Παρασκευή, 21 Ιουνίου 2019

Δίκη των δολοφόνων του Παύλου Φύσσα . [Απολογίες // Άγγος] «Φταίει ο ανακριτής»

(Κείμενο: Γιώτα Τέσση, ΕφΣυν, 21/6/2019)
Δεκατρείς χρυσαυγίτες παίρνουν τις θέσεις τους ο ένας δίπλα στον άλλον στο εδώλιο του κατηγορουμένου και τα βλέμματα όλων όσοι βρίσκονται στη δικαστική αίθουσα του Εφετείου στρέφονται στη Μάγδα Φύσσα, η οποία έρχεται αντιμέτωπη με τα μέλη του τάγματος εφόδου της Νίκαιας που δολοφόνησε τον Παύλο.
Ο Ι. Αγγος, ο πρώτος χρυσαυγίτης που απολογήθηκε για τη δολοφονία Φύσσα, επέλεξε να καλύψει την εγκληματική δράση της ναζιστικής οργάνωσης παίρνοντας πίσω όσα είχε καταθέσει προανακριτικά και μη διστάζοντας να κατηγορήσει ανακριτή και δικηγόρο ότι τον… ανάγκασαν να ψευδομαρτυρήσει για να μην προφυλακιστεί. Μόνο που, όπως του επισήμανε η έδρα, όταν τα κατέθετε ήταν ήδη προφυλακισμένος. «Εσπασε» η Μάγδα Φύσσα όταν αντίκρισε τον δολοφόνο του γιου της.
Λίγη ώρα αργότερα μπαίνει στην αίθουσα με αστυνομική συνοδεία ο Γ. Ρουπακιάς, κάθεται δίπλα στον πυρηνάρχη Πατέλη και η Μάγδα Φύσσα ξεσπάει αλλά ζητάει να μη διακοπεί η διαδικασία.


Οταν η πρόεδρος της έδρας κηρύσσει την έναρξη των απολογιών, από το εδώλιο λείπουν τέσσερις κατηγορούμενοι (μεταξύ των οποίων ο Γ. Δήμου, που έχει καταγγείλει ότι δέχτηκε απειλές από τη Χρυσή Αυγή και αποχώρησε από την οργάνωση) και βέβαια εντός της δικαστικής αίθουσας δεν είναι κανένας από τους κατηγορούμενους βουλευτές, ούτε καν ο Ι. Λαγός, που επιλέγει να μη σταθεί δίπλα «στα έμπιστά του παιδιά», όπως τα αποκαλούσε.
«Να προσέλθει ο Ιωάννης Αγγος». Σύμφωνα με τη δικογραφία, ο πρώτος κατηγορούμενος που απολογείται είναι εκείνος που το βράδυ της 17ης Σεπτεμβρίου 2013 ειδοποίησε τους συναγωνιστές του για την παρουσία του Παύλου στην καφετέρια «Κοράλι», για να ενεργοποιηθεί το τάγμα εφόδου, το οποίο συγκροτήθηκε άμεσα με το επιτακτικό μήνυμα του Πατέλη «Ολοι τώρα τώρα τοπική. Οσοι είσαστε κοντά. Δεν θα περιμένουμε μακρινούς. Τώρα» και κατέφτασε στο σημείο με πορεία μηχανών και αυτοκινήτων.
Αντιφάσεις


«Ημουν ένας απλός υποστηρικτής της Χρυσής Αυγής, στα γραφεία της Νίκαιας πήγα πρώτη φορά την άνοιξη του 2012, υπεύθυνος εκεί ήταν ο Πατέλης και γραμματέας ο Τσακανίκας»
, ξεκίνησε την απολογία του Ι. Αγγος και στη συνέχεια κλήθηκε να περιγράψει πού ήταν και τι έκανε τη μέρα της δολοφονίας.

Υποστήριξε, λοιπόν, ότι το απόγευμα της 17/9/2013 ήταν στα γραφεία της Νίκαιας, απ’ όπου αποχώρησε στις 20.30 και στις 21.45 πήγε στην καφετέρια «Κοράλι», που βρίσκεται σε απόσταση 20 μέτρων από το σπίτι του, για να παρακολουθήσει αγώνα του Ολυμπιακού.
«Η καφετέρια ήταν γεμάτη, δύο θέσεις ήταν μόνο άδειες και ειδοποίησα τον γείτονά μου Τσαλίκη (σ.σ. επίσης κατηγορούμενο και μέλος της Νίκαιας) να έρθει. Μετά από κάνα δεκάλεπτο, άρχισε η πίσω παρέα να μας ενοχλεί, ήταν η παρέα του συχωρεμένου του Παύλου, τον οποίο πρώτη φορά έβλεπα. Ελεγαν “έξω οι φασίστες από το Κερατσίνι, το Κερατσίνι είναι δικό μας”. Γυρνούσα, τους κοιτούσα και σταματούσαν. Υστερα από λίγο πάλι τα ίδια».

Ο κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι στο ημίχρονο αποφάσισε να φύγει, «είχα ενοχληθεί από αυτά που έλεγαν, αλλά δεν πρόλαβα επειδή εκείνη την ώρα μπήκαν δέκα άτομα και κάθισαν στην παρέα του Φύσσα».

Ο ισχυρισμός του προκάλεσε τις επίμονες ερωτήσεις της προέδρου, κυρίως όταν ο κατηγορούμενος είπε ότι από τον χώρο αποχώρησε πριν από τη λήξη του αγώνα και ενώ η παρέα του Φύσσα παρέμενε στο ίδιο σημείο.
«Αν θέλει κάποιος να φύγει από κάπου φεύγει. Αλλον τρόπο δεν είχατε να φύγετε; Τελικά, όμως, όταν επιλέξατε να φύγετε δεν είχε αλλάξει κάτι», επισήμανε η Μαρία Λεπενιώτη.

Ακόμη πιο επίμονες ήταν οι ερωτήσεις που δέχτηκε ο κατηγορούμενος για τα τηλεφωνήματα που αντάλλαξε με συγκατηγορούμενούς του πριν και μετά τη δολοφονία.

Ο Αγγος παραδέχτηκε όλα τα τηλεφωνήματα, δεν θα μπορούσε άλλωστε να κάνει αλλιώς, αφού είναι όλα καταγεγραμμένα. Αλλά, προσπαθώντας να τα δικαιολογήσει, ισχυρίστηκε ότι επικοινώνησε με τους Μιχάλαρο και Καλαρίτη επειδή έφτιαχναν τα χαρτιά για το καταστατικό ενός νέου σωματείου στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη, όπου εργάζονται.

Ομως, το συγκεκριμένο καταστατικό είναι μέρος της δικογραφίας -το έχει προσκομίσει ο ίδιος ο Ι. Λαγός- και έχει υπογραφεί στις 3/9/2013, δηλαδή 14 μέρες πριν από τη μέρα που ο κατηγορούμενος υποστηρίζει ότι το έφτιαχναν ακόμα…

Οσο για τους ισχυρισμούς του ότι μίλησε με τον Χρυσαφίτη για τον Ολυμπιακό και με τον Καζαντζόγλου για κάποια φυλλάδια που θα μοίραζαν σε ομιλία Μιχαλολιάκου, χαρακτηριστική είναι η αντίδραση της προέδρου: «Με όλους αυτούς ήσασταν μαζί στα γραφεία της Νίκαιας δύο ώρες πριν και εσείς είστε σε μια καφετέρια που έχει πολύ κόσμο, θόρυβο, δύο τηλεοράσεις, δικαιολογούνται τόσα τηλεφωνήματα;»

Χρειάστηκαν επίσης δεκάδες ερωτήσεις της προέδρου μέχρι τελικά ο κατηγορούμενος να πει ότι ενημέρωσε τον Καζαντζόγλου πως «είναι εδώ κάποιοι που μας ενοχλούν» και στην ουσία να παραδεχτεί ότι ειδοποίησε τους συναγωνιστές του για την παρουσία του Παύλου.

Έωλοι ισχυρισμοί

Ο κατηγορούμενος επιχείρησε να θολώσει τα νερά όταν ισχυρίστηκε ότι το μήνυμα που έλαβε από τον Πατέλη και καλούσε άμεσα στα γραφεία ήταν πριν από τις 23.00, δηλαδή πριν από το τηλεφώνημα στο οποίο ενημέρωσε τον Καζαντζόγλου για την παρουσία του Φύσσα στο «Κοράλι».
Ομως, από την άρση τηλεφωνικού απορρήτου έχει προκύψει ότι ο Αγγος τηλεφωνεί στον ιεραρχικά ανώτερό του και υπεύθυνο ασφαλείας των γραφείων της Νίκαιας Ι. Καζαντζόγλου στις 23.19, ο οποίος επικοινωνεί με τον πυρηνάρχη Πατέλη.

Μετά την επικοινωνία με τον περιφερειάρχη του Λαγό, ο Πατέλης στέλνει στις 23.30 το μήνυμα που ενεργοποιεί το τάγμα εφόδου. Η ανάλυση των κλήσεων καταρρίπτει τον ισχυρισμό του Αγγου και ρίχνει στο κενό την προσπάθειά του να αποσυνδέσει το τάγμα από τη δολοφονία του Παύλου και να τη φορτώσει μόνο στον Ρουπακιά.

Παράλληλα, ενώ σύμφωνα με τρεις αυτόπτες μάρτυρες ο Αγγος δεν απομακρύνθηκε ποτέ από το «Κοράλι», ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι πήγε σπίτι του πριν από το τέλος του αγώνα και «κατέβηκα με τις πιτζάμες όταν άκουσα τα ουρλιαχτά της κοπέλας του Φύσσα. Ρώτησα έναν αστυνομικό και μου είπε πως “μαχαίρωσαν ένα παλικάρι και έχουν πιάσει κάποιον Ρουπακιά”».

Ετσι εξήγησε και τα τηλεφωνήματα που ακολούθησαν: ότι πήρε τον Πατέλη για να μάθει τι έγινε με τον Ρουπακιά, «τον οποίο τον ήξερα από τα γραφεία», ενώ επικαλέστηκε μια οικονομική διαφορά που είχε με τον Αναδιώτη για να δικαιολογήσει τη μεταμεσονύχτια επικοινωνία τους.

Αναιρεί την κατάθεσή του

Στην ουσία χθες ο κατηγορούμενος Αγγος επέλεξε να καλύψει την οργάνωση, την οποία είχε καρφώσει στην προανακριτική του κατάθεση δηλώνοντας ότι «παρασύρθηκα από τη Χρυσή Αυγή, δεν έχω καμία σχέση με τον ναζισμό ή με πρακτικές που τον εκφράζουν και δεν θέλω να τους ξαναδώ στα μάτια μου».

Εφτασε μάλιστα στο σημείο να κατηγορήσει τον ανακριτή Γεωργουλέα ότι, σε συνεννόηση με τον τότε δικηγόρο του, κ. Γλύκα, του ζήτησε να ψευδομαρτυρήσει: «Μου είπε να πω ότι είχα εντολές από τον Λαγό και ότι είπα στον Καζαντζόγλου να φέρει κόσμο για να μην προφυλακιστώ, για να μπορέσω να ξαναδώ τη γυναίκα μου και το παιδί μου».

Ο εξωφρενικός ισχυρισμός προκάλεσε την αντίδραση της προέδρου που θύμισε στον κατηγορούμενο ότι «αυτά που λέτε καταχωρούνται όλα, τα πάντα» και επισήμανε: «Σας ζήτησαν να ψευδομαρτυρήσετε για να μην προφυλακιστείτε; Μα αυτά τα καταθέτετε την 1η Νοεμβρίου, όταν ήσασταν ήδη προφυλακισμένος…».

Αυτά βέβαια ο Αγγος τα καταθέτει και στη συμπληρωματική απολογία του, όπου αναφέρει: «Ζήτησα να προσέλθω ενώπιόν σας για να τονίσω ακόμα μια φορά ότι δεν έχω καμία σχέση με εγκληματικές δραστηριότητες της Χρυσής Αυγής».

■ Η απολογία του Ι. Αγγου συνεχίζεται σήμερα στη δικαστική αίθουσα των Γυναικείων Φυλακών Κορυδαλλού και θα ακολουθήσουν οι απολογίες των συγκατηγορουμένων του με αλφαβητική σειρά.

jailgoldendawn

Τετάρτη, 20 Μαρτίου 2019

Ξεπουλάν στις εταιρείες πετρελαίου το Ιόνιο, όλη την Ήπειρο, την Κρήτη..

Τα θαλάσσια οικόπεδα τα οποία ήδη ξεπουλήθηκαν ή βρίσκονται σε διαδικασία ξεπουλήματος



60.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα θάλασσας στο Ιόνιο και την Κρήτη και 17.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα γηςσε Ήπειρο, Δυτική Στερεά Ελλάδα και Δυτική Πελοπόννησο έχουν ήδη παραχωρηθεί σε ξένες και ελληνικές πετρελαϊκές επιχειρήσεις για έρευνα και εξόρυξη πετρελαίου και φυσικού αερίου. Ο αριθμός αυτός αναμένεται να αυξηθεί στο μέλλον.



Στον χάρτη από την καμπάνια της WWF για το θέμα της εξόρυξης των υδρογονανθράκων στην Ελλάδα ( σε θάλλασα και ξηρά ) φαίνονται τα θαλάσσια οικόπεδα αλλά και τα μέρη της ηπειρωτικής χώρας τα οποία έχουν παραχωρηθεί.

Το video από την εκστρατεία της WWF



Πως γίνονται οι θαλάσσιες εξορύξεις; Ποια η διαφορά όταν τα κοιτάσματα βρίσκονται σε μεγάλα βάθη;

Η τεχνολογία και ο εξοπλισμός για τις θαλάσσιες εξορύξεις είναι παρόμοια με την τεχνολογία που χρησιμοποιείται στη στεριά, με τη διαφορά ότι οι εγκαταστάσεις στηρίζονται σε εξέδρες μέσα στη θάλασσα. Οι εξέδρες αυτές είτε είναι ατσάλινες και «πατούν» στον βυθό της θάλασσας είτε είναι πλωτές. Ο τύπος της εξέδρας εξαρτάται πλήρως από το βάθος της εξόρυξης.
Σε γενικές γραμμές, για εξορύξεις σε μικρά βάθη (χονδρικά μέχρι τα 500 μέτρα) χρησιμοποιούνται σταθερές εξέδρες, που είναι πιο ασφαλείς και ανθεκτικές σε καιρικά φαινόμενα. Ένα τέτοιο παράδειγμα στη χώρα μας είναι η εκμετάλλευση του Πρίνου.

Για εξορύξεις σε μεγάλα βάθη (πάνω από τα 500 μέτρα), ωστόσο, χρησιμοποιούνται αποκλειστικά πλωτές εγκαταστάσεις γεώτρησης. Οι εγκαταστάσεις αυτές κρατούνται σε σταθερή θέση πάνω από το πηγάδι με άγκυρες και προπέλες , οι οποίες ισορροπούν την εξέδρα στα θαλάσσια ρεύματα και τα κύματα που αντιμετωπίζει. Για παράδειγμα, ενδεχόμενες εξορύξεις στα οικόπεδα του Ιονίου και της Κρήτης, που βρίσκονται στα μεγάλα βάθη της Ελληνικής Τάφρου, μπορούν να γίνουν αποκλειστικά και μόνο με τη χρήση πλωτών εγκαταστάσεων.
Παρότι υπάρχουν σήμερα εξαιρετικά προηγμένα συστήματα άντλησης υδρογονανθράκων μέσω πλωτών εγκαταστάσεων, είναι προφανές ότι οι εξορύξεις σε μεγάλα βάθη, μακριά από τη στεριά, αντιμετωπίζουν πολλές αντικειμενικές τεχνικές δυσκολίες και ρίσκα. Οι δυσκολίες αυτές σημαίνουν δύο πράγματα:

  1. ότι οι εξορύξεις σε μεγάλα βάθη είναι πολύ πιο ακριβές από μια συμβατική εξόρυξη, απαιτούν τεράστιες επενδύσεις, και βασίζονται επομένως σε σχετικά υψηλές τιμές υδρογονανθράκων για να είναι επενδυτικά βιώσιμες.
  2. ότι είναι πολύ πιο επικίνδυνες τόσο για τους ανθρώπους, όσο και για το περιβάλλον. Όχι μόνο οι πιθανότητες ατυχημάτων αυξάνονται σημαντικά με το βάθος, αλλά μειώνονται κατακόρυφα και οι δυνατότητες έγκαιρης παρέμβασης για αποφυγή καταστροφικών πετρελαιοκηλίδων. Η BP, για παράδειγμα, χρειάστηκε πέντε ολόκληρους μήνες για να σταματήσει τη διαρροή πετρελαίου από το πηγάδι Deepwater Horizon στον κόλπο του Μεξικού, που βρισκόταν στα 1.500 μέτρα βάθους. Αντιστοίχως, η Total χρειάστηκε σχεδόν δυο μήνες για να σταματήσει τη διαρροή υδρογονανθράκων από τη πλατφόρμα Elgin στη Βόρεια Θάλασσα.

Πάρα τα ρίσκα για το περιβάλλον και την εμπειρία περασμένων ατυχημάτων, η πετρελαϊκή βιομηχανία συνεχίζει απτόητη τις μη συμβατικές εξορύξεις, σε βάθη που αγγίζουν τα 3.000 μέτρα.
Αυτό θα έπρεπε να κρούει τον κώδωνα του κινδύνου σε ό, τι αφορά στις ελληνικές θάλασσες, καθώς είναι προφανές ότι πολλές από τις εξορύξεις που σχεδιάζουν οι πετρελαϊκές εταιρείες είναι σε βάθη άνω των 3.000 μέτρων, όπως παραδέχτηκε άλλωστε και ο Διευθύνων Σύμβουλος της Ελληνικής Εταιρίας Υδρογονανθράκων, Γιάννης Μπασιάς. Σχολιάζοντας τα βάθη των οικοπέδων της Κρήτης (κατά μέσο όρο 3.200 μέτρα) σημείωσε ότι “η τεχνολογία στο συγκεκριμένο κομμάτι δεν έχει προχωρήσει ακόμη αρκετά”.


Ποια διαδικασία ακολουθείται συνήθως μέχρι να γίνει η εξόρυξη;


Μπορεί να ακούγονται ακίνδυνες ως λέξεις, αλλά οι έρευνες για τον εντοπισμό πετρελαίου ή φυσικού αερίου είναι πολύ επικίνδυνες για το περιβάλλον. Μόλις μελετηθούν τα γεωλογικά στοιχεία μιας περιοχής και αποδειχτούν θετικά, ξεκινά η σεισμική έρευνα που ουσιαστικά μέσα από «βόμβες ήχου» που εξαπολύει στο υπέδαφος και της αντανάκλασης που προκαλούν διαμορφώνει μια εικόνα του υπεδάφους. Πρόκειται για έναν εξαντλητικό «υπέρηχο» με καταστροφικές σε ορισμένες περιπτώσεις συνέπειες για τα θαλάσσια είδη, όπως εξηγούμε σε παρακάτω ερωτήσεις.
Στην ξηρά, οι «βόμβες» αυτές εξαπολύονται συνήθως από ειδικά φορτηγά και γεώφωνα τοποθετημένα σε μια περιοχή. Οι κύριες περιβαλλοντικές επιπτώσεις αυτής της διαδικασίας περιλαμβάνουν συνήθως το άνοιγμα δρόμων σε δασικές περιοχές ή/και την αποψίλωση δέντρων και βλάστησης.

Στη θάλασσα, η διαδικασία αυτή γίνεται με ειδικά πλοία (seismic streamer) που δημιουργούν ηχητικά κύματα («ηχητικές βόμβες»), και λαμβάνουν την ανάκλαση των κυμάτων. Λόγω των τεράστιων εκτάσεων των οικοπέδων, τα πλοία αυτά συνήθως πλέουν για μεγάλα χρονικά διαστήματα, μαζεύοντας γεωφυσικές πληροφορίες ανά την επιφάνεια ενός οικοπέδου.
Όπως θα δείτε παρακάτω, αυτή η διαδικασία ενέχει ολέθριους κίνδυνους για τα θαλάσσια θηλαστικά, καθώς και άλλα θαλάσσια είδη. Οι επιπτώσεις μάλιστα ξεπερνούν τα όρια των οικοπέδων καθώς αφενός ο ήχος στη θάλασσα ταξιδεύει πολύ μακρύτερα από ότι στον αέρα ενώ βέβαια τα θαλάσσια θηλαστικά, οι χελώνες και τα ψάρια κολυμπούν σε μεγάλες αποστάσεις.

Όταν προκύπτουν σοβαρές ενδείξεις κοιτάσματος, η δεύτερη φάση είναι εκείνη της εξερεύνησης, κατά την οποία πραγματοποιούνται πειραματικές γεωτρήσεις, με διάτρηση του εδάφους, είτε στην ξηρά, είτε υποθαλάσσια. Είναι αξιοσημείωτο ότι, σύμφωνα με τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα περισσότερα μικρά και μεγάλα ατυχήματα θαλάσσιων εξορύξεων συμβαίνουν σε αυτήν ακριβώς τη φάση, με περιβαλλοντικές συνέπειες οι οποίες παρατίθενται παρακάτω.
Εφόσον εντοπιστούν υδρογονάνθρακες σε οικονομικά σημαντικές ποσότητες κατά την φάση των πειραματικών γεωτρήσεων, ακολουθεί η φάση των γεωτρήσεων εκμετάλλευσης, με την κατασκευή εγκαταστάσεων άντλησης και μεταφοράς.

πηγη

Τρίτη, 4 Δεκεμβρίου 2018

Άρτα. Πανό αλληλεγγύης στο Χρήστο Λοβέρδο-Στελακάτο για τη Δίκη12/12


Πανό αλληλεγγύης στο σύντροφο Χρήστο Λοβέρδο Στελακάτο εν όψη της νέας δίκης στης 12 Δεκεμβρίου στην Ηγουμενίτσα. Στεκόμαστε δίπλα στο σύντροφο και ενάντια στις πολυεθνικές που μολύνουν το περιβάλλον ,στη συγκεκριμένη περίπτωση μολύνουν τις θάλασσες και τα ψάρια με χρήση φορμόλης κλπ ενώ εκβιάζουν και απαιτούν απο τις φιλικές τους δικαστικές συμμορίες τη συντριβή κάθε φωνής αντίστασης. Οι δράσεις αλληλεγγύης και προπαγάνδισης θα συνεχισθούν και το επόμενο διάστημα.

Αλληλεγγύη στο σύντροφο Χρήστο Λοβέρδο Στελακάτο

Κανένας μόνος του απέναντι στις συμμορίες του Κράτους και του Κεφαλαίου

Δίκη 12 Δεκεμβρίου δικ Ηγουμενίτσας.
                                                                                                                              αναρχικοί/ες..για τη Γη και την Ελευθερία

Παρασκευή, 30 Νοεμβρίου 2018

Ρουβίκωνας: Παρέμβαση στη διοίκηση της ΑΝΔΡΟΜΕΔΑ ΑΕ

https://www.liveleak.com/view?t=v38W_1543585798

Παρέμβαση στη διοίκηση της ΑΝΔΡΟΜΕΔΑ ΑΕ Η υπόθεση της ΑΝΔΡΟΜΕΔΑ Ιχθυοκαλλιέργειες έχει πολλές πτυχές και προεκτάσεις, είναι ένα ακόμα παράδειγμα μέσα στα πολλά, της διαπλοκής συμμοριών επιχειρηματιών με κρατικούς φορείς, δικαστές, εισαγγελείς και πρόσωπα της εγχώριας πολιτικής μαφίας. Η εταιρία ιδρύθηκε το 1997, το 2016 πέρασε στην κατοχή της πολυεθνικής Amerra Capital μαζί με τους ανταγωνιστές της Νηρέα ΑΕ και Σελόντα ΑΕ, τους οποίους είχε προηγουμένως εξαγοράσει. Η Ανδρομέδα τα τελευταία τρία χρόνια εμφανίζει ετήσιους τζίρους πάνω από 100 εκατομμύρια ευρώ και λειτουργικά κέρδη πάνω από 20 εκατομμύρια ευρώ. Τα κέρδη αυτά έχουν κόστος και είναι ανυπολόγιστο.

Αν κοιτάξουμε τη μεγάλη εικόνα θα δούμε πολυεθνικές εταιρίες (Amerra Capital, Mubadala) που εκμεταλλεύονται και νεκρώνουν χιλιόμετρα παράκτιων θαλάσσιων περιοχών με αντιπροσώπους και εκτελεστές, τις εταιρίες ομίλου Αδρομέδα ΑΕ. Ο συγκεκριμένος όμιλος περιγράφεται στο εταιρικό του προφίλ ως επίδοξος “ηγέτης των μεσογειακών ιχθυοκαλλιεργειών”, κάτω όμως από τους φανταχτερούς τίτλους και τους ευφημισμούς υπάρχει η πραγματικότητα και γεγονότα που δεν σηκώνουν αμφισβήτηση. Η Ανδρομέδα μολύνει καθημερινά θαλάσσιες περιοχές με τόνους φορμόλης αλλά και τοξικά χρώματα από τα πλυντήρια διχτυών. Η φορμόλη είναι καρκινογόνος ουσία, εξαιρετικά τοξική για την ανθρώπινη υγεία, που χρησιμοποιείται ευρέως και σε τεράστιες ποσότητες σε κάθε τύπο ιχθυοκαλλιέργειας. Εκχύεται μέσα στα κλουβιά με σκοπό την καταπολέμηση ασθενειών των ψαριών, ασθένειες που οι ίδιες οι μονάδες εκτροφής δημιουργούν στα ψάρια λόγω του συνωστισμού, γεγονός που οδηγεί στην έξαρση και τη μετάδοση τους ακόμα και σε κοπάδια ελεύθερα εκτός κλουβιών.

Οι πρακτικές των ιχθυοκαλλιεργειών ευθύνονται για την ολική νέκρωση του πυθμένα από κάθε μορφή ζωής σε όλη την έκταση των μονάδων και σε ακτίνα τουλάχιστον 500 μέτρων από αυτές. Χιλιάδες τόνοι ψαριών ασφυκτιούν σε κλωβούς πάχυνσης, τρέφονται τεχνητά με ιχθυάλευρα-συχνά ληγμένα, με αυξητικές ορμόνες και κολυμπούν μέσα σε μια λεπτή λάσπη από κόπρανα, υπολείμματα τροφών και αντιβιοτικά φάρμακα. Για τους κλωβούς επιλέγονται ξενικά είδη ψαριών που παρουσιάζουν γενετική ανθεκτικότητα σε ασθένειες και παράσιτα, αλλά πεθαίνουν μαζικά λόγω της μεταφοράς τους σε ντόπια θαλάσσια περιβάλλοντα, ακατάλληλα για την επιβίωση τους.

Το φορτίο επιβάρυνσης των θαλασσών και συνολικά του οικοσυστήματος, από τις μονάδες εκτροφής ψαριών και της βιομηχανικής αλιείας ευρύτερα, είναι μη μετρήσιμο και μη αναστρέψιμο. Κι αυτό ως γεγονός επηρεάζει τις ζωές όλων μας. Όπως σε κάθε κτηνοτροφική μονάδα, έτσι και στα ιχθυοτροφεία, η ταχύτητα και το κέρδος παίζουν τον σημαντικότερο ρόλο. Αυξάνεται ο αριθμός των εκτρεφομένων ψαριών ανά κλωβό, με λογικό επόμενο να πυκνώνουν οι ασθένειες άρα η ρίψη αντιβιοτικών και φορμόλης για την αντιμετώπιση τους, να είναι πρακτική ρουτίνας.

Τα ψάρια προϊόντα των ιχθυοκαλλιεργειών συσκευάζονται και διανέμονται με την “εγγύηση ποιότητας και υψηλής θρεπτικότητας” από την Ανδρομέδα, και πωλούνται προς κατανάλωση σε ψαράδικα, σούπερ μάρκετ, λαϊκές αγορές και χώρους εστίασης. Αποτελούν το το 20% της εγχώριας αγοράς –ποσοστό που μεγαλώνει λόγω της αυξημένης ζήτησης-, ενώ το 80% της παραγωγής των ντόπιων ιχθυοτροφείων εξάγεται στην Ε.Ε.

Το πλέον ειρωνικό με τις εταιρίες του ομίλου είναι ότι εμφανίζονται ως σωτήρες της εγχώριας αγοράς ψαριού, γιατί “παρέχουν στον καταναλωτή ωφέλιμα και ασφαλή για την υγεία προϊόντα, σε σχέση με τα ελεύθερα ψάρια που ζουν σε ωκεανούς μολυσμένους από την παγκόσμια βιομηχανική παραγωγή και την ανθρώπινη δραστηριότητα”. Στον καπιταλισμό τίποτα δε μας εκπλήσσει. Η φύση, οι ζωές ανθρώπων και ζώων είναι πόροι · χρηστικοί και αναλώσιμοι, είναι νούμερα για τα κέρδη των εταιριών και των τοπικών μαφιών. Σε εγκαταστάσεις ιχθυογεννητικών και ιχθυοτροφικών μονάδων της Ανδρομέδα ΑΕ και του Νηρέα ΑΕ έχουν δολοφονηθεί δεκάδες δύτες και αλιεργάτες, μεταξύ των οποίων και περιπτώσεις που δεν δημοσιεύτηκαν ποτέ · όπως ένας θάνατος θαλάσσιου βιολόγου που σκοτώθηκε σε δεξαμενή ιχθυοσταθμού της Ανδρομέδα ΑΕ και πνιγμοί ανειδίκευτων μεταναστών που βούταγαν με μπουκάλες, που δεν βγήκαν ξανά στην επιφάνεια, δεν τους αναζήτησε κανείς, και κυρίως δεν λογοδότησε κανείς για αυτό.

Υπάρχουν εδώ και πολλά χρόνια δημόσιες καταγγελίες από σωματεία αλλά και ατομικές, για ελλιπή μέτρα προστασίας δυτών και στεριανών εργατών στους χώρους δουλειάς, κακή συντήρηση σκαφών, εντατικοποίηση εργασίας, τρομοκράτηση και εκδικητικές απολύσεις σε περίπτωση αντίστασης, αυτή είναι άλλωστε διαχρονικά η πεπατημένη συνταγή για την διαιώνιση του συστήματος υποταγής : Ο κοινωνικός εκφοβισμός μέσω της παραδειγματικής τιμωρίας όποιουτολμάει να το αμφισβητήσει έμπρακτα. Οι πληροφορίες για την περιβαλλοντική εξόντωση, τους μαζικούς θανάτους ψαριών, τη φορμόλη και τα φάρμακα που μολύνουν νερά και θαλάσσια ζωή, τα δηλητηριασμένα εμπορεύματα που πλασάρονται ως υγιεινά τρόφιμα, οι καταγγελίες για τις εργατικές δολοφονίες, όλα αυτά είναι δημόσια, επώνυμα και τεκμηριωμένα.


Ο Χρήστος Λοβέρδος Στελακάτος, ως εργαζόμενος ιχθυοτρόφος επί σειρά ετών στην Ανδρομέδα, κατέδειξε επίμονα και με κόστος για τον ίδιο, το ζήτημα με τη ρίψη τόνων φορμόλης στη θάλασσα καθημερινά και τις συνέπειες που έχουν σε κάθε επίπεδο οι ιχθυοκαλλιέργειες. Δημοσιοποίησε με το ονοματεπώνυμο του τα όσα διαπίστωσε και βίωσε, ως εργαζόμενος επί του πεδίου στα κλουβιά, και τεκμηρίωσε τις καταγγελίες του με αποδείξεις. Αυτή του η πράξη έχει σαν αποτέλεσμα την μέχρι και σήμερα δικαστική του δίωξη και τις συνεχείς απόπειρες τρομοκράτησης και συκοφάντησής του με τη χρήση ψευδομαρτύρων, υπαλλήλων της Ανδρομέδα. Μετά την απόλυση του, η εταιρία κατέθεσε αγωγή εναντίον του ύψους 1.000.055 ευρώ ως αποζημίωση για ηθική βλάβη και διαφυγόντα κέρδη.

Η πιο πρόσφατη καταδικαστική σε βάρος του απόφαση όριζε επταετή φυλάκιση χωρίς δικαίωμα έφεσης και χωρίς αναστολή για δύο πλημμελήματα, πράγμα που οδήγησε σε δικαστική κακοδικία αφενός και αφετέρου δείχνει ολοφάνερα ότι η “ανεξάρτητη” αστική δικαιοσύνη υποκινείται από τα στελέχη της εταιρίας στην Ηγουμενίτσα που έστησαν το κατηγορητήριο. Σαν ομάδα έχουμε πει σε δεκάδες κείμενά μας ότι όλοι έχουν ονόματα, ιδιότητες και διευθύνσεις. Όποιος θέλει να βρει, βρίσκει και τα πρόσωπα, και το που βρίσκονται, για ποιον δουλεύουν, και ποιος είναι ο ρόλος τους στην υπόθεση.

Ο Λοβέρδος για εμάς δεν είναι ούτε ήρωας, ούτε θύμα, ούτε αθώος, ούτε ένοχος : Είναι ένας άνθρωπος ενοχοποιημένος. Τα στοιχεία που συνέλεξε είναι προς αξιοποίηση από κάθε αγωνιζόμενο άτομο· θεωρούμε ότι η ανάθεση των αγώνων οδηγεί στη συντριβή ενώ η μαζικότητα και η ριζοσπαστικοποίησή τους είναι επιτακτική ανάγκη. Ο όμιλος Ανδρομέδα, με την υποστήριξη κράτους, πολυεθνικών κολοσσών και funds, συνεχίζει απροβλημάτιστα το περιβαλλοντικό έγκλημα που ξεκίνησε το 1997, με στόχο να διπλασιάσει την παραγωγή, την εξαγωγική δύναμη και τα κέρδη του τα επόμενα χρόνια, αδιαφορώντας για τις καταγγελίες κατοίκων σε κάθε περιοχή όπου υπάρχουν μονάδες. Δε χρειάζεται να επαναλάβουμε τι επιπτώσεις θα έχει κάτι τέτοιο για όλους και όλες μας ανεξαιρέτως.
Αυτό που χρειάζεται είναι αυτό το έγκλημα να σταματήσει.
Η αλήθεια για την διαδικασία παραγωγής της τροφής, η παιδεία γύρω από περιβαλλοντικά ζητήματα και η σύνδεσή τους με την ίδια την ύπαρξη μας είναι στην κυριολεξία ζητήματα ζωής και θανάτου. Η γνώση και η ατομική έρευνα, η μαζικότητα των αντιστάσεων στο δρόμο είναι ο μόνος τρόπος για να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας.

Ο ΧΡΗΣΤΟΣ ΛΟΒΕΡΔΟΣ ΣΤΕΛΑΚΑΤΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ ΞΕΝΑ ΚΑΙ ΝΤΟΠΙΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΘΑ ΜΑΣ ΒΡΙΣΚΕΤΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΛΕΗΛΑΣΙΑ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ

ΡΟΥΒΙΚΩΝΑΣ

Τετάρτη, 28 Νοεμβρίου 2018

10 χρόνια φυλάκισης για καταγγελία χρήσης τοξικών ουσιών από εταιρεία ιχθυοκαλλιεργειών




Πριν ένα μήνα περίπου έγινε γνωστή η καταδίκη του ιχθυολόγου Χρήστου Λοβέρδου Στελακάτου για δυο πλημμελήμματα, μετά από μήνυση της γραμματέα της Ανδρομέδας Ιχθυοκαλλιέργειες. Η μήνυση ήρθε μετά τις σοβαρές καταγγελίες στις οποίες προχώρησε ο ιχθυολόγος, σε σχέση με την εκτεταμένη χρήση χημικών ουσιών, που μολύνουν το περιβάλλον και εγκυμονούν σοβαρό κίνδυνο για τη δημόσια υγεία. Η ποινή του εξοντωτική και πρωτοφανής στα ελληνικά δικαστικά χρονικά για τέτοια αδικήματα, καθώς ανήλθε συνολικά σε 10 χρόνια (επτά κατά συγχώνευση) χωρίς αναστολή.


Ο ίδιος δεν έχει σταματήσει να υποστηρίζει ότι υφίσταται άδικη δίωξη από την εταιρεία και τις δικαστικές αρχές, ενώ με πρόσφατη ανάρτησή του εμφανίζει και τα έγγραφα της ποινής, της αναστολής εκτέλεσής της που πέτυχε στη συνέχεια, όπως και της έφεσης που εκδικάζεται περίπου σε ένα μήνα, καθώς όπως υποστηρίζει, δέχεται οργανωμένη διαδικτυακή αμφισβήτηση σχετικά με το ύψος της ποινής του :

Στις 19/10 ενημερώθηκα απο την ελληνική δικαιοσύνη οτι καταδικάστηκα σε δέκα χρόνια φυλάκιση, (κατα συγχώνευση 7), για δύο πλημμελήματα ΧΩΡΙΣ δικαίωμα έφεσης και αναστολής, από ψευδή μήνυση της γραμματέας της Ανδρομέδας Ιχθυοκαλλιέργειες.

Μια απόφαση ανήκουστη στα δικαστικά χρονικά, πέραν ακόμα και των ίδιων των νόμων τους (!!), γιατί βρήκα τη δύναμη να καταγγείλω τους τόνους καρκίνου και την καταστροφή της φύσης και των ειδών της από πολυεθνικές εταιρίες, τους ντόπιους συνενόχους τους και τον διεφθαρμένο κρατικό μηχανισμό που έχει εκφυλιστεί για το χρήμα.

-Πληρωμένα τρολ , άλλο ένα καρκίνωμα της κοινωνίας μας , με βγάζουν ψέυτη, οτι δήθεν δεν υπάρχει σφραγίδα στο χαρτί της απόφασης, ενώ ήδη έχουν τοποθετηθεί δημόσια και οι δικηγόροι μου.

-Νομικοί της χώρας λένε οτι δεν υπάρχει περίπτωση να έχει βγεί μια τέτοια απόφαση (10 χρονια φυλακή για πλημμελήματα).

Παραθέτω δημόσια τα επίσημα έγγραφα με την απόφαση της ποινής και την επίσημη σφραγίδα της αστικής δικαιοσύνης, το έγγραφο για την μη εκτέλεση της ποινής και το έγγραφο της έφεσης για το δικαστήριο αυτό, όπου δικάζομαι στις 12/12/18

πηγή

Τρίτη, 27 Νοεμβρίου 2018

Ενάντια στις εξορύξεις υδρογονανθράκων στην Ήπειρο



Τον Σεπτέμβρη του 2017 υπογράφτηκε από τον υπουργό ενέργειας και περιβάλλοντος Γ. Σταθάκη η παραχώρηση 4.187 τετραγωνικών χιλιομέτρων για έρευνα και εξόρυξη υδρογονανθράκων σε όλη την Ήπειρο στην πολυεθνική Repsol. Συγκεκριμένα, οι εκτάσεις που παραχωρήθηκαν βρίσκονται στους δήμους Ζίτσας, Πωγωνίου και Ζαγορίου, καθώς και περιοχές στο νομό Θεσπρωτίας και στο δέλτα του ποταμού Καλαμά. Ακόμα, στο σχέδιο αυτό περιλαμβάνονται εκτάσεις που ανήκουν στο δίκτυο προστατευόμενων περιοχών Natura 2000.

ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΛΑΝΟ ΤΟΥΣ;

11.500 εκρήξεις ανά 50 μέτρα για τη μελέτη πρόκλησης σεισμών κατά τη διάρκεια της έρευνας- που ήδη έχει ξεκινήσει. Το 2021 η πρώτη προγραμματισμένη εξόρυξη στο δήμο Ζίτσας, ο δήμαρχος του οποίου, έχει υπογράψει τη σύμβαση παραχώρησης εκτάσεων στην ισπανική πολυεθνική.

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η REPSOL;

H ισπανική εταιρεία Repsol Oil & Gas έχει παρουσία σε 40 χώρες παγκοσμίως, κυρίως της Λατινικής Αμερικής με αρκετές καταγγελίες για περιβαλλοντικά εγκλήματα και ατυχήματα με διαρροές σε βάρος της. Δραστηριοποιείται σε όλους τους τομείς της διαχείρισης υδρογοναν-θράκων, από την εξόρυξη, στη μεταφορά, στην επεξεργασία, στην πώληση.

ΤΙ ΕΧΕΙ ΓΙΝΕΙ ΩΣ ΤΩΡΑ;

Οι δήμοι Ζίτσας, Πωγωνίου και Σουλίου έχουν παραχωρήσει άδεια για έρευνα στην εταιρεία.

Η εταιρεία έχει εισβάλλει παρανόμως σε ιδιωτικές εκτάσεις, χωρίς την άδεια των ιδιοκτητών με σκοπό την έρευνα και ακόμα και εκρήξεις.

Η απόσταση των εκρήξεων που αναγραφόταν στη σύμβαση (25-100 μ.) δεν τηρήθηκε, αφού οι σεισμικές εκρήξεις με τη χρήση δυναμίτη ως τώρα έγιναν σε πολύ μικρή απόσταση μεταξύ τους (2-4 μ.).

Έχει ξεκινήσει η αποψίλωση δασικών εκτάσεων στην περιοχή της Ζίτσας και στην περιοχή των Φιλιατών της Θεσπρωτίας καθώς και οι ερευνητικές γεωτρήσεις στον Δήμο Ζίτσας. Στις περιοχές εργασιών δεν τηρούνται ούτε οι βασικές προδιαγραφές ασφαλείας, όπως σήμανση και περίφραξη εργοταξίου σε ένα χώρο, μάλιστα, που κυκλοφορούν περιπατητές και κυνηγοί σε πολύ κοντινή απόσταση. Ωστόσο όταν ομάδα πολιτών βρέθηκε εκεί για μία απλή διαμαρτυρία, η εταιρία δεν δίστασε να καλέσει security αλλά και τις αστυνομικές δυνάμεις, για να τραμπουκίσουν τον κόσμο που αντιστέκεται στις καταστροφικές εξορύξεις. Στο ίδιο πλαίσιο και η περιφερειακή αρχή της Ηπείρου, έχει υιοθετήσει πλήρως το λόγο των εταιρειών αλλά και τις εκφοβιστικές και παραπλανητικές πρακτικές τους.

Οι θεσμικοί φορείς και η εταιρεία πριν καν ξεκινήσει το έργο δεν ενδιαφέρονται ούτε για τα προσχήματα νομιμότητας.

ΠΟΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ;

Μόλυνση του υδροφόρου ορίζοντα με καθημερινές μικρές διαρροές από τις εγκαταστάσεις αλλά και από πιθανά ατυχήματα με μεγάλες διαρροές. Αρκετά συχνά φαινόμενα στις εξορύξεις πετρελαίου και μάλιστα από την συγκεκριμένη εταιρεία.

Αποψίλωση μεγάλων δασικών εκτάσεων με παράλληλη μόλυνση του εδάφους αλλά και του αέρα από την καύση. Μείωση των πληθυσμών άγριων ζώων και καταστροφή της μελισσοκομίας, της κτηνοτροφίας, της αμπελουργίας. Επίσης, έχουμε δει την διατάραξη κοινωνικής συνοχής που προκαλούν οι πολυεθνικές στις τοπικές κοινωνίες, όπως ακριβώς συνέβη και στις Σκουριές της Χαλκιδικής. Τέλος, οι θέσεις εργασίας που υπόσχεται η εταιρεία είναι ελάχιστες και μάλιστα καλύπτονται κατά κύριο λόγο από ειδικευμένους εργαζόμενους από το εξωτερικό.

Ο ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ

Κράτη και εταιρείες ξανασχεδιάζουν το ενεργειακό τοπίο. Μεγάλα κομμάτια του πλανήτη οικοπεδοποιούνται, νέες περιφράξεις ορθώνονται και η επίθεση στους φυσικούς πόρους μοιάζει καθολική. Στην Ελλάδα ο κρατικός σχεδιασμός παραχωρεί τεράστιες εκτάσεις προς ενεργειακή εκμετάλλευση στην Ήπειρο, το Ιόνιο και την Κρήτη. Παράλληλα, οι επενδύσεις στην «πράσινη ενέργεια» έχουν γενικευτεί ενώ η απεξάρτηση από το λιγνίτη δεν διαφαίνεται ως κοντινό σενάριο. Άλλωστε η παγκόσμια ζήτηση για ενέργεια την περίοδο μεταξύ του 2000 και του 2017 αυξήθηκε κατά 40%, με ένα ιδιαίτερα μικρό ποσοστό αυτής να καλύπτεται από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και το ρόλο των υδρογονανθράκων να παραμένει καθοριστικός.

Η ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΚΡΙΣΗ

Η παγκόσμια ενεργειακή κρίση δημιουργείται και βαδίζει χέρι-χέρι με τις λογικές της προόδου και της ανάπτυξης. Το φαντασιακό της αδιάκοπης μεγέθυνσης της παραγωγής, της υπερκατανάλωσης, της μεγάλης κλίμακας του κράτους και του πολυεθνικού κεφαλαίου απέναντι στη δημοκρατική διαχείριση της κοινότητας αποτελούν συνιστώσες και προβλήματα που δεν μπορούν να κατανοηθούν εκτός της ιδεολογίας της συνεχούς ανάπτυξης. Για εμάς, ο στοχασμός πάνω στο ενεργειακό ζήτημα θα πρέπει να είναι κατ' εξοχήν πολιτικός. Σε αντίθεση με τις αντιλήψεις της αριστεράς περί κρατικού σχεδιασμού και παραγωγισμού, θεωρούμε ως άξονες για μια συνεπή απάντηση στις ενεργειακές προκλήσεις την αποκέντρωση, την απομεγέθυνση και την αυτοδιεύθυνση.

ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ

Η εμπειρία των μεγάλων κινημάτων του πρόσφατου παρελθόντος για την υπεράσπιση των κοινών αγαθών δείχνει ότι ο μόνος τρόπος για να είναι αποτελεσματικά είναι να οργανώνονται με αμεσοδημοκρατικό, ισότιμο τρόπο και να περιλαμβάνουν στο λόγο τους την κριτική στη λογική της ανάπτυξης και της υπερεκμετάλλευσης των φυσικών πόρων. Πέρα απ' όλα τα άλλα, το ζήτημα της διαχείρισης των φυσικών πόρων είναι ένα ζήτημα δημοκρατίας και κοινωνικού ελέγχου. Οφείλουμε να μην παραβλέπουμε αυτή την οπτική, ενισχύοντας πρακτικές αποκέντρωσης και έμφασης στην τοπικότητα του ενεργειακού σχεδιασμού, υποστηρίζοντας την αξία προτάσεων αυτοπεριορισμού και εξοικονόμησης ενέργειας. Το φράγμα της Μεσοχώρας, οι εξορύξεις στα παρθένα εδάφη της Ηπείρου, οι κινεζικές επενδύσεις στο λιγνίτη και οι ανεμογεννήτριες στις κορυφές των Αγράφων αποτελούν μέρη ενός συνολικού, καταστροφικού σχεδιασμού για τις κοινωνίες και το περιβάλλον κι έτσι πρέπει να αντιμετωπίζονται.

ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΥΛΟΠΟΙΟΥΜΕΝΟ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟ ΕΡΕΥΝΑΣ ΚΑΙ ΕΞΟΡΥΞΗΣ ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΩΝ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΕΣ ΛΟΓΙΚΕΣ ΤΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ

ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ-ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ-ΤΟΠΙΚΕΣ ΑΥΤΟΘΕΣΜΙΣΕΙΣ


Αντιεξουσιαστική Κίνηση Αθήνας