Τετάρτη, 26 Ιουνίου 2019

Εβγαλαν πλωτές πλατφόρμες εξορύξεων ανοιχτά της Κεφαλονιάς

Πλωτή πλατφόρμα νότια της Κεφαλονιάς

Την εμφάνισή της  έκανε σήμερα το πρωί πλωτή πλατφόρμα στα νότια της Κεφαλονιάς, στην θαλάσσια περιοχή μεταξύ Σκάλας και Πόρου, την οποία και ρυμουλκούσε ειδικό ρυμουλκό σκάφος, με αρχική πορεία που έδειχνε με γυμνό μάτι, κατεύθυνση μεταξύ Κυλλήνης και  Ζακύνθου.

Η πλατφόρμα με το ρυμουλκό πλοιάριο, η οποία και τράβηξε το ενδιαφέρον αρκετών κατοίκων αλλά και τουριστών που απολαμβάνουν τις διακοπές τους στην νότια Κεφαλονιά, προφανώς και δεν προοριζόταν για την… έναρξη της εξορυκτικής δραστηριότητας στην περιοχή, σε κάποιο κοντινό δηλαδή θαλάσσιο οικόπεδο, αλλά σύμφωνα με ιδιωτικές πηγές στο χώρο της θαλάσσιας μεταφοράς, κατευθύνεται νότια του Ιονίου για να συνεχίσει την πορεία του ανατολικά της χώρας, κάτι που αναμένεται να επιβεβαιωθεί και… επίσημα.

Πάντως, οι συγκεκριμένες φωτογραφίες με την ρυμούλκηση της πλατφόρμας  καθώς και άλλες που αναρτήθηκαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ιδιωτικά, ήταν για αρκετούς κατοίκους  της περιοχής αλλά και οργανώσεις, όχι μόνο στην Κεφαλονιά και την Ιθάκη, που έχουν ταχθεί κατά των εξορύξεων υδρογονανθράκων, μια εικόνα από ένα μέλλον που δεν φαίνεται να επιθυμούν.

Οι φωτογραφίες είναι του γνωστού φωτογράφου Παναγή Καβαλλιεράτου και μέλους της Ανοιχτής Συνέλευσης Κεφαλονιάς-Ιθάκης ενάντια στην εξόρυξη υδρογονανθράκων.









πηγη : Κεφαλονίτικα Νέα

Γιατί νοσταλγούν ακόμα τον Πινοσέτ;



Πιστή αντιγραφή του ασφαλιστικού συστήματος που επέβαλε τη δεκαετία του ’80 η Παγκόσμια Τράπεζα στη Χιλή αποτελεί το σύστημα που παρουσιάζει σήμερα ως... ρηξικέλευθο ο Κυριάκος Μητσοτάκης ● Πρόκειται για σύστημα τριών πυλώνων που ευνοεί την ιδιωτική ασφάλιση.

Από τον περασμένο Σεπτέμβριο που ο βουλευτής και τομεάρχης Δικαιοσύνης της Ν.Δ. Κώστας Καραγκούνης συνέδεσε το πρόγραμμα για το ασφαλιστικό που σχεδιάζει να εφαρμόσει το κόμμα του με το γεγονός ότι «το εφάρμοσε πρώτος ο δικτάτορας Πινοσέτ», επιχειρεί ο κ. Μητσοτάκης να διασκεδάσει την αρνητική εντύπωση.

Βέβαια ο κ. Καραγκούνης είχε επιχειρήσει από την πρώτη στιγμή να εξηγήσει ότι δεν μίλησε υπέρ του Πινοσέτ, αλλά υπέρ του συστήματος: «Μίλησα υπέρ του κεφαλαιοποιητικού συστήματος [...] Στη συνέντευξή μου για τον δικτάτορα Πινοσέτ ανέφερα απλά το πραγματικό γεγονός ότι επί των ημερών του εφαρμόστηκε και εκεί το συγκεκριμένο σύστημα».

Ο κ. Καραγκούνης είχε δίκιο. Το πρόγραμμα που θέλει να εφαρμόσει η Ν.Δ. στο ασφαλιστικό ζήτημα δεν το εμπνεύστηκε ο διαβόητος δικτάτορας της Χιλής Αουγκούστο Πινοσέτ. Είναι δημιούργημα των πιο ακραίων θεωρητικών του νεοφιλελευθερισμού, της ομάδας του Σικάγου. Απλώς η Χιλή του δικτάτορα Πινοσέτ χρησίμευσε ως κατάλληλο περιβάλλον για την πειραματική εφαρμογή της νεοφιλελεύθερης συνταγής, εφόσον εγγυόταν την καταστολή κάθε κοινωνικής αντίστασης που θα προκαλούσε η μαζική μείωση των συντάξεων και η βίαιη εξαθλίωση των χαμηλοσυνταξιούχων.

Στις αρχές της δεκαετίας του ’80 η Παγκόσμια Τράπεζα επέβαλε στη Χιλή μια σκληρή ιδιωτικοποίηση της κοινωνικής ασφάλισης. Τον Ιανουάριο του 1994 η Παγκόσμια Τράπεζα κυκλοφόρησε μια έκθεση με τις προτάσεις της για τις απαραίτητες αλλαγές που πρέπει να πραγματοποιηθούν στα κράτη, εν όψει των κινδύνων βιωσιμότητας του συστήματος που εγκυμονεί η δημογραφική γήρανση του πληθυσμού.

Η έκθεση αυτή που έφερε τον τίτλο «Averting the Old Age Crisis» έκανε απολογισμό της «χιλιανής επιτυχίας» και εισηγούνταν ένα σύστημα «τριών πυλώνων:

1) ένα υποχρεωτικό σύστημα, το οποίο χρηματοδοτείται από τους φόρους, έτσι ώστε να εξασφαλίζεται μια ελάχιστη βάση σύνταξης,
2) ένα υποχρεωτικό σύστημα καταβολής εισφορών, όπου κάθε εργαζόμενος συμβάλλει με τρόπο ανάλογο του σημερινού,
3) ένα συμπληρωματικό σύστημα ατομικών εισφορών, το οποίο επενδύεται στη χρηματιστηριακή αγορά».
Η ανακοίνωση

Πρόκειται ακριβώς για το σύστημα που εισηγείται σήμερα ως ρηξικέλευθο ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Προκειμένου, μάλιστα, να μην υπάρχει καμιά παρεξήγηση για τις προθέσεις του, ο κ. Μητσοτάκης το ανακοίνωσε στις 7.12.2018, κατά τη συνάντησή του με την Ενωση Ασφαλιστικών Εταιρειών Ελλάδος (ΕΑΕΕ) στα γραφεία του κόμματος.

Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση, «σημείωσε την ανάγκη για τολμηρές μεταρρυθμίσεις στο ασφαλιστικό σύστημα, παρουσιάζοντας το πρόγραμμα της Ν.Δ. για δημιουργία τριών πυλώνων στο συνταξιοδοτικό. Υποστήριξε ότι απαιτείται ο δραστικός ανασχεδιασμός του δεύτερου κεφαλαιοποιητικού πυλώνα -υποχρεωτικής- ασφάλισης, ενώ ειδικά για τον τρίτο πυλώνα -προαιρετικής- ασφάλισης τόνισε ότι η πολιτεία πρέπει να χορηγήσει ουσιαστικά κίνητρα που να καθιστούν ελκυστικότερη την επιλογή συμπληρωματικών προγραμμάτων ιδιωτικής ασφάλισης».

Πρόκειται για κατά λέξη αντιγραφή του μοντέλου της Παγκόσμιας Τράπεζας. Και ποιο είναι το κακό; θα πει κανείς. Η ίδια η Παγκόσμια Τράπεζα πανηγυρίζει ακόμα για την επιτυχία του μοντέλου της Χιλής.

Η αλήθεια είναι ότι το ισχύον σύστημα είναι τουλάχιστον κάπως αναδιανεμητικό, μεταφέροντας κάποιους ελάχιστους πόρους από τους πλουσιότερους προς τους φτωχότερους μέσω της σύνταξης. Και επιπλέον, δεν υπάρχει καμιά εγγύηση ότι οι ιδιωτικές εταιρείες θα είναι πιο ικανές, απ’ ό,τι το κράτος, να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα που προκύπτουν από τη δημογραφική εξέλιξη του πληθυσμού. Το αντίθετο.

Οταν το 1994 η Παγκόσμια Τράπεζα αποφάσισε να προβάλει το χιλιανό μοντέλο, παρέθετε τους οικονομικούς δείκτες της χώρας που ευημερούσαν (ανάπτυξη, μείωση του χρέους, κ.λπ.). Ομως το μοντέλο αυτό της ιδιωτικής αποταμίευσης έχει ταυτόχρονα εντείνει στον μέγιστο βαθμό τις κοινωνικές ανισότητες.

Οπως υπολόγιζε ο οικονομολόγος Κρις Γκαλ («Ζ Magazine», Σεπτέμβριος 1997), η βασική σύνταξη για τους φτωχούς ισοδυναμούσε με μια φρατζόλα ψωμί και ένα φλιτζάνι καφέ τη μέρα. Αναμενόταν από τότε ότι μισοί από όλους τους συνταξιούχους εργάτες της Χιλής θα έπεφταν κάτω από το όριο της φτώχειας.

Για το 30% της εργατικής δύναμης, που είτε είναι άνεργοι είτε εργάζονται στον μη καταγεγραμμένο τομέα, δεν είχαν καμιά ισχύ οι κρατήσεις σε ιδιωτικές εταιρείες. Οσο για την υπόσχεση ότι οι επενδύσεις των ιδιωτικών κρατήσεων στο χρηματιστήριο σημαίνουν υψηλές αποδόσεις κεφαλαίου, αυτό προϋποθέτει μια συνεχή ανοδική πορεία της αγοράς.

Πέρα λοιπόν από τον κίνδυνο των λανθασμένων επενδυτικών επιλογών, και εκτός από την αυτονόητη μείωση των κερδών που αντιστοιχεί στα έξοδα (κέρδη) των επενδυτών-χρηματιστών, η ιδιωτικοποίηση «λησμονεί» το ενδεχόμενο μιας ύφεσης της αγοράς ή και μιας οικονομικής κρίσης.

Μικρή αλλά εύγλωττη ένδειξη για την αξιοπιστία του χιλιανού μοντέλου: η χούντα ιδιωτικοποίησε το 1981 όλες τις συντάξεις, με μία μοναδική εξαίρεση: τις συντάξεις των στρατιωτικών και των αστυνομικών!
Η πρώτη απόπειρα

Η αλήθεια είναι ότι επιχειρήθηκε και το 1997 να τεθεί ένα παρόμοιο σχήμα σε εφαρμογή από την κυβέρνηση Σημίτη με τις προτάσεις της Επιτροπής υπό τον καθηγητή Σπράο, μόνο που δεν ήταν τόσο ακραιφνώς «ιδιωτικοποιημένο» όσο το προτεινόμενο από τη Ν.Δ. Και αυτό δεν συνέβη όχι μόνο γιατί ξεσηκώθηκε θύελλα αντιδράσεων, αλλά και γιατί λίγες μέρες αργότερα είχαμε κραχ στο χρηματιστήριο, κάτι που θύμισε σε όλους το ρίσκο της ιδιωτικοποίησης άνευ όρων.

Ο κ. Μητσοτάκης ξεκίνησε τη συζήτηση με τους εκπροσώπους των Ασφαλιστικών Εταιρειών αναφέροντας ότι «οι νέοι σήμερα δεν πιστεύουν ότι θα πάρουν ποτέ σύνταξη, γι’ αυτό και συχνά επιλέγουν ακόμη και να εργάζονται χωρίς ασφάλιση. Αυτό είναι αδιανόητο και πρέπει να αλλάξει».

Αυτή η παρατήρηση δεν είναι καθόλου αθώα. Παρόμοιες δηλώσεις για κατάρρευση του ασφαλιστικού συστήματος χρησιμοποιούνται εδώ και καιρό σε πολλές χώρες προκειμένου να εμφανιστεί ως λύση η πλήρης ιδιωτικοποίηση. Την περίοδο της μεταρρύθμισης του συστήματος από την κυβέρνηση Κλίντον στις ΗΠΑ προβλήθηκε ιδιαίτερα μια «έρευνα» που εμφάνιζε τους νέους να πιστεύουν περισσότερο στην ύπαρξη των UFO, παρά στην προοπτική της συνταξιοδότησής τους.Δεν πρέπει να εκπλήσσεται, λοιπόν, κανείς που ο Σιλβέστερ Σράιμπερ, μέλος του Συμβουλίου Κοινωνικών Ασφαλίσεων του Κλίντον, δικαιολογούσε ως εξής την αντιγραφή του μοντέλου της Χιλής: «Είχαν και κάποια καλά στη Χιλή. Είχαν δικτατορία και διέθεταν και τον πλήρη έλεγχο των μίντια»

εφ συν

Ιδιωτικοποίηση κοινωνικής ασφάλισης: Το σχέδιο της ΝΔ και οι επαφές με ιδιωτικές εταιρίες



Sε πλήρη ανάπτυξη βρίσκεται το σχέδιο ιδιωτικοποίησης της ασφάλισης που προτίθεται να εφαρμόσει άμεσα η Νέα Δημοκρατία στην περίπτωση που κερδίσει τις εθνικές εκλογές της 7ης Ιουλίου. Πρόκειται για ένα σχέδιο που προβλέπει τη μεταφορά από το ΕΤΕΑΕΠ (Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης), τη συσσώρευση και αξιοποίηση (εισφορών) εσόδων ύψους 75 δισ. ευρώ σε βάθος είκοσι πέντε ετών (2020 - 2045).

Το όλο εγχείρημα βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη, όπως προκύπτει από διαδοχικές συσκέψεις που έχουν πραγματοποιηθεί όλο το προηγούμενο διάστημα, αλλά και τις επαφές με κορυφαίες ευρωπαϊκές ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες που αποκαλύπτει σήμερα η “Αυγή”.

Σύμφωνα και με τα στοιχεία που είναι διαθέσιμα αυτή τη στιγμή, το σχέδιο "Πλήρους ιδιωτικοποίησης της επικουρικής ασφάλισης" αποτελεί ένα πρωτόγνωρο πείραμα, που δεν έχει εφαρμοστεί σε καμία άλλη ευρωπαϊκή χώρα, καθώς δεν περιορίζεται απλώς στην εκχώρηση της επικουρικής ασφάλισης σε ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες, αλλά προβλέπει την εγκατάσταση των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών εντός του σημερινού δημόσιου και κοινωνικού ασφαλιστικού συστήματος.

Αυτό σημαίνει ότι από το έτος υλοποίησης της πρότασης της Ν.Δ. οι ασφαλιστικές εταιρείες με κερδοσκοπικούς όρους αναλαμβάνουν υποχρεωτικά τη διαχείριση και μετά από κάποια χρόνια τη χορήγηση της επικουρικής σύνταξης, οδηγώντας σταδιακά σε κατάργηση τη δημόσια διαχείριση και χορήγηση της επικουρικής σύνταξης από το ΕΤΕΑΕΠ, με ό,τι αυτό αρνητικά συνεπάγεται για το επίπεδο και τη βεβαιότητα χορήγησης της σύνταξης των ήδη συνταξιούχων.

Η «Αυγή» αποκαλύπτει σήμερα σε ποιο βαθμό έχουν προχωρήσει οι επαφές στελεχών της Ν.Δ. (πλαισιώνονται από τεχνοκράτες με θητεία στον κλάδο της ιδιωτικής ασφάλισης αλλά και πρώην εκπροσώπους του ΔΝΤ) με κορυφαίες ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες οι οποίες και κατέχουν ηγετικές θέσεις στον ευρωπαϊκό χώρο της ιδιωτικής ασφάλισης, πώς ναυάγησαν οι πρώτες συζητήσεις με εγχώριες ασφαλιστικές εταιρείες που δήλωσαν αδυναμία διαχείρισης (έλλειψη υποδομών και επαρκή κεφάλαια) για να αναλάβουν το πρωτόγνωρο αυτό εγχείρημα, αλλά και ποια μέτρα (περικοπών) πρόκειται να ληφθούν -άμεσα και μεταβατικά- σε όλο το φάσμα της κοινωνικής ασφάλισης προκειμένου να χρηματοδοτηθεί το δυσθεώρητο κόστος μετάβασης, αλλά και για να διατηρηθούν για κάποια χρόνια οι σημερινές επικουρικές συντάξεις των 1,25 εκατ. συνταξιούχων του ΕΤΕΑΕΠ.

Τα κεντρικά πρόσωπα

Πριν αναδείξουμε το πλήρες σχέδιο ιδιωτικοποίησης της ασφάλισης, θα πρέπει να αναφερθούμε στα πρόσωπα κλειδιά που συμμετέχουν στη διαμόρφωσή του και θα αναλάβουν, όπως είναι φυσικό, και την εκτέλεση του σχεδίου.

Όπως έχει γίνει ήδη γνωστό στους κύκλους της Νέας Δημοκρατίας, τη θέση του υφυπουργού Κοινωνικών Ασφαλίσεων θα αναλάβει ο γνωστός δημοσιογράφος, στέλεχος της πρώην Εμπορικής Τράπεζας και παλιότερα συνεργάτης του υπουργείου Οικονομικών με θητεία στις κυβερνήσεις του Κ. Σημίτη Μπάμπης Παπαδημητρίου. Στο συγκεκριμένο στέλεχος έχει ανατεθεί ο κομβικός ρόλος του συντονισμού του εγχειρήματος.

Επίσης, στο εγχείρημα δεσπόζουσα θέση έχουν ο επίσης γνωστός και στέλεχος ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών, πρώην διοικητής του ΙΚΑ Μιλτιάδης Νεκτάριος, ο καθηγητής Οικονομικών Παναγιώτης Τσακλόγλου (πρόεδρος επίσης του Συμβουλίου Εμπειρογνωμόνων επί θητείας Στουρνάρα στο υπ. Οικονομικών) που είχε συμμετάσχει στη μεταβατική κυβέρνηση Παν. Πικραμένου και ο επίκουρος καθηγητής, σύμβουλος του καθηγητή Σπράου, Πλάτων Τήνιος. Ξεχωριστεί θέση στην επιτελική ομάδα κατέχει η πρώην εκπρόσωπος του ΔΝΤ και γνωστή για τις ακραίες νεοφιλελεύθερες θέσεις της Μιράντα Ξαφά.

Μεταξύ Eurolife και Allianz

Η συγκεκριμένη ομάδα στελεχών υπό την επίβλεψη της ηγεσίας της Ν.Δ. βρίσκεται σε προχωρημένες συζητήσεις με κορυφαίες ευρωπαϊκές ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες. Κριτήριο για την επιλογή τους ήταν α) η αδυναμία που δήλωσαν οι εγχώριες ασφαλιστικές εταιρείες (εκπρόσωποί τους έλαβαν μέρος στην πρώτη σύσκεψη που έγινε στα τέλη του 2018). β) η παροχή τεχνογνωσίας όσον αφορά την αποταμίευση (των 75 δισ.) και η συνεργασία με τράπεζες (εγχώριες αλλά και του εξωτερικού) για την αξιοποίηση και επένδυση στις κεφαλαιαγορές του αποταμιευτικού - ασφαλιστικού κεφαλαίου που θα αντληθεί από το δημόσιο ασφαλιστικό σύστημα. Στις συζητήσεις έχουν λάβει μέρος στελέχη της ολλανδικής Eurolife, η οποία συνεργάζεται με τη Eurobank, ενώ έχει προσεγγιστεί και η επίσης ολλανδική Interamerican. Επίσης μεταξύ των επιλογών είναι η γνωστή γερμανική Allianz, η γαλλική ΑΧΑ, που συνεργάζεται με την Αlpha Bank, ενώ συζητήσεις έχουν γίνει και με την Εθνική Ασφαλιστική, θυγατρική της Εθνικής Τράπεζας.

Έκδοση ομολόγου και πυραμίδα ασφάλισης!

Στο σχέδιο αναφέρεται ως "αναγκαία η μεταρρύθμιση του Ν. 4387/16 (ισχύον Νόμος Κατρούγκαλου) για να δημιουργηθεί χώρος για ζήτηση ιδιωτικών συνταξιοδοτικών προϊόντων", ενώ υπογραμμίζεται ότι "με το σύστημα των τριών πυλώνων οι ασφαλισμένοι θα καρπώνονται από την πορεία της οικονομίας και των αγορών και θα είναι συμμέτοχοι στο ρίσκο της οικονομίας και θα λειτουργούν ως μέτοχοι"!

Εδώ θα πρέπει να σημειώσουμε ότι και το ισχύον ασφαλιστικό ασφαλιστικό σύστημα είναι σύστημα τριών πυλώνων, με τη διαφορά ότι οι δύο πρώτοι πυλώνες (κύρια και επικουρική ασφάλιση) είναι δημόσιου και κοινωνικού χαρακτήρα. Με το σχέδιο της Νέας Δημοκρατίας δεν αποκόπτεται απλώς από το δημόσιο σύστημα ο δεύτερος πυλώνας (επικουρική ασφάλιση), αλλά εγκαθίστανται στον δεύτερο πυλώνα με την υποχρέωση ασφάλισης των νεοεισερχόμενων από το 2021 οι ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες. Κάτι που αν συμβεί αναμένεται να επιφέρει σε βάθος χρόνου δραματικές αλλαγές στη φυσιογνωμία, στον χαρακτήρα, την υποχρεωτικότητα και την καθολικότητα της δημόσιας ασφάλισης.




Υποχρεωτική ιδιωτική ασφάλιση από το 2021

Αναλυτικά, το σχέδιο που έχει κερδίσει το προβάδισμα προβλέπει έναρξη εφαρμογής το 2021 με την υποχρεωτική (από 1ης.1.2021) ένταξη των νέων ασφαλισμένων που θα εισέρχονται στην αγορά εργασίας στην ιδιωτική ασφάλιση όσον αφορά την επικουρική ασφάλιση. Και μάλιστα η υποχρεωτικότητα όπως θα δούμε παρακάτω, δεν αφορά μόνο τη μισθωτή εργασία στον ιδιωτικό και τον δημόσιο τομέα, αλλά υπογραμμίζεται η υποχρεωτικότητα της ασφάλισης στους αγρότες και τους ελεύθερους επαγγελματίες!

Επίσης, όπως αναφέρουν οι εισηγητές αναλυτικά, για τη χρηματοδότηση του εγχειρήματος προβλέπεται "η έκδοση ομολόγου αναγνώρισης"! Αυτό σημαίνει ότι το κράτος εκδίδει ομόλογα για τη χρηματοδότηση του κόστους μετάβασης (55 δισ.) για τα οποία αναγνωρίζει την υποχρέωση αποπληρωμής τους. Την υποχρέωση αυτή το κράτος την καταγράφει στον κρατικό προϋπολογισμό ως δαπάνη την οποία θα χρηματοδοτεί από τμήμα της φορολογίας.

Με τη συγκεκριμένη επιλογή οι παλιοί ασφαλισμένοι στο ΕΤΕΑΕΠ και οι νέοι ασφαλισμένοι στις ασφαλιστικές εταιρείες, δηλαδή η γενιά της μετάβασης, θα κληθούν να πληρώνουν δύο φορές για την επικουρική τους ασφάλιση! Μία φορά ως φορολογούμενοι πολίτες για τη χρηματοδότηση του κόστους μετάβασης και την αποπληρωμή των ομολόγων αναγνώρισης και μία φορά για την καταβολή της ασφαλιστικής τους εισφοράς στο ΕΤΕΑΕΠ ή για τον σχηματισμό της αποταμίευσής τους στην ασφαλιστική εταιρεία. Έτσι αποδεικνύεται ότι ουσιαστικά πρόκειται για «πυραμίδα ασφάλισης» προς όφελος της κερδοφορίας και της κερδοσκοπίας των ασφαλιστικών επιχειρήσεων και σε βάρος του κρατικού προϋπολογισμού, των ασφαλισμένων και των συνταξιούχων.

Μοντέλο "Ασπίς"

Για να γίνει κατανοητό τι σημαίνει "πυραμίδα ασφάλισης": θα εισπραχθούν από τις γενιές μετάβασης σημαντικοί πόροι, ενώ η συνταξιοδοτική παροχή που θα τους χορηγηθεί από τις ασφαλιστικές εταιρείες μετά από τριάντα πέντε χρόνια ασφάλισης θα είναι πολλαπλάσια μικρότερη από τις προσδοκίες τους ή και καθόλου αν σε όλη αυτή την περίοδο προκληθούν συνθήκες κατάρρευσης των κεφαλαιαγορών και των χρηματαγορών με αρνητικές συνέπειες στο επίπεδο ρευστότητας των ασφαλιστικών επιχειρήσεων, όπως π.χ. έγινε στην περίπτωση της Ασπίς Πρόνοια".

Το δίδυμο "έλλειμμα - μαμούθ"

Στα έγγραφα από την τελευταία σύσκεψη των στελεχών της Νέας Δημοκρατίας που "τρέχουν" το όλο εγχείρημα της ιδιωτικοποίησης του ασφάλισης υπάρχουν συγκεκριμένα μέτρα περικοπών τα οποία θεωρείται απαραίτητο να ληφθούν άμεσα προκειμένου να εξασφαλιστούν πόροι, ώστε να χρηματοδοτηθεί έστω μέρους του κόστους μετάβασης που, όπως αναφέραμε, σε όλες τις μελέτες αξιολογείται στα 55 δισ. ευρώ.

Εδώ αξίζει να σημειωθεί ότι, πέρα από τον λογαριασμό του κόστους μετάβασης, (35 δισ. για τους παλαιούς ασφαλισμένους) υπάρχει και ένας δεύτερος λογαριασμός που θα κληθεί να επωμιστεί ο κρατικός προϋπολογισμός (20 δισ. για τους νέους ασφαλισμένους), και ό,τι αυτό συνεπάγεται για τους νυν συνταξιούχους και δικαιούχους της επικουρικής ασφάλισης.

Άμεσα μέτρα "σοκ"!

Προσμετρώντας όλες τις παραμέτρους και κυρίως αυτό το δίδυμο "έλλειμμα - μαμούθ", οι επιτελείς της Νέας Δημοκρατίας σε συνεργασία με παράγοντες της κεφαλαιαγοράς και των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών προσανατολίζονται σε άμεσα μέτρα περικοπών προκειμένου να μειωθεί το κόστος του όλου εγχειρήματος, καθώς και οι "ουρές" που θα μείνουν στο "λειψό" πλέον δημόσιο σύστημα ασφάλισης.

Όπως αναφέρονται στο εσωτερικό έγγραφο της Ν.Δ., τα άμεσα μέτρα προβλέπουν:

1. Κατάργηση των βαρέων και ανθυγιεινών σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα.

2. Εργασία των νεότερων συνταξιούχων.

3. Περικοπή της "προσωπικής διαφοράς".

4. Υποχρεωτική εφαρμογή της επικουρικής ασφάλισης (εισφορά 7%) σε αγρότες και ελεύθερους επαγγελματίες.

5. Μείωση των εργοδοτικών εισφορών κατά 5 μονάδες (από το 20% στο 15%). Η μείωση των εισφορών, όπως είναι φυσικό, θα αφορά το σκέλος της κύριας σύνταξης (13,3%) και όχι την επικουρική ασφάλιση (από 3,25% εργοδότης και εργαζόμενος).

Πηγή:TVXS
Αυγή

Παρασκευή, 21 Ιουνίου 2019

Δίκη των δολοφόνων του Παύλου Φύσσα . [Απολογίες // Άγγος] «Φταίει ο ανακριτής»

(Κείμενο: Γιώτα Τέσση, ΕφΣυν, 21/6/2019)
Δεκατρείς χρυσαυγίτες παίρνουν τις θέσεις τους ο ένας δίπλα στον άλλον στο εδώλιο του κατηγορουμένου και τα βλέμματα όλων όσοι βρίσκονται στη δικαστική αίθουσα του Εφετείου στρέφονται στη Μάγδα Φύσσα, η οποία έρχεται αντιμέτωπη με τα μέλη του τάγματος εφόδου της Νίκαιας που δολοφόνησε τον Παύλο.
Ο Ι. Αγγος, ο πρώτος χρυσαυγίτης που απολογήθηκε για τη δολοφονία Φύσσα, επέλεξε να καλύψει την εγκληματική δράση της ναζιστικής οργάνωσης παίρνοντας πίσω όσα είχε καταθέσει προανακριτικά και μη διστάζοντας να κατηγορήσει ανακριτή και δικηγόρο ότι τον… ανάγκασαν να ψευδομαρτυρήσει για να μην προφυλακιστεί. Μόνο που, όπως του επισήμανε η έδρα, όταν τα κατέθετε ήταν ήδη προφυλακισμένος. «Εσπασε» η Μάγδα Φύσσα όταν αντίκρισε τον δολοφόνο του γιου της.
Λίγη ώρα αργότερα μπαίνει στην αίθουσα με αστυνομική συνοδεία ο Γ. Ρουπακιάς, κάθεται δίπλα στον πυρηνάρχη Πατέλη και η Μάγδα Φύσσα ξεσπάει αλλά ζητάει να μη διακοπεί η διαδικασία.


Οταν η πρόεδρος της έδρας κηρύσσει την έναρξη των απολογιών, από το εδώλιο λείπουν τέσσερις κατηγορούμενοι (μεταξύ των οποίων ο Γ. Δήμου, που έχει καταγγείλει ότι δέχτηκε απειλές από τη Χρυσή Αυγή και αποχώρησε από την οργάνωση) και βέβαια εντός της δικαστικής αίθουσας δεν είναι κανένας από τους κατηγορούμενους βουλευτές, ούτε καν ο Ι. Λαγός, που επιλέγει να μη σταθεί δίπλα «στα έμπιστά του παιδιά», όπως τα αποκαλούσε.
«Να προσέλθει ο Ιωάννης Αγγος». Σύμφωνα με τη δικογραφία, ο πρώτος κατηγορούμενος που απολογείται είναι εκείνος που το βράδυ της 17ης Σεπτεμβρίου 2013 ειδοποίησε τους συναγωνιστές του για την παρουσία του Παύλου στην καφετέρια «Κοράλι», για να ενεργοποιηθεί το τάγμα εφόδου, το οποίο συγκροτήθηκε άμεσα με το επιτακτικό μήνυμα του Πατέλη «Ολοι τώρα τώρα τοπική. Οσοι είσαστε κοντά. Δεν θα περιμένουμε μακρινούς. Τώρα» και κατέφτασε στο σημείο με πορεία μηχανών και αυτοκινήτων.
Αντιφάσεις


«Ημουν ένας απλός υποστηρικτής της Χρυσής Αυγής, στα γραφεία της Νίκαιας πήγα πρώτη φορά την άνοιξη του 2012, υπεύθυνος εκεί ήταν ο Πατέλης και γραμματέας ο Τσακανίκας»
, ξεκίνησε την απολογία του Ι. Αγγος και στη συνέχεια κλήθηκε να περιγράψει πού ήταν και τι έκανε τη μέρα της δολοφονίας.

Υποστήριξε, λοιπόν, ότι το απόγευμα της 17/9/2013 ήταν στα γραφεία της Νίκαιας, απ’ όπου αποχώρησε στις 20.30 και στις 21.45 πήγε στην καφετέρια «Κοράλι», που βρίσκεται σε απόσταση 20 μέτρων από το σπίτι του, για να παρακολουθήσει αγώνα του Ολυμπιακού.
«Η καφετέρια ήταν γεμάτη, δύο θέσεις ήταν μόνο άδειες και ειδοποίησα τον γείτονά μου Τσαλίκη (σ.σ. επίσης κατηγορούμενο και μέλος της Νίκαιας) να έρθει. Μετά από κάνα δεκάλεπτο, άρχισε η πίσω παρέα να μας ενοχλεί, ήταν η παρέα του συχωρεμένου του Παύλου, τον οποίο πρώτη φορά έβλεπα. Ελεγαν “έξω οι φασίστες από το Κερατσίνι, το Κερατσίνι είναι δικό μας”. Γυρνούσα, τους κοιτούσα και σταματούσαν. Υστερα από λίγο πάλι τα ίδια».

Ο κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι στο ημίχρονο αποφάσισε να φύγει, «είχα ενοχληθεί από αυτά που έλεγαν, αλλά δεν πρόλαβα επειδή εκείνη την ώρα μπήκαν δέκα άτομα και κάθισαν στην παρέα του Φύσσα».

Ο ισχυρισμός του προκάλεσε τις επίμονες ερωτήσεις της προέδρου, κυρίως όταν ο κατηγορούμενος είπε ότι από τον χώρο αποχώρησε πριν από τη λήξη του αγώνα και ενώ η παρέα του Φύσσα παρέμενε στο ίδιο σημείο.
«Αν θέλει κάποιος να φύγει από κάπου φεύγει. Αλλον τρόπο δεν είχατε να φύγετε; Τελικά, όμως, όταν επιλέξατε να φύγετε δεν είχε αλλάξει κάτι», επισήμανε η Μαρία Λεπενιώτη.

Ακόμη πιο επίμονες ήταν οι ερωτήσεις που δέχτηκε ο κατηγορούμενος για τα τηλεφωνήματα που αντάλλαξε με συγκατηγορούμενούς του πριν και μετά τη δολοφονία.

Ο Αγγος παραδέχτηκε όλα τα τηλεφωνήματα, δεν θα μπορούσε άλλωστε να κάνει αλλιώς, αφού είναι όλα καταγεγραμμένα. Αλλά, προσπαθώντας να τα δικαιολογήσει, ισχυρίστηκε ότι επικοινώνησε με τους Μιχάλαρο και Καλαρίτη επειδή έφτιαχναν τα χαρτιά για το καταστατικό ενός νέου σωματείου στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη, όπου εργάζονται.

Ομως, το συγκεκριμένο καταστατικό είναι μέρος της δικογραφίας -το έχει προσκομίσει ο ίδιος ο Ι. Λαγός- και έχει υπογραφεί στις 3/9/2013, δηλαδή 14 μέρες πριν από τη μέρα που ο κατηγορούμενος υποστηρίζει ότι το έφτιαχναν ακόμα…

Οσο για τους ισχυρισμούς του ότι μίλησε με τον Χρυσαφίτη για τον Ολυμπιακό και με τον Καζαντζόγλου για κάποια φυλλάδια που θα μοίραζαν σε ομιλία Μιχαλολιάκου, χαρακτηριστική είναι η αντίδραση της προέδρου: «Με όλους αυτούς ήσασταν μαζί στα γραφεία της Νίκαιας δύο ώρες πριν και εσείς είστε σε μια καφετέρια που έχει πολύ κόσμο, θόρυβο, δύο τηλεοράσεις, δικαιολογούνται τόσα τηλεφωνήματα;»

Χρειάστηκαν επίσης δεκάδες ερωτήσεις της προέδρου μέχρι τελικά ο κατηγορούμενος να πει ότι ενημέρωσε τον Καζαντζόγλου πως «είναι εδώ κάποιοι που μας ενοχλούν» και στην ουσία να παραδεχτεί ότι ειδοποίησε τους συναγωνιστές του για την παρουσία του Παύλου.

Έωλοι ισχυρισμοί

Ο κατηγορούμενος επιχείρησε να θολώσει τα νερά όταν ισχυρίστηκε ότι το μήνυμα που έλαβε από τον Πατέλη και καλούσε άμεσα στα γραφεία ήταν πριν από τις 23.00, δηλαδή πριν από το τηλεφώνημα στο οποίο ενημέρωσε τον Καζαντζόγλου για την παρουσία του Φύσσα στο «Κοράλι».
Ομως, από την άρση τηλεφωνικού απορρήτου έχει προκύψει ότι ο Αγγος τηλεφωνεί στον ιεραρχικά ανώτερό του και υπεύθυνο ασφαλείας των γραφείων της Νίκαιας Ι. Καζαντζόγλου στις 23.19, ο οποίος επικοινωνεί με τον πυρηνάρχη Πατέλη.

Μετά την επικοινωνία με τον περιφερειάρχη του Λαγό, ο Πατέλης στέλνει στις 23.30 το μήνυμα που ενεργοποιεί το τάγμα εφόδου. Η ανάλυση των κλήσεων καταρρίπτει τον ισχυρισμό του Αγγου και ρίχνει στο κενό την προσπάθειά του να αποσυνδέσει το τάγμα από τη δολοφονία του Παύλου και να τη φορτώσει μόνο στον Ρουπακιά.

Παράλληλα, ενώ σύμφωνα με τρεις αυτόπτες μάρτυρες ο Αγγος δεν απομακρύνθηκε ποτέ από το «Κοράλι», ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι πήγε σπίτι του πριν από το τέλος του αγώνα και «κατέβηκα με τις πιτζάμες όταν άκουσα τα ουρλιαχτά της κοπέλας του Φύσσα. Ρώτησα έναν αστυνομικό και μου είπε πως “μαχαίρωσαν ένα παλικάρι και έχουν πιάσει κάποιον Ρουπακιά”».

Ετσι εξήγησε και τα τηλεφωνήματα που ακολούθησαν: ότι πήρε τον Πατέλη για να μάθει τι έγινε με τον Ρουπακιά, «τον οποίο τον ήξερα από τα γραφεία», ενώ επικαλέστηκε μια οικονομική διαφορά που είχε με τον Αναδιώτη για να δικαιολογήσει τη μεταμεσονύχτια επικοινωνία τους.

Αναιρεί την κατάθεσή του

Στην ουσία χθες ο κατηγορούμενος Αγγος επέλεξε να καλύψει την οργάνωση, την οποία είχε καρφώσει στην προανακριτική του κατάθεση δηλώνοντας ότι «παρασύρθηκα από τη Χρυσή Αυγή, δεν έχω καμία σχέση με τον ναζισμό ή με πρακτικές που τον εκφράζουν και δεν θέλω να τους ξαναδώ στα μάτια μου».

Εφτασε μάλιστα στο σημείο να κατηγορήσει τον ανακριτή Γεωργουλέα ότι, σε συνεννόηση με τον τότε δικηγόρο του, κ. Γλύκα, του ζήτησε να ψευδομαρτυρήσει: «Μου είπε να πω ότι είχα εντολές από τον Λαγό και ότι είπα στον Καζαντζόγλου να φέρει κόσμο για να μην προφυλακιστώ, για να μπορέσω να ξαναδώ τη γυναίκα μου και το παιδί μου».

Ο εξωφρενικός ισχυρισμός προκάλεσε την αντίδραση της προέδρου που θύμισε στον κατηγορούμενο ότι «αυτά που λέτε καταχωρούνται όλα, τα πάντα» και επισήμανε: «Σας ζήτησαν να ψευδομαρτυρήσετε για να μην προφυλακιστείτε; Μα αυτά τα καταθέτετε την 1η Νοεμβρίου, όταν ήσασταν ήδη προφυλακισμένος…».

Αυτά βέβαια ο Αγγος τα καταθέτει και στη συμπληρωματική απολογία του, όπου αναφέρει: «Ζήτησα να προσέλθω ενώπιόν σας για να τονίσω ακόμα μια φορά ότι δεν έχω καμία σχέση με εγκληματικές δραστηριότητες της Χρυσής Αυγής».

■ Η απολογία του Ι. Αγγου συνεχίζεται σήμερα στη δικαστική αίθουσα των Γυναικείων Φυλακών Κορυδαλλού και θα ακολουθήσουν οι απολογίες των συγκατηγορουμένων του με αλφαβητική σειρά.

jailgoldendawn

Τετάρτη, 20 Μαρτίου 2019

Ξεπουλάν στις εταιρείες πετρελαίου το Ιόνιο, όλη την Ήπειρο, την Κρήτη..

Τα θαλάσσια οικόπεδα τα οποία ήδη ξεπουλήθηκαν ή βρίσκονται σε διαδικασία ξεπουλήματος



60.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα θάλασσας στο Ιόνιο και την Κρήτη και 17.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα γηςσε Ήπειρο, Δυτική Στερεά Ελλάδα και Δυτική Πελοπόννησο έχουν ήδη παραχωρηθεί σε ξένες και ελληνικές πετρελαϊκές επιχειρήσεις για έρευνα και εξόρυξη πετρελαίου και φυσικού αερίου. Ο αριθμός αυτός αναμένεται να αυξηθεί στο μέλλον.



Στον χάρτη από την καμπάνια της WWF για το θέμα της εξόρυξης των υδρογονανθράκων στην Ελλάδα ( σε θάλλασα και ξηρά ) φαίνονται τα θαλάσσια οικόπεδα αλλά και τα μέρη της ηπειρωτικής χώρας τα οποία έχουν παραχωρηθεί.

Το video από την εκστρατεία της WWF



Πως γίνονται οι θαλάσσιες εξορύξεις; Ποια η διαφορά όταν τα κοιτάσματα βρίσκονται σε μεγάλα βάθη;

Η τεχνολογία και ο εξοπλισμός για τις θαλάσσιες εξορύξεις είναι παρόμοια με την τεχνολογία που χρησιμοποιείται στη στεριά, με τη διαφορά ότι οι εγκαταστάσεις στηρίζονται σε εξέδρες μέσα στη θάλασσα. Οι εξέδρες αυτές είτε είναι ατσάλινες και «πατούν» στον βυθό της θάλασσας είτε είναι πλωτές. Ο τύπος της εξέδρας εξαρτάται πλήρως από το βάθος της εξόρυξης.
Σε γενικές γραμμές, για εξορύξεις σε μικρά βάθη (χονδρικά μέχρι τα 500 μέτρα) χρησιμοποιούνται σταθερές εξέδρες, που είναι πιο ασφαλείς και ανθεκτικές σε καιρικά φαινόμενα. Ένα τέτοιο παράδειγμα στη χώρα μας είναι η εκμετάλλευση του Πρίνου.

Για εξορύξεις σε μεγάλα βάθη (πάνω από τα 500 μέτρα), ωστόσο, χρησιμοποιούνται αποκλειστικά πλωτές εγκαταστάσεις γεώτρησης. Οι εγκαταστάσεις αυτές κρατούνται σε σταθερή θέση πάνω από το πηγάδι με άγκυρες και προπέλες , οι οποίες ισορροπούν την εξέδρα στα θαλάσσια ρεύματα και τα κύματα που αντιμετωπίζει. Για παράδειγμα, ενδεχόμενες εξορύξεις στα οικόπεδα του Ιονίου και της Κρήτης, που βρίσκονται στα μεγάλα βάθη της Ελληνικής Τάφρου, μπορούν να γίνουν αποκλειστικά και μόνο με τη χρήση πλωτών εγκαταστάσεων.
Παρότι υπάρχουν σήμερα εξαιρετικά προηγμένα συστήματα άντλησης υδρογονανθράκων μέσω πλωτών εγκαταστάσεων, είναι προφανές ότι οι εξορύξεις σε μεγάλα βάθη, μακριά από τη στεριά, αντιμετωπίζουν πολλές αντικειμενικές τεχνικές δυσκολίες και ρίσκα. Οι δυσκολίες αυτές σημαίνουν δύο πράγματα:

  1. ότι οι εξορύξεις σε μεγάλα βάθη είναι πολύ πιο ακριβές από μια συμβατική εξόρυξη, απαιτούν τεράστιες επενδύσεις, και βασίζονται επομένως σε σχετικά υψηλές τιμές υδρογονανθράκων για να είναι επενδυτικά βιώσιμες.
  2. ότι είναι πολύ πιο επικίνδυνες τόσο για τους ανθρώπους, όσο και για το περιβάλλον. Όχι μόνο οι πιθανότητες ατυχημάτων αυξάνονται σημαντικά με το βάθος, αλλά μειώνονται κατακόρυφα και οι δυνατότητες έγκαιρης παρέμβασης για αποφυγή καταστροφικών πετρελαιοκηλίδων. Η BP, για παράδειγμα, χρειάστηκε πέντε ολόκληρους μήνες για να σταματήσει τη διαρροή πετρελαίου από το πηγάδι Deepwater Horizon στον κόλπο του Μεξικού, που βρισκόταν στα 1.500 μέτρα βάθους. Αντιστοίχως, η Total χρειάστηκε σχεδόν δυο μήνες για να σταματήσει τη διαρροή υδρογονανθράκων από τη πλατφόρμα Elgin στη Βόρεια Θάλασσα.

Πάρα τα ρίσκα για το περιβάλλον και την εμπειρία περασμένων ατυχημάτων, η πετρελαϊκή βιομηχανία συνεχίζει απτόητη τις μη συμβατικές εξορύξεις, σε βάθη που αγγίζουν τα 3.000 μέτρα.
Αυτό θα έπρεπε να κρούει τον κώδωνα του κινδύνου σε ό, τι αφορά στις ελληνικές θάλασσες, καθώς είναι προφανές ότι πολλές από τις εξορύξεις που σχεδιάζουν οι πετρελαϊκές εταιρείες είναι σε βάθη άνω των 3.000 μέτρων, όπως παραδέχτηκε άλλωστε και ο Διευθύνων Σύμβουλος της Ελληνικής Εταιρίας Υδρογονανθράκων, Γιάννης Μπασιάς. Σχολιάζοντας τα βάθη των οικοπέδων της Κρήτης (κατά μέσο όρο 3.200 μέτρα) σημείωσε ότι “η τεχνολογία στο συγκεκριμένο κομμάτι δεν έχει προχωρήσει ακόμη αρκετά”.


Ποια διαδικασία ακολουθείται συνήθως μέχρι να γίνει η εξόρυξη;


Μπορεί να ακούγονται ακίνδυνες ως λέξεις, αλλά οι έρευνες για τον εντοπισμό πετρελαίου ή φυσικού αερίου είναι πολύ επικίνδυνες για το περιβάλλον. Μόλις μελετηθούν τα γεωλογικά στοιχεία μιας περιοχής και αποδειχτούν θετικά, ξεκινά η σεισμική έρευνα που ουσιαστικά μέσα από «βόμβες ήχου» που εξαπολύει στο υπέδαφος και της αντανάκλασης που προκαλούν διαμορφώνει μια εικόνα του υπεδάφους. Πρόκειται για έναν εξαντλητικό «υπέρηχο» με καταστροφικές σε ορισμένες περιπτώσεις συνέπειες για τα θαλάσσια είδη, όπως εξηγούμε σε παρακάτω ερωτήσεις.
Στην ξηρά, οι «βόμβες» αυτές εξαπολύονται συνήθως από ειδικά φορτηγά και γεώφωνα τοποθετημένα σε μια περιοχή. Οι κύριες περιβαλλοντικές επιπτώσεις αυτής της διαδικασίας περιλαμβάνουν συνήθως το άνοιγμα δρόμων σε δασικές περιοχές ή/και την αποψίλωση δέντρων και βλάστησης.

Στη θάλασσα, η διαδικασία αυτή γίνεται με ειδικά πλοία (seismic streamer) που δημιουργούν ηχητικά κύματα («ηχητικές βόμβες»), και λαμβάνουν την ανάκλαση των κυμάτων. Λόγω των τεράστιων εκτάσεων των οικοπέδων, τα πλοία αυτά συνήθως πλέουν για μεγάλα χρονικά διαστήματα, μαζεύοντας γεωφυσικές πληροφορίες ανά την επιφάνεια ενός οικοπέδου.
Όπως θα δείτε παρακάτω, αυτή η διαδικασία ενέχει ολέθριους κίνδυνους για τα θαλάσσια θηλαστικά, καθώς και άλλα θαλάσσια είδη. Οι επιπτώσεις μάλιστα ξεπερνούν τα όρια των οικοπέδων καθώς αφενός ο ήχος στη θάλασσα ταξιδεύει πολύ μακρύτερα από ότι στον αέρα ενώ βέβαια τα θαλάσσια θηλαστικά, οι χελώνες και τα ψάρια κολυμπούν σε μεγάλες αποστάσεις.

Όταν προκύπτουν σοβαρές ενδείξεις κοιτάσματος, η δεύτερη φάση είναι εκείνη της εξερεύνησης, κατά την οποία πραγματοποιούνται πειραματικές γεωτρήσεις, με διάτρηση του εδάφους, είτε στην ξηρά, είτε υποθαλάσσια. Είναι αξιοσημείωτο ότι, σύμφωνα με τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα περισσότερα μικρά και μεγάλα ατυχήματα θαλάσσιων εξορύξεων συμβαίνουν σε αυτήν ακριβώς τη φάση, με περιβαλλοντικές συνέπειες οι οποίες παρατίθενται παρακάτω.
Εφόσον εντοπιστούν υδρογονάνθρακες σε οικονομικά σημαντικές ποσότητες κατά την φάση των πειραματικών γεωτρήσεων, ακολουθεί η φάση των γεωτρήσεων εκμετάλλευσης, με την κατασκευή εγκαταστάσεων άντλησης και μεταφοράς.

πηγη

Τρίτη, 4 Δεκεμβρίου 2018

Άρτα. Πανό αλληλεγγύης στο Χρήστο Λοβέρδο-Στελακάτο για τη Δίκη12/12


Πανό αλληλεγγύης στο σύντροφο Χρήστο Λοβέρδο Στελακάτο εν όψη της νέας δίκης στης 12 Δεκεμβρίου στην Ηγουμενίτσα. Στεκόμαστε δίπλα στο σύντροφο και ενάντια στις πολυεθνικές που μολύνουν το περιβάλλον ,στη συγκεκριμένη περίπτωση μολύνουν τις θάλασσες και τα ψάρια με χρήση φορμόλης κλπ ενώ εκβιάζουν και απαιτούν απο τις φιλικές τους δικαστικές συμμορίες τη συντριβή κάθε φωνής αντίστασης. Οι δράσεις αλληλεγγύης και προπαγάνδισης θα συνεχισθούν και το επόμενο διάστημα.

Αλληλεγγύη στο σύντροφο Χρήστο Λοβέρδο Στελακάτο

Κανένας μόνος του απέναντι στις συμμορίες του Κράτους και του Κεφαλαίου

Δίκη 12 Δεκεμβρίου δικ Ηγουμενίτσας.
                                                                                                                              αναρχικοί/ες..για τη Γη και την Ελευθερία