Στην Ελλάδα, όμως, τα πράγματα έχουν γίνει εξαιρετικά περίπλοκα και επικίνδυνα για την κυρίαρχη ντόπια αστική τάξη αλλά και για τους Βρετανούς "προστάτες" που κινδυνεύουν να χάσουν την Ελλάδα από τη σφαίρα επιρροής τους. Κατανοούν όλοι αυτοί πως, μετά την αποχώρηση των Γερμανών, το ΕΑΜ/ΕΛΑΣ θα έχει τον πρώτο λόγο στις διαδικασίες που θα συμβούν αν δεν προλάβουν αυτοί να φτιάξουν ένα στρατό που να μπορεί να αντιμετωπίσει τον ΕΛΑΣ.

Στην προηγούμενη ανάρτησή μας Το κίνημα της Μέσης Ανατολής και η ίδρυση του ΙΔΕΑ είδαμε με ποιον τρόπο "καθάρισε" ο ελληνικός στρατός στη Μέση Ανατολή από τους αριστερούς και πώς προέκυψε ένας "καθαρός" και απόλυτα ελεγχόμενος από τους Βρετανούς και τους Έλληνες εντολοδόχους τους στρατός.

Ο στρατός αυτός αποτελούνταν κυρίως από την Ορεινή Ταξιαρχία του Ρίμινι, αλλά η δύναμή της που έφτανε περίπου τους 3.500 άντρες δεν μπορούσε σε καμία περίπτωση να απειλήσει τον ΕΛΑΣ. Για το λόγο αυτό, όπως αναφέραμε σε άλλη ανάρτησή μας Η ενσωμάτωση των Ταγμάτων Ασφαλείας στον εθνικό κορμό , επιστρατεύτηκαν τα προδοτικά δοσιλογικά Τάγματα Ασφαλείας τα οποία, αντί να τιμωρηθούν όπως συνέβη σε όλες τις κατεχόμενες από τους Γερμανούς χώρες της Ευρώπης, στελέχωσαν τον "εθνικό" στρατό αυξάνοντας κατά μερικές χιλιάδες άντρες τη δύναμή του. Υπολογίζεται ότι περίπου 12.000 μέλη των Ταγμάτων Ασφαλείας εντάχθηκαν στον "εθνικό" στρατό.

Και αυτοί όμως δεν αρκούσαν να αντιμετωπίσουν τον ΕΛΑΣ. Όπως αναφέρει αργότερα ο Γ.Παπανδρέου : "όπου συνεκρούσθησαν - εις Πύργον, Καλάμας, Μελιγαλά, Γαργαλιάνους και Κιλκίς - τα Τάγματα όχι μόνον ηττήθησαν και εσφάγησαν αλλά ωδήγησαν εις την σφαγήν και πληθυσμούς των πόλεων. Και κατ'εξοχήν εις τας Αθήνας θα συνέβαινε το ίδιον, όπου η δύναμις των Ταγμάτων ανήρχετο εις 1.500 άνδρας..." [Σ.Γρηγοριάδη, Ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας]

Από την άλλη μεριά, οι Βρετανοί δεν μπορούσαν και δεν ήθελαν  - στην αρχή τουλάχιστον - να κινητοποιήσουν περισσότερους από 10.000-12.000 άντρες. Είναι χαρακτηριστικό το τηλεγράφημα που έστειλε ο Τσώρτσιλ στον αρχηγό του Βρετανικού Αυτοκρατορικού Επιτελείου: "Είναι ενδεχόμενον εντός μηνός ή περίπου να χρειασθή να εισάγωμεν εις τας Αθήνας 10.000-12.000 άντρες με ολίγα τανκς, πυροβόλα και θωρακισμένα αυτοκίνητα. Έχετε μίαν Μεραρχίαν εις Αγγλίαν η οποία αριθμεί πλέον των 13.000 στρατιωτών. Μία τοιαύτη δύναμις θα πρέπει να επιβιβασθή τώτα δια να φθάση πιθανόν εγκαίρως δια την πολιτικήν κρίσιν, η οποία είναι πρωταρχικής σημασίας από απόψεως συνεπειών δια την πολιτικήν της Βασιλικής Βρετανικής Κυβερνήσεως. Μία τοιαύτη δύναμις θα ήτο δυνατόν να υποστηριχθή από στρατεύματα των αεροδρομίων του Δέλτα και από τμήματα εκ των 200.000, που έχομες εις την Αίγυπτον..." [Σ.Γρηγοριάδη, Ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας]

Από τα πρακτικά του Πολεμικού Συμβουλίου της Μ.Βρετανίας που συνήλθε τις επόμενες ημέρες, διαβάζουμε : "Ο Αρχηγός του Αυτοκρατορικού Επιτελείου συνεφώνησεν ότι ήτο σημαντικόν, από στρατιωτκής και πολιτικής απόψεως, να διατηρηθή φιλική η Ελλάς. Πάντως οι Επιτελάρχαι εφοβούντο ότι δύναμις 10.000 ανδρών ως η προτεινομένη, πιθανόν να απεδεικνύετο ανεπαρκής. Εάν π.χ η κατάστασις εξετραχύνετο και ετίθετο ζήτημα διεξαγωγής δημοψηφίσματος υπό συνθήκας ευνομίας, θα εχρειάζετο δύναμις 80.000 ανδρών. Τούτο θα ήτο δυσχερές αν οι Γερμανοί απεσύροντο τώρα, διότι τα απιτούμενα δια την Ελλάδα στρατεύματα θα ηδύναντο να εξοικονομηθούν μόνον εις βάρος της Ιταλίας..."  [Σ.Γρηγοριάδη, Ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας]

Φαινόταν λοιπόν τόσο η ανάγκη συγκέντρωσης μεγάλης δύναμης προκειμένου να αντιμετωπιστεί ο ΕΛΑΣ όσο και η αδυναμία να συμβεί αυτό άμεσα. Η δύναμη του ΕΛΑΣ -μαζί με τον εφεδρικό στρατό των πόλεων - άγγιζε τους 120.000 άντρες και αποτελούσε πραγματικό φόβητρο για όποιον ήθελε να τα βάλει μαζί του.

Έπρεπε λοιπόν και άλλες δυνάμεις να επιστρατευτούν για τη μάχη που όλοι έβλεπαν ότι ερχόταν και οι δυνάμεις αυτές δεν ήταν άλλες από τις διπρόσωπες δυνάμεις που δημιουργήθηκαν επί γερμανικής κατοχής. Δυνάμεις που αν και αυτοαποκαλούνταν εθνικές, στην πραγματικότητα δεν ανέπτυξαν καμία δράση εναντίον των Γερμανών κατακτητών αλλά μόνο εναντίον των Ελλήνων κομμουνιστών και του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ. Πολλές φορές μάλιστα συνεργάστηκαν με τους Γερμανούς, τροφοδοτήθηκαν με οπλισμό από αυτούς κάνοντας τις διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα στις οργανώσεις αυτές και στα Τάγματα Ασφαλείας εξαιρετικά δυσδιάκριτες. 

Η πιο γνωστή από τις οργανώσεις αυτές ήταν η οργάνωση Χ, για την οποία θα μιλήσουμε στη σημερινή μας ανάρτηση. Θα αναφερθούμε επίσης και σε άλλες "εθνικές" οργανώσεις που παραμέρισαν τις μεταξύ τους διαφορές και ενώθηκαν εναντίον του κοινού τους εχθρού: του κομμουνισμού. Μαζί με αυτές συμπορεύτηκαν όπως θα δούμε και κανονικές συμμορίες τοπικών λήσταρχων που λήστευαν και τρομοκρατούσαν τοπικούς πληθυσμούς. Μπροστά στην ανάγκη αναχαίτισης του "κομμουνιστικού κινδύνου", οι συνειδήσεις αμβλύνονταν όσο δεν πήγαινε άλλο. Όλοι οι κακοί χωρούσαν και κανείς δεν περίσσευε στον αγώνα αυτό.

Θα δούμε με ποιο τρόπο όλες αυτές οι ομάδες - μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας - δημιούργησαν ένα όργιο τρομοκρατίας εναντίον του ΕΑΜ και των υποστηρικτών του μην αφήνοντας τελικά περιθώριο για ειρηνική μετάβαση στη μετακατοχική περίοδο. Και όλα αυτά σε αγαστή συνεργασία με τις επίσημες κατασταλτικές αρχές της εθνοφυλακής και χωροφυλακής. Από τότε η λέξη "χωροφύλακας" και "αστυνόμος", αντί να προκαλεί αίσθημα ασφάλειας στον πολίτη, προκαλεί φόβο και απέχθεια.

Παρασκευή 17 Οκτωβρίου 2014

Βρέθηκε νεκρός άστεγος, στο Αρχοντικό Παπακώστα, στην Άρτα



Χθες, Πέμπτη 16 Οκτώβρη, το απόγευμα, έπεσε η με τραγικό τρόπο η αυλαία για έναν συμπολίτη μας που πήγε κυριολεκτικά σαν το σκυλί στ' αμπέλι...
Άντρες της αστυνομίας και υπάλληλοι ενός γραφείου τελετών, φορώντας μάσκες, ανέσυραν το πτώμα ενός άντρα από το Αρχοντικό Παπακώστα, χθες, γύρω στις 6:30 το απόγευμα.
Οι γείτονες από πολλές μέρες παραπονιόταν για την αβάσταχτη μυρωδιά που έβγαινε από το εγκαταλελειμμένο κτίριο. Τελικά, κάποιος πήγε να δει τι συμβαίνει, αντίκρισε το αποτρόπαιο θέαμα και ειδοποίησε την αστυνομία.

Από τις περιγραφές, κατάλαβα ποιος ήταν ο άτυχος άστεγος άντρας.
Ήταν 50άρης, γενειοφόρος, έσερνε βαριά τα βήματά του στον δρόμο, καμιά φορά καθόταν να ξαποστάσει σε κάποιο παγκάκι, είχε την εικόνα ενός τσακισμένου ανθρώπου.
Πέθανε πριν 10 με 15 ημέρες ολομόναχος, μέσα στο ερειπωμένο Αρχοντικό, παρέα με τα ποντίκια και τα αδέσποτα, που επίσης βρίσκουν εκεί καταφύγιο.

Κι άλλοι στην πόλη μας ζουν -ή μάλλον υπάρχουν- σαν κι αυτόν. Συνήθως δεν τους βλέπουμε, το μάτι μας είναι ελιτίστικο και προφυλάσσει την υψηλή μας αισθητική.
Για τον άνθρωπο που έφυγε δεν μπορούμε να κάνουμε πια τίποτε. Ας κάνουμε κάτι για τους υπόλοιπους. Όχι ως "φιλάνθρωποι", όχι κρεμώντας μια σακούλα με αποφάγια στον κάδο σκουπιδιών, για να τα βρουν και να τα φάνε. Δεν είναι σκυλιά, άνθρωποι είναι. Ούτε είναι λύση Χριστούγεννα και Πάσχα να πετάμε στην αυλή του Ερυθρού Σταυρού τα παλιά ρούχα και παπούτσια για να τους μοιράζονται.
Όχι, δεν την βγάζουμε έτσι την "υποχρέωση"

Σαν άνθρωποι πρέπει να τους συμπαρασταθούμε. Να τους βοηθήσουμε να σταθούν ξανά στα πόδια τους, να πιέσουμε την πολιτεία να κάνει ό,τι χρειάζεται, όχι για να "ξεβρωμίσει" ο τόπος, αλλά για να ζήσουν όλοι οι άνθρωποι, να οργανωθούμε σε ομάδες αλληλεγγύης και στήριξης.
Για να έχουμε κι εμείς το δικαίωμα να λεγόμαστε άνθρωποι.
Και να με συγχωρήσουν τα ζώα, γιατί όσα από αυτά ζουν σε αγέλες, όπως εμείς, είναι πάντα πολύ περισσότερα υποστηρικτικά προς τα άλλα μέλη της αγέλης, απ΄ ότι εμείς που κατ όνομα ζούμε σε κοινωνίες, ενώ στην πραγματικότητα ζούμε σε καβούκια, στοιβαγμένα το ένα δίπλα από το
άλλο...

απαλοτροιωμένο απο τον Τηλεβόα

Από τα Τάγματα Ασφαλείας στην Απριλιανή Χούντα - Μέρος 2ο: Το κίνημα της Μέσης Ανατολής και η ίδρυση του ΙΔΕΑ

μαύρη οχιά

 

Στην προηγούμενη ανάρτησή μας αναφερθήκαμε στον τρόπο με τον οποίο τα προδοτικά Τάγματα Ασφαλείας όχι μόνο δεν τιμωρήθηκαν από την ελληνική πολιτεία, αλλά εντάχθηκαν στον εθνικό στρατό και πολέμησαν εναντίον του Δημοκρατικού Στρατού στον εμφύλιο.

Αυτό, όμως, ήταν το ένα από τα κεφάλια της ακροδεξιάς Λερναίας Ύδρας. Ένα άλλο κεφάλι, κατά τη διάρκεια της Κατοχής, βρισκόταν στη Μέση Ανατολή μέσα στις τάξεις του ελληνικού στρατού που κάτω από τις διαταγές των Βρετανών πολεμούσε εναντίον των Γερμανών. Μπορεί αυτό το κεφάλι να μη συνεργάστηκε με τους Γερμανούς και να τους πολέμησε, έτρεφε όμως για τους κομμουνιστές το ίδιο μίσος  που έτρεφαν και οι ιδεολογικοί τους συγγενείς των Ταγμάτων Ασφαλείας.  Ήταν οι συνεχιστές της 4ης Αυγούστου, φιλομοναρχικοί και φιλομεταξικοί που είχαν καταφύγει στη Μέση Ανατολή και πάνω απ΄όλα έβαζαν τη μάχη εναντίον του κομμουνισμού.

Έτσι, ενώ στην Ελλάδα τα Τάγματα Ασφαλείας πολεμούσαν στο πλάι των Γερμανών εναντίον του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, οι Έλληνες ακροδεξιοί ομοϊδεάτες τους στράφηκαν, στο πλάι των Βρετανών, εναντίον των Ελλήνων κομμουνιστών στρατιωτών και αξιωματικών στη Μέση Ανατολή. Η πάλη αυτή θα χαλυβδώσει και θα συσπειρώσει τους ακροδεξιούς Έλληνες στη Μέση Ανατολή και, μετά την απελευθέρωση, είναι ώριμη πλέον η συμμαχία τους με τους δοσίλογους-ταγματασφαλίτες στο όνομα της αντιμετώπισης του κοινού και κυριότερου εχθρού τους: του κομμουνισμού. 

Για να μπορέσουμε να παρακολουθήσουμε, όμως, την πορεία του ακροδεξιού αυτού τμήματος πρέπει να πιάσουμε το νήμα από την αρχή πηγαίνοντας στη Μέση Ανατολή κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και να αναφερθούμε σε γεγονότα που είναι ελάχιστα γνωστά και έπαιξαν σημαντικό ρόλο στις ισορροπίες που διαμορφώθηκαν στο ελληνικό στράτευμα που είχε καταφύγει εκεί μετά τη γερμανική εισβολή. 

Στην ανάλυση αυτή δε θα κάνουμε αποτίμηση του κινήματος και των συνεπειών του. Θα αναφερθούμε απλά στα γεγονότα που συνέβησαν, θέλοντας να αναδείξουμε το περιβάλλον μέσα στο οποίο το προπολεμικό δίπολο βασιλικών-βενιζελικών στον ελληνικό στρατό μεταλλάχθηκε στο δίπολο Δεξιά-Αριστερά και πώς, κατά τη μετεξέλιξη αυτή, διαμορφώθηκε ένας συμπαγής ακροδεξιός πυρήνας αποφασισμένος να σταθεί σύμμαχος στα παραπαίοντα αστικά κόμματα.




Η εξόριστη κυβέρνηση του Καΐρου 


Στις 23 Απριλίου 1941, λίγες ημέρες πριν από την είσοδο των Γερμανών στην Αθήνα, ο βασιλιάς Γεώργιος και ο πρωθυπουργός Τσουδερός αναχώρησαν για την Κρήτη. Μία ημέρα νωρίτερα, το ίδιο είχαν κάνει οι περισσότεροι υπουργοί και άλλα στελέχη της κυβέρνησης μαζί με τις οικογένειές τους. Ένα μήνα αργότερα και ενώ άρχιζε η γερμανική επίθεση στην Κρήτη, ο βασιλιάς και ο Τσουδερός εγκατέλειψαν το νησί καταφεύγοντας πρώτα στην Αίγυπτο και κατόπιν στο Λονδίνο, όπου και εγκαταστάθηκαν.

Ωστόσο, το κέντρο της ελληνικής πολιτικής και στρατιωτικής δραστηριότητας παρέμεινε στην Αίγυπτο, όπου την ελληνική κυβέρνηση εκπροσωπούσαν οι υφυπουργοί των τριών όπλων (στρατός, ναυτικό και αεροπορία), υπό την εποπτεία του Παναγιώτη Κανελλόπουλου από το Μάρτιο του 1942, όταν αυτός διορίστηκε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Εθνικής Άμυνας. 

Έτσι, από το Μάιο του 1941 μέχρι την απελευθέρωση της Ελλάδας τον Οκτώβριο του 1944, η χώρα διέθετε δύο κυβερνήσεις: τη δοσιλογική κυβέρνηση των Αθηνών, την οποία αναγνώριζαν η Γερμανία και οι σύμμαχοί της και την εξόριστη κυβέρνηση του Καΐρου και του Λονδίνου με πρωθυπουργό τον Τσουδερό , την οποία αναγνώριζαν οι χώρες που πολεμούσαν εναντίον του Άξονα. 


Ο Ε.Τσουδερός

Αναφερόμενος στην εξόριστη κυβέρνηση του Καΐρου, ο ο Σ. Γρηγοριάδης γράφει : "Η κύρια αιχμή που την απειλούσε ήταν ο χαρακτηρισμός της ως τεταρταυγουστιανής.... Είναι αλήθεια ότι από τις πρώτες ημέρες της άφιξής τους στην Αίγυπτο, βασιλιάς και πρωθυπουργός εξαπέστειλαν τους περισσότερους υπουργούς που είχαν δικτατορική προέλευση. Αυτή η αλλαγή όμως δεν ήταν επαρκής ώστε να ικανοποιήσει τους δημοκρατικούς".

Είναι χαρακτηριστικό ότι το καθεστώς της 4ης Αυγούστου καταργήθηκε μόλις την 4η Φεβρουαρίου 1942 ενώ παράλληλα ήταν σε ισχύ ο θεσμός της εξορίας. Όποιοι εξέφραζαν την αντίθεσή τους προς το βασιλιά στέλνονταν εξορία στο Σουδάν και αυτός ο θεσμός κράτησε τουλάχιστον μέχρι τον Απρίλη του 1942, οπότε καταργήθηκε από τον Κανελλόπουλο. Παρά τις κινήσεις εκδημοκρατισμού, όμως, που έκανε ο Κανελλόπουλος, η εντύπωση που επικρατούσε στους δημοκρατικούς αξιωματικούς ήταν ότι ο στρατός θα χρησιμοποιούνταν από το βασιλιά για να τον ξαναφέρει στο θρόνο του μετά την απελευθέρωση. Έτσι, ο διχασμός στις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις βάθαινε συνεχώς και σύμφωνα με το Σ.Γρηγοριάδη : "εκείνοι που θα αναλάμβαναν να συγκροτήσουν τις ένοπλες δυνάμεις ήταν ήδη βαθιά διχασμένοι. Άλλοι προσέβλεπαν στο Γεώργιο ως άξονα σταθερότητας για τον αγώνα στο εξωτερικό. Και άλλοι ως φορέα του καταλυθέντος καθεστώτος, που είχε πρόθεση να το επαναφέρει φερόμενο στις λόγχες του στρατού ο οποίος θα συγκροτούνταν.

Υπήρχε, τέλος, και ο "τρίτος άνθρωπος" : η οργανωμένη αριστερά στη Μέση Ανατολή, η οποία ήθελε οπωσδήποτε να θέσει υπό τον έλεγχό της τις ένοπλες δυνάμεις του εξωτερικού".

Εν τω μεταξύ, μία τρίτη αρχή, η Πολιτική Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης (ΠΕΕΑ) ή αλλιώς κυβέρνηση του βουνού, δημιουργούνταν το 1944 από το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (ΕΑΜ) στις ορεινές περιοχές της κεντρικής Ελλάδας που ελέγχονταν από τον Ελληνικό Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό (ΕΛΑΣ).



Ο ελληνικός στρατός στη Μέση Ανατολή

Μετά την κατάρρευση της ελληνικής άμυνας, η μόνη ένοπλη δύναμη που διασώθηκε σε αξιόλογη έκταση ήταν ο στόλος. Συγκεκριμένα, διασώθηκαν 17 πλοία, ανάμεσα στα οποία ήταν το θωρηκτό Αβέρωφ, έξι αντιτορπιλικά και πέντε υποβρύχια. Η κατάσταση των πλοίων, όμως, δεν ήταν καλή και είχαν ανάγκη μεγάλων επισκευών. Εξίσου κακή ήταν και η κατάσταση των πληρωμάτων των πλοίων, που άγγιζαν τους 3.000 άντρες. Σιγά-σιγά, όμως, τα προβλήματα ξεπεράστηκαν και από τις 15 Μαΐου 1941, ο ελληνικός στόλος άρχισε να χρησιμοποιείται στις επιχειρήσεις του συμμαχικού στόλου, ενώ στο τέλος του 1942 είχε διπλασιάσει τους άντρες του ξεπερνώντας τους 6.000 

Σιγά-σιγά άρχισε να δημιουργείται και στρατός ξηράς. Τον πυρήνα του αποτέλεσε ένα τάγμα από Αιγυπτιώτες Έλληνες, του οποίου τη διοίκηση ασκούσαν Έλληνες αξιωματικοί που είχαν σταλεί στην Αίγυπτο από το Φεβρουάριο. Η δύναμη αυτή συνεχώς μεγάλωνε από εθελοντές- φυγάδες που εγκατέλειπαν την κατεχόμενη Ελλάδα και κατέφευγαν στην Αίγυπτο για να πολεμήσουν τους Γερμανούς. Στα μέσα Ιουνίου, ο ελληνικός στρατός στην Αίγυπτο ενισχύθηκε σημαντικά από την ταξιαρχία του Έβρου, η οποία είχε διαφύγει μέσω Τουρκίας και μετά από πολλές δοκιμασίες έφτασε στην Αίγυπτο.

Έτσι, τον Ιούνιο του 1941 ιδρύθηκε το Αρχηγείο Βασιλικού Ελληνικού Στρατού Μέσης Ανατολής (ΑΒΕΣΜΑ) με έδρα το Κάιρο και αρχηγό τον υποστράτηγο Ε.Τζανακάκη, απόστρατο βενιζελικό αξιωματικό. Ήδη τον Οκτώβριο του 1941, η 1η Ελληνική Ταξιαρχία περιλάμβανε 6.000 άντρες, από τους οποίους οι 400 ήταν αξιωματικοί. Ο αριθμός αυτός μεγάλωνε διαρκώς από τη συνεχή άφιξη εθελοντών από την κατεχόμενη Ελλάδα. Συνολικά, οι ελληνικές δυνάμεις στη Μέση Ανατολή, ήταν σημαντικότερες κάθε άλλη κατεχόμενη χώρα εκτός από τη Γαλλία και, σύμφωνα με την ελληνοβρετανική συμφωνία του Μαρτίου 1942, ετίθεντο κάτω από βρετανική διοίκηση



Ο Τσουδερός, σε μια προσπάθεια να δώσει στην κυβέρνησή του ένα πιο δημοκρατικό πρόσωπο, επανέφερε  στο στράτευμα αρκετούς δημοκρατικούς αξιωματικούς που είχαν αποταχθεί μετά από τα ανεπιτυχή κινήματα του 1933 και 1935 και ήταν εκτός στρατεύματος ακόμη και στη διάρκεια της αλβανικής εκστρατείας.

Αυτοί, όμως, που εξακολουθούσαν να κατέχουν τις θέσεις-κλειδιά στο στράτευμα ήταν οι μοναρχικοί αξιωματικοί που είχαν φτάσει πρώτοι στη Μέση Ανατολή και είχαν καταλάβει τις πιο σημαντικές οργανωτικές θέσεις. Οι αξιωματικοί αυτοί δυσαρεστήθηκαν από την επαναφορά των απόστρατων βενιζελικών αξιωματικών και την τοποθέτηση του Εμ. Τζανακάκη ως αρχηγού του ΒΕΣΜΑ και ξεκίνησε, έτσι, μια διαμάχη μεταξύ των δύο αυτών ομάδων.

Η διαμάχη αυτή θα γινόταν πιο έντονη, καθώς τον Απρίλιο του 1942 έφτανε στο Κάιρο από την Αθήνα ο αρχηγός του Εθνικού Ενωτικού Κόμματος, Παναγιώτης Κανελλόπουλος, αναλαμβάνοντας τη θέση του αντιπροέδρου της κυβέρνησης και του υπουργού Εθνικής Άμυνας και Στρατιωτικών. Από τη θέση του αυτή, ο Κανελλόπουλος άνοιξε τις πόρτες διάπλατα στους δημοκρατικούς αξιωματικούς οξύνοντας την ήδη υπάρχουσα δυσαρέσκεια των μοναρχικών. 

Γρήγορα, όμως, μια νέα δύναμη θα εμφανιζόταν ανατρέποντας τις ισορροπίες. Και η δύναμη αυτή δεν ήταν άλλη από την Αριστερά και δεν είχε φορείς τους αξιωματικούς, αλλά κυρίως τους στρατιώτες. Ήταν τέτοια η δυναμική με την οποία αναπτυσσόταν, που ανάγκασε τους δύο πρώην αντιπάλους - τους μοναρχικούς και τους δημοκρατικούς - να ενωθούν ενόψει του κοινού εχθρού. Είναι κάτι τέτοιες στιγμές που αποδεικνύεται περίτρανα ότι ο φασισμός δεν απειλεί το σύστημα, αλλά το προστατεύει όταν χρειαστεί. Και αυτός είναι ο λόγος που οι "δημοκρατικοί" σε τέτοιες περιπτώσεις, δεν νιώθουν την παραμικρή αναστολή να συμμαχήσουν με τους φασίστες.

Η Αντιφασιστική Στρατιωτική Οργάνωση (ΑΣΟ)

Ήδη από τον Οκτώβριο του 1941, είχε ιδρυθεί η Αντιφασιστική Στρατιωτική Οργάνωση (ΑΣΟ), η οποία ζητούσε την αντιφασιστική διαπαιδαγώγηση και δημοκρατικοποίηση του στρατού και την κινητοποίηση των εθνικών δυνάμεων για την όσο το δυνατόν ευρύτερη συμμετοχή των Ελλήνων του εξωτερικού στον πόλεμο. Ταυτόχρονα απαιτούσε, μετά την απελευθέρωση, να επιλέξει ο λαός το καθεστώς διακυβέρνησης που επιθυμούσε. Ιδρυτής της ΑΣΟ ήταν το στέλεχος του ΚΚΕ Γ. Σαλλάς τον Οκτώβριο του 1941. Παράλληλες οργανώσεις ήταν η ΑΟΝ στο ναυτικό και η ΑΟΑ στην αεροπορία. Τέλος, τον Ιανουάριο του 1943, ιδρύθηκε ο Εθνικός Απελευθερωτικός Σύνδεσμος (ΕΑΣ), που απευθυνόταν στους πρόσφυγες της Μέσης Ανατολής από την Ελλάδα και τους ομογενείς.  Η αυτονομία και η απόλυτη ελευθερία κινήσεων που είχαν τα στελέχη της ΑΣΟ και του ΕΑΣ βοηθούσαν στη γρήγορη εξάπλωση των οργανώσεων μέσα στο ελληνικό στράτευμα.


Το περιοδικό του
Εθνικού Απελευθερωτικού Συνδέσμου


Σύμφωνα με τον Σόλωνα Γρηγοριάδη : "Η ΑΣΟ και οι διακλαδώσεις της ΑΟΝ και ΑΟΑ κατόρθωσαν να οργανώσουν σημαντικό αριθμό των στρατιωτών, των ναυτών και των σμηνιτών, καθώς και ένα μικρό αλλά όχι ασήμαντο μέρος υπαξιωματικών και αξιωματικών. Ένα τμήμα τους σοβαρό προσχώρησε βαθμιαία απόλυτα στον κομμουνισμό, περιλαμβάνοντας και μερικούς βαθμοφόρους. 

Πέμπτη 16 Οκτωβρίου 2014

Τα πατριωτάκια τα καλά. Οι "καλοί Έλληνες" των εθνικοφρόνων της ΝΔ.- Ευρωβουλευτές Ν.Δ.: Γλείφουν τις μπότες του Δ΄ Ράιχ!



Πρέπει να έχεις πολύ μεγάλο θράσος για να μιλάς μετά από μια πράξη που σε στιγματίζει για όλη σου τη ζωή ως δωσίλογο και προσκυνημένο στα συμφέροντα του γερμανικού κεφαλαίου. Και όχι μόνο να μιλάς, αλλά να εγκαλείς αυτούς που ζήτησαν από την Ευρωβουλή το αυτονόητο:

Να αποδοθούν οι αποζημιώσεις που οφείλει η Γερμανία στην Ελλάδα από την περίοδο της κατοχής.

Ε, λοιπόν, οι ευρωβουλευτές της Ν.Δ., πιστοί στις παραδόσεις των δωσίλογων πολιτικών τους προγόνων, σπεύδουν να καταγγείλουν για έλλειψη σοβαρότητας τον Νότη Μαριά, των Ανεξάρτητων Ελλήνων, και τον Γιάννη Μιχελογιαννάκη του ΣΥΡΙΖΑ, επειδή έθεσαν το ζήτημα που επί εφτά δεκαετίες αποτελεί απολύτως δίκαιη και αυτονόητη απαίτηση του ελληνικού λαού.

Σύμφωνα με τους δωσίλογους ευρωβουλευτές, «το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι χώρος σοβαρής πολιτικής αντιπαράθεσης, αλλά και συνεργασιών για ευρωπαϊκά θέματα και όχι «πεδίον δόξης λαμπρό» του άκρατου λαϊκισμού τους για εσωτερική και μόνον κατανάλωση».

Γλείφουν οι δωσίλογοι τις μπότες του Δ΄ Ράιχ. Γι” αυτούς τους πολιτικούς  επιγόνους των ταγματασφαλιτών, η συνεργασία με τους επιγόνους του Γ΄ Ράιχ -που κερδίζουν επάξια αυτό τον τίτλο, όσο αρνούνται να αναγνωρίσουν τα εγκλήματα των προγόνων τους αποζημιώνοντας τα θύματά τους- είναι πιο σοβαρή υπόθεση από τα ποτάμια του αίματος και από τη λεηλασία που υπέστη ετούτος ο τόπος από τον γερμανικό ιμπεριαλισμό και τον ναζισμό…

Πηγή: vathikokkino.gr

Τετάρτη 15 Οκτωβρίου 2014

Ψήφισαν Όχι στις γερμανικές επανορθώσεις, έλληνες ευρωβουλευτές(ανδρείκελα) των ΠΑΣΟΚ-ΝΔ και Ποτάμι.



Σε μία ανήθικη και πολιτικά εγκληματική πράξη προχώρησαν τα ανδρείκελα των ΠΑΣΟΚ-ΝΔ και του Ποτάμι(των γνωστών γερμανοτσολιάδων Μπόμπολα, Βαρδινογιάννη), τόσο κατά του ελληνικού λαού όσο και κατά των ιστορικών αγώνων και θυσιών τους οποίους έχει δώσει ο ελληνικός λαός, οι οποίοι χρίζονται αδικαίωτοι από τα σημερινά ανδρείκελα.

Οι ευρωβουλευτές των ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, Ποτάμι ψήφισαν κατά των γερμανικών αποζημιώσεων στην ευρωβουλή. Κατά των αποζημιώσεων που οφείλουν οι γερμαναράδες μετά τις σφαγές των ναζιστών γερμανών που προκάλεσαν κατά την περίοδο της ναζιστικής κατοχής.

Η πρόταση είχε κατατεθεί από τον Μαριά(ΑΝΕΛ) στην κλειστή συνεδρίαση των συντονιστών της Επιτροπής Αναφορών στις 07/10/2014 όπου και έγινε η σχετική ψηφοφορία ..

Το ΌΧΙ των ανδρείκελων εγκληματιών του ΠΑΣΟΚ- ΝΔ, Ποτάμι, έρχεται να προσβάλει τον αγώνα δεκάδων μαρτυρικών χωριών - πόλεων και των κατοίκων τους , που επιμένουν να ζητούν την ηθική και πολιτική δικαίωση των γερμαναράδων , που μαζί με τους ντόπιους υποτελής τους την αρνούνται. Επίσης έρχεται να δηλώσει με τον πιο σαφή τρόπο το συντονισμό ελληνικών κομμάτων και ελλήνων πολιτικών(ΝΔ,ΠΑΣΟΚ,Ποτάμι)και επιχειρηματιών, με τους σημερινούς επικυρίαρχους στην Ελλάδα(ΔΝΤ-Γερμανία) και το μέγεθος αυτής της αδίστακτης υποτέλειας.   

Συγκεκριμένα ψήφισαν:

  
ΝΔ: (ΟΧΙ)
Μανώλης Κεφαλογιάννης, Μαρία Σπυράκη, Ελίζα Βόζεμπεργκ, Γιώργος Κύρτσος,
Θοδωρής Ζαγοράκης


  ΣΥΡΙΖΑ: (ΝΑΙ)
Μανώλης Γλέζος, Σοφία Σακοράφα, Δημήτρης Παπαδημούλης, Κωνσταντίνα Κούνεβα, Γιώργος Κατρούγκαλος, Κωνσταντίνος Χρυσόγονος

 ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ:  Ο Λαός δεν Ξεχνά τους φασίστες του κρεμά.


ΕΛΙΑ : (ΟΧΙ)
Εύα Καϊλή, Νίκος Ανδρουλάκης

ΠΟΤΑΜΙ: (ΟΧΙ)
Γιώργος Γραμματικάκης, Μιλτιάδης Κύρκος

ΚΚΕ :(ΝΑΙ)
Κωνσταντίνος Παπαδάκης, Σωτήρης Ζαριανόπουλος

ΑΝΕΛ :(ΝΑΙ)
Νότης Μαριάς

ΥΓ1 : Σε λίγες ημέρες(28η) όλα αυτά τα ανδρείκελα των ΠΑΣΟΚ,ΝΔ Ποτάμι κλπ θα φουσκώνουν σαν εθνικοπατριωτικά παγώνια κάτω από τις πλαστικές τέντες των παρελάσεων και μπροστά από τα μικρόφωνα των τηλεοπτικών καναλιών,  καλώντας όλους εμάς να τιμήσουμε τους τότε ήρωες, τα τότε θυσιαστήρια... Τα υποτελή ανδρείκελα.

ΥΓ 2: Στην Άρτα το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ εκπροσωπούν Στύλιος και Γκόγκας ή και Γκόγκας - Στύλιος μικρή σημασία εχει,  άν έχει.. Το Ποτάμι βρίσκεται σε διαδικασία αναζήτησης .