Πέμπτη, 30 Απριλίου 2015

Κάλεσμα για την Εργατική Πρωτομαγιά και εκδήλωση αλληλεγγύης στο αυτοδιαχειριζόμενο εργοστάσιο της ΒΙΟ.ΜΕ.

1η Μαΐου

Απεργιακή συγκέντρωση και πορεία στο Εργατικό Κέντρο στις 10 το πρωί.

Μετά το τέλος της πορείας σύντροφοι από τα σωματεία του ΣΩ.Β.Α και του ΜΕ.Τ.Α  Άρτας, καλούν σε εκδήλωση αλληλεγγύης και στήριξης του αγώνα των εργαζομένων της ΒΙΟ.ΜΕ, που αυτοδιαχειρίζονται μόνοι τους χωρίς αφεντικά το εργοστάσιο στο οποίο δούλευαν,  πριν τα αφεντικά τους  το πτωχεύσουν.
Η εκδήλωση στήριξης στον αγώνα των εργαζομένων της ΒΙΟ.ΜΕ θα γίνει στο εναλλακτικό καφενείο ΧΆΡΤΑ στην πλ Μονοπωλίου  όπου θα υπάρχουν και προϊόντα των εργαζομένων της ΒΙΟ.ΜΕ.
Στον ίδιο χώρο θα στηθεί συλλογική κουζίνα που την ετοιμάζουν όσοι έχουν διάθεση ..

Η 1η Μαΐου είναι μία ημέρα σταθμός στην ιστορία των εργατικών αγώνων και των εχθρών τους. Είναι η περίεργη "υποθήκη" που έμεινε σε όλους μας για να υπενθυμίζει    ότι τίποτε δεν δίνεται απλόχερα από τις δυνάμεις της κυριαρχίας , αλλά όλα κατακτιούνται με καθημερινούς και διαρκείς Κοινωνικούς και Ταξικούς αγώνες.  


Τετάρτη, 29 Απριλίου 2015

Δικαιώθηκε ο αγώνας των εργαζομένων της ΕΡΤ.

Αφίσα εκδήλωσης/στήριξης της ΕΡΤ και των εργαζομένων απο το ΣΩ.Β.Α,  μετά  το χουντικό κλείσιμο της  ΕΡΤ
Το κλείσιμο της ΕΡΤ ήταν ένα πραγματικό σοκ για όλους. Ήταν απο τις πιο σοβαρές και βίαιες στρατηγικές του καθεστώτος στην κατεύθυνση του ολοκληρωτισμού . Οι εργαζόμενοι αλλά και ένα πλατύ μέτωπο της κοινωνίας βρέθηκαν μαζί , να υπόσχονται την ανατροπή αυτής της καθ όλα φασιστικής πράξης..
Στο διάστημα που ακολούθησε το φασιστικό κλείσιμο έγιναν δεκάδες εκδηλώσεις αλληλεγγύης, οι εργαζόμενοι κατάφεραν και παρέμειναν "συνδεδεμένοι" με την κοινωνία για όλο αυτό το διάστημα.
Η αθλιότητα αυτής της φασιστικής πράξης οργανώθηκε και υλοποιήθηκε απο το υποτελή πολιτικό προσωπικό των ΠΑΣΟΚ,ΝΔ,ΔΗΜΑΡ  απο τους οποίους  πολιτικούς  δεν διασώθηκε κανείς.
Μαζί με το πολιτικό προσωπικό εξέχοντα ρόλο είχε και η αστυνομία που βοήθησε με την διατεταγμένη παρουσία της σε ορισμένους πομπούς στη διακοπή του σήματος.
Το φασιστικό κλείσιμο της ΕΡΤ δημιούργησε τις δικές του εικόνες  πολιτικής ντροπής,  που ταξιδεύουν σε όλο το φάσμα της νεοελληνικής ιστορίας.

                         Δικαιώθηκε ο αγώνας των εργαζομένων της ΕΡΤ


«Το είπαμε και το κάναμε. Ανοίγουμε και πάλι την ΕΡΤ! Σας ευχαριστώ όλες και όλους για τον υπέροχο αγώνα!», έγραψε στο facebook η Αννέτα Καββαδία μετά την ψήφιση του νομοσχεδίου και ανέβασε φωτογραφία (αριστερά) των εργαζομένων μαζί με την πρόεδρο της Βουλής, Ζωή Κωνσταντοπούλου.
Το νομοσχέδιο για την επαναλειτουργία της ΕΡΤ ψηφίστηκε χθες στη Βουλή υπό τον τίτλο «Ρυθμίσεις θεμάτων Δημόσιου Ραδιοτηλεοπτικού Φορέα, Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση ΑΕ και τροποποίηση του άρθρου 48 του κ.ν. 21901920 κ.α. διατάξεις».
«Ολοκληρώθηκε μια συζήτηση στην οποία έγινε πολύ πλούσια διαβούλευση» τόνισε ο υπουργός Επικρατείας Νίκος Παππάς, ο οποίος σημείωσε ότι μέριμνα της κυβέρνησης είναι να αποκατασταθεί σε όλα τα επίπεδα το αίσθημα δικαίου ενώ δήλωσε αισιόδοξος ότι ξεκινάει μια καινούργια μέρα και θα γίνει ένα βήμα στο τηλεοπτικό τοπίο από αυτά που γίνονταν μέχρι τώρα.
Προηγήθηκε ομιλία της προέδρου της Βουλής, Ζωής Κωνσταντοπούλου, η οποία ζήτησε από..
τον Ν. Παππά να φέρει σε επόμενη νομοθετική ρύθμιση για τους ανθρώπους που έχασαν την ζωή τους στην διάρκεια του αγώνα για την ΕΡΤ και για τις οικογένειές τους να υπάρξει πρόβλεψη «ως ελάχιστος φόρος τιμής, ως σύστοιχο και συνεπές με αυτό που κάνει η Πολιτεία για τους ανθρώπους που χάνουν τη ζωή τους στο καθήκον». Ο υπουργός Επικρατείας από την πλευρά του δεσμεύτηκε ότι θα μελετηθούν οι προτάσεις της προέδρου της Βουλής.

Η ΕΣΗΕΑ
Πανηγυρικά και με αισθήματα ικανοποίησης υποδέχθηκε και το ΔΣ της ΕΣΗΕΑ την ψήφιση του νόμου που επαναφέρει σε λειτουργία την ΕΡΤ που αναφέρει σε ανακοίνωσή της:  Ο νόμος που έφερε η κυβέρνηση και ψήφισε με ευρύτατη πλειοψηφία η Βουλή, δικαιώνει έναν μοναδικό αγώνα διετούς διάρκειας των εργαζόμενων της ΕΡΤ σε όλη την Ελλάδα, έναν αγώνα στον οποίο από την πρώτη στιγμή συμμετείχε και η ΕΣΗΕΑ, στηρίζοντάς τον με όλες τις δυνάμεις της.
Η αναγέννηση της ΕΡΤ είναι μια μεγάλη νίκη της Δημοκρατίας ενάντια στο «μαύρο», που αποκαθιστά την εικόνα της χώρας στο διεθνή χώρο. Η επαναλειτουργία της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης, ταυτόχρονα, αποτελεί μια ιστορική καμπή στα ραδιοτηλεοπτικά χρονικά και είμαστε σίγουροι ότι θα συμβάλει σημαντικά στην κάλυψη των αναγκών της ελληνικής κοινωνίας για ανεξάρτητη και αντικειμενική ενημέρωση, για ποιοτική ψυχαγωγία, εκπαίδευση και πολιτισμό.

πηγή zoornalistas

Δευτέρα, 27 Απριλίου 2015

Μεγάλη διεθνή διάκριση στο 2ο Βαλκανικό πρωτάθλημα Κουνγκ Φου, δύο αρτινών αθλητών, φίλων του ΣΩ.Β.Α.





 Με μια μεγάλη διεθνή διάκριση επέστρεψαν δύο φίλοι του ΣΩ.Β.Α  και πολύ καλοί αθλητές του Γουσού Κουνγκ Φού,  από το 2ο Βαλκανικό πρωτάθλημα εθνικών ομάδων που έγινε για πρώτη φορά στην Αθήνα.
 Από  24 έως 26 Απριλίου διοργανώθηκε  στο Κλειστό Γήπεδο Βαρέων Αθλημάτων Πάλης, στα Άνω Λιόσια/Αθήνα,   το 2ο Βαλκανικό πρωτάθλημα εθνικών ομάδων ΓουΣου Κουνγκ  Φου.

Από την Άρτα ανάμεσα σε άλλους αθλητές,  συμμετείχαν με την Εθνική ομάδα Γουσου Κουνγκ Φου ,  οι Νάκος Χρήστος και Αλέξανδρος Βεντίστας (προέρχονται απο τον Πολιτιστικό και Εκπαιδευτικό σύλλογο Ενεργειακός Δρόμος “ENERGY WAY”).

 Είχε προηγηθεί το 1
6ο Πανελλήνιο  Πρωτάθλημα ΓουΣου Κουνγκ Φου  στην Αθήνα στις 21 και 22 Μαρτίου, που μάλιστα ήταν και αφιερωμένο κατά του ρατσισμού, οι δύο αθλητές   μετά από τις διακρίσεις που πέτυχαν εκεί,   επιλέχθηκαν   για την εθνική ομάδα της Ελληνικής Ομοσπονδίας  ΓουΣου Κουνγκ  και τη συμμετοχή τους στο 2ο Βαλκανικό πρωτάθλημα.

Στους αγώνες που έγιναν,  συμμετείχαν αθλητές με την  παρουσία των εθνικών τους ομάδων από διάφορες χώρες όπως της Γαλλίας, της Τουρκίας, της Κύπρου, της Κροατίας κλπ.
Το επίπεδο των αγώνων ήταν εξαιρετικά υψηλό λόγω και του διεθνούς χαρακτήρα .  

Οι δύο αθλητές πήραν το πρώτο και χρυσό μετάλλιο,  αποσπώντας την μεγαλύτερη βαθμολογία των κριτών 9,07 με άριστα το 10.
Η φόρμα που παρουσίασαν οι δύο αθλητές ήταν  προκαθορισμένη μάχη με γυμνά χέρια αλλά και με όπλα.
Να σημειώσουμε ότι την τελευταία ημέρα , στο τέλος των αγώνων όλοι οι αθλητές, από τις διαφορετικές χώρες που προέρχονταν δημιούργησαν μία ξεχωριστή ενότητα πολιτισμού και φιλίας όπου  χόρεψαν  και διασκέδασαν κλείνοντας με τον καλύτερο τρόπο τους αγώνες.   

Οι δύο “χρυσοί” αθλητές, Χρήστος και Αλέξανδρος,  που συμμετείχαν από την Άρτα
ασχολούνται χρόνια με τις πολεμικές τέχνες,   είναι  πολύ καλοί μας φίλοι,   βοήθησαν το ΣΩ.Β.Α από τις πρώτες ημέρες,  είναι εξαιρετικοί άνθρωποι και δεν αρνούνται να δίνουν καθημερινές μάχες σε όλα τα επίπεδα.  

Κυριακή, 26 Απριλίου 2015

Δίωξη σε αναρχικό Αντιρρησία συνείδησης στο Αγρίνιο. Τοποθέτηση του και εξαιρετική ανάλυση του μηχανισμού του στρατού.



ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΑ ΣΤΡΑΤΟΔΙΚΕΙΑ ΜΟΥ ΣΤΙΣ 28 ΑΠΡΙΛΗ ΚΑΙ 21 ΜΑΗ 2015


Μετά τη σύλληψή μου στο Μεσολόγγι και τη δίωξή μου, ύστερα από μια σκευωρία της αστυνομίας, για μια κατάληψη στη Βάλβειο βιβλιοθήκη, που δεν έγινε, αλλά και αρκετές ακόμα πλημμεληματικού χαρακτήρα κατηγορίες, για τις οποίες εγώ και το σύνολο των 16 συλληφθέντων συντρόφων αθωωθήκαμε, ανακινήθηκε η ανυποταξία μου από το στρατό, εντασσόμενη στο νόμο Βενιζέλου που μετέτρεψε σε διαρκές αδίκημα την ανυποταξία επιβάλλοντας πρόστιμο 6.000Ε στον ανυπότακτο χωρίς πειραιώτικο χαρακτήρα. Ύστερα από αυτό και αφού μου κοινοποιήθηκε ήδη ένα πρόστιμο 6000Ε το οποίο θα αναλάβει να εισπράξει η εφορία, καλούμε σε άλλα δυο στρατοδικεία, το ένα εξ΄ αναβολής από την 26η Γενάρη 2015 για την 28η Απρίλη 2015, στο στρατοδικείο του Ρουφ στην Αθήνα  και το δεύτερο για τις 21 Μάη 2015, στο στρατοδικείο Ιωαννίνων.

Δηλώνω ότι δεν θα παραστώ σε κανένα στρατοδικείο οικειοθελώς και ότι δεν πρόκειται να πάρουν από μένα δραχμή. Δεν αναγνωρίζω άλλα περιφρονώ, αντιπαλεύω και εχθρεύομαι την εξουσία τους, που θέλουν ασκήσουν πάνω μου/μας. Υπερασπιζόμενος την πολιτική μου απόφαση να εναντιωθώ στο κράτος που διεκδικεί να αφαιρέσει από μας, ως κοινωνία,  το δικαίωμα να κάνουμε ότι θέλουμε με το σώμα μας και τον εαυτό μας, δε θα κάνω τίποτε παρά τη θέλησή μου, πόσο μάλλον όταν αυτό που θέλουν να με αναγκάσουν είναι να συνεισφέρω στους δολοφονικούς κρατικούς μηχανισμούς.
Δηλώνω ότι είμαι ελεύθερος άνθρωπος και κανείς δεν θα με αναγκάσει να αρνηθώ την ελευθερία και την αξιοπρέπειά μου. Θα διεκδικήσω την ελευθερία μου, για μένα και για το σύνολο της κοινωνίας, μέχρι τέλους και με όλα τα μέσα. 

Πέρα από το προφανές πολιτικό διακύβευμα των διώξεων των ανυπότακτων, την επιδίωξη να στρώσουν το δρόμο του ολοκληρωτισμού για όλους, αφαιρώντας το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης των ανθρώπων στο βωμό μιας δήθεν κοινής ανάγκης για ασφάλεια, υπάρχει και το ιστορικό κοινωνικό-ταξικό περιβάλλον μέσα στο οποίο διεξάγεται αυτός ο πόλεμος των κυρίαρχων απέναντι στους καταπιεσμένους.
Σε αυτό το σκέλος θα ήθελα να αναφερθώ περισσότερο σε αυτό το κείμενο, δεχόμενος εκ των προτέρων ότι μια κοινωνία σαφώς και πρέπει να οργανώνει δομές περιφρούρησης της από οποιαδήποτε επικυριαρχία.
Σε μια όμως κατ ευφημισμό δημοκρατία το ίδιο απατηλές είναι και οι δομές κοινωνικής περιφρούρησης που προτάσσει.
Στη σύγχρονη φιλελεύθερη ολιγαρχία τα σώματα ασφαλείας δεν είναι τίποτε άλλο από τα δόντια των ολιγαρχών, γι αυτό και οι από κάτω δεν έχουν απολύτως κανένα λόγο να συμπλεύσουν με τα κελεύσματα συσπείρωσης της αστικής δημοκρατίας.

Το διεθνές πλαίσιο της σύγχρονης τυραννίας.

Η διεθνής πολιτικό-στρατιωτική ελίτ που εφορμά από το δυτικό κόσμο και κυριαρχεί σε όλο τον πλανήτη, επιδιώκει συνεχώς τη διασφάλιση και επέκταση της επιβολής της με όλα τα μέσα. Κατέχει στο οπλοστάσιό της όλη την ιστορική, επιστημονική και τεχνολογική γνώση στρατεύοντάς τες στην υπηρεσία των αναγκών της τάξης  του κεφαλαίου. 
Ο διαφωτισμός ως ριζοσπαστικό ρεύμα ιδεών αφομοιώθηκε πλήρως στη γλώσσα και την πρακτική των εξουσιαστών παρέχοντας τους το προνόμιο να συνεχίζουν να εγκληματούν εις βάρος της ανθρωπότητας καλυπτόμενοι πίσω από τον μανδύα του λεγόμενου πολιτισμένου κόσμου, όπου ορίζεται από το σεβασμό στην ελευθερία, τα ανθρώπινα δικαιώματα, τη δημοκρατία και λοιπά ηχηρά, καταφέρνοντας  παράλληλα μια ανεπανάληπτη κοινωνική σύγχυση αυτών των εννοιών. Αναγορεύτηκαν μόνοι τους προστάτες αυτών των αξιών όντας προστάτες του κόσμου τους που υποτίθεται ότι προχώρα σεβόμενος αυτές τις αξίες. Έτσι λοιπόν δημιουργήθηκαν και οι ανάλογες δομές που καθρεφτίζουν και προωθούν αυτό το μύθευμα.  Ο ΟΗΕ, ως ένας διεθνής συνασπισμός των κρατών θεματοφυλάκων της ελευθερίας, που μόνο στον καπιταλιστικό κόσμο υπάρχει κατά τη συστημική προπαγάνδα, το διεθνές δικαστήριο κ.α. ορίζουν το διεθνές ¨δίκαιο¨ - το ¨δίκαιο¨ των ιμπεριαλιστικών καπιταλιστικών κρατών και των ελίτ τους. Επόμενο βήμα, ο στρατιωτικός τους βραχίονας, το ΝΑΤΟ, που θα επιβάλλει δια πυρός και σιδήρου το «διεθνές δίκαιο».

Κατέχοντας τις δομές που προσδίδουν έναν φιλελεύθερο δημοκρατικό μανδύα στην εγκληματική δραστηριότητά τους (σφαγές αμάχων, γενοκτονίες, φύτεμα δικτατοριών, και άλλα εγκλήματα πολέμου, οικονομικός στραγγαλισμός απείθαρχων πληθυσμών κοκ) αλλά και την ισχύ των όπλων για  100αδες χρόνια αιματοκυλούν τον πλανήτη υπακούοντας στον έναν και μοναδικό θεό που πραγματικά έχτισε τον πολιτισμένο κόσμο τους, το χρήμα και το κέρδος. Η όποια αντίδραση εθνικοαπελευθερωτικών κινημάτων, αντιδικτατορικών αντιστάσεων ή ταξικών διεκδικήσεων προβάλλεται ως τρομοκρατία ακραίων εξτρεμιστικών στοιχείων ή θρησκόληπτων σκοταδιστών που θέλουν να βεβηλώσουν τα ιερά και τα όσια ενός όμορφου κόσμου αγγελικά πλασμένου και παραδίδεται στον όλεθρο.
Ιράκ, Αφγανιστάν, Παλαιστίνη, Συρία, Αίγυπτος, Λιβύη, λατινική Αμερική, βαλκάνια... και η λίστα δεν έχει τέλος.
Όλη η γη ένα τεράστιο χωράφι έτοιμο να καλλιεργηθεί ο πιο διεστραμμένος μισάνθρωπος σπόρος.
Η εξουσία και ο θάνατος, ο πόλεμος και η χυδαιότητα.
Αυτά είναι τα πραγματικά τους επιτεύγματα.

Η φαινομενική υλιστική πρόοδος και αυτάρκεια δεν είναι τίποτα άλλο από ένα χρυσωμένο χάπι. Υπάρχουν χιλιάδες αγαθά όμως περισσότεροι είναι οι φράχτες που κρατούν την κοινωνική πλειοψηφία μακριά. Δεν τους ανήκει τίποτα από όσα ευαγγελίζονται ότι πρόσφεραν στην ανθρωπότητα.

Ως αιχμάλωτες κοινωνίες και άτομα, γεννημένοι στη σκλαβιά της ταξικής εκμετάλλευσης και καταπίεσης, οφείλουμε να αναλογιστούμε ότι αυτός ο πόλεμος διεξάγεται από άκρη σε άκρη του πλανήτη με σκοπό να κρατά την ανθρωπότητα καθηλωμένη σε αυτή τη σκλαβιά, και να παλέψουμε, με όλα τα μέσα, από όπου βρισκόμαστε, για την ελευθερία και την αξιοπρέπειά μας. Στήνοντας αναχώματα στην καπιταλιστική μηχανή μέσα από εξεγερμένες αντιεραρχικές κοινότητες επιβίωσης και αγώνα με εργαλεία την αυτοοργάνωση και την αλληλεγγύη, οργανώνοντας και περιφρουρώντας συλλογικά όλες τις πτυχές της κοινωνικής ζωής, σαμποτάροντας την επέκταση του καπιταλιστικού ελέγχου στις ζωές μας όπως και αν αυτός εκφράζεται. Ακόμα και η παραμικρή πράξη αντίστασης στον ολοκληρωτισμό τους είναι τεράστιο πλήγμα για την κυριαρχία τους.

Ερίκ Τουσέν, Μία συνέντευξη για τη δημιουργία και λειτουργία του λογιστικού χρέους που πρέπει να διαβαστεί.




«Κανείς δεν φανταζόταν ότι μια κυβέρνηση ενάντια στη λιτότητα θα κάνει λογιστικό έλεγχο»

Ο γάλλος οικονομολόγος Ερίκ Τουσέν, εκπρόσωπος της Επιτροπής για την Κατάργηση του Χρέους του Τρίτου Κόσμου (CADTM), μιλά στο βασκικό περιοδικό Gara για την πρωτοβουλία της ελληνικής κυβέρνησης να διεξαγάγει λογιστικό έλεγχο για το δημόσιο χρέος.


Ποια είναι η εντολή που σας δόθηκε από το ελληνικό κοινοβούλιο;


Η απόφαση για τη δημιουργία επιτροπής για τον έλεγχο του χρέους στην Ελλάδα δεν έχει προηγούμενο στην Ευρώπη. Κανένα κοινοβούλιο, κανένα θεσμικό όργανο κράτους της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή της Ευρώπης δεν έχει πάρει τέτοια πρωτοβουλία μέχρι σήμερα. Η εντολή αυτή είναι πολύ σημαντική, επειδή υπάρχει μια μεγάλη ευαισθητοποίηση της ελληνικής κοινωνίας σχετικά με την παρατυπία και την παρανομία μέρους του χρέους. Όμως δεν υπήρχαν ισχυρά επιχειρήματα που να βασίζονται στο διεθνές δίκαιο, με έλεγχο των δημόσιων λογαριασμών, καθώς και μια ολοκληρωμένη προσέγγιση των δημόσιων οικονομικών και τις σχέσεις τους με την ιδιωτική χρηματοδότηση. Μέχρι σήμερα υπάρχει μια έλλειψη επιχειρηματολογίας στην οποία να στηριχθούν οι σχετικές κυρίαρχες αποφάσεις σε σχέση με τον προσδιορισμό αυτού του είδους της παρατυπίας και της παρανομίας. Εμείς δεν θα προβούμε σε συστάσεις προς την κυβέρνηση σχετικά με τη στρατηγική της έναντι της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κάτι τέτοιο δεν αποτελεί μέρος της αποστολής μας. Αλλά με βάση τα ευρήματά μας, οι αρχές μπορούν να λάβουν κυρίαρχες αποφάσεις που να στηρίζονται σε επιχειρήματα του ελληνικού και του διεθνούς δικαίου για την επίτευξη συμφωνίας με τους πιστωτές.

Να κάνουμε αποσαφήνιση αυτών των εννοιών για το χρέος: παράνομο, απεχθές, και μη
βιώσιμο.


Ένα παράνομο χρέος έχει συναφθεί ενάντια στο γενικό συμφέρον του πληθυσμού. Για παράδειγμα, τα χρέη που προκύπτουν ως αποτέλεσμα των φορολογικών απαλλαγών σε μια μειοψηφία. Μπορούμε επίσης να εξετάσουμε ως παράνομο χρέος και αυτό που ευνοεί τις ιδιωτικές τράπεζες που ευθύνονται για την κρίση, όπως μια σύμβαση για την διάσωση των τραπεζών. Ένα χρέος είναι παράνομο όταν έχει συναφθεί χωρίς την τήρηση των νομικών διατάξεων που ισχύουν σε ένα κράτος, ή σε μια οικονομική ή πολιτική περιοχή όπως η ευρωζώνη και η Ε. Ε. Στην περίπτωση της Ελλάδας, θα αναλύσουμε αν τηρήθηκε το Σύνταγμα όταν υπογράφηκαν το μνημόνιο και το πρόγραμμα διάσωσης το 2010 και η αναδιάρθρωση του χρέους το 2012, και αν το ΔΝΤ σεβάστηκε τους κανόνες που τηρούνται στην Ε. Ε. όταν χορηγούσε πιστώσεις στην Ελλάδα. Θα πρέπει επίσης να εξετάσουμε την νομιμότητα από την άποψη των διεθνών συνθηκών που διασφαλίζουν την άσκηση των δικαιωμάτων του ανθρώπου. Δηλαδή, αν δεν τηρήθηκαν οι συμβάσεις που προστατεύουν τους πολίτες και σχετίζονται με θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα, όπως η επίτευξη ενός υψηλού επιπέδου εκπαίδευσης, η δημόσια υγεία, οι αξιοπρεπείς θέσεις εργασίας, η συνταξιοδότηση, κλπ. Εάν αυτό συνέβαινε, τότε μιλάμε για το παράνομο και το απεχθές. Και φτάνω στο σημείο της μη βιωσιμότητας. Δεν μιλάμε για τη βιωσιμότητα με οικονομικούς όρους. Ένα μη βιώσιμο χρέος είναι εκείνο του οποίου η επιστροφή αποτρέπει την κυβέρνηση από το να εγγυηθεί ένα κοινωνικό κράτος για τους πολίτες και την ικανοποίηση των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους.

Ποιους θα καλέσετε για να καταθέσουν ενώπιον της επιτροπής;


Θα καλέσουμε, μεταξύ άλλων, τον Ζαν-Κλοντ Τρισέ, πρώην πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, και τον Ντομινίκ Στρος-Καν, τότε διευθύνοντα σύμβουλο του ΔΝΤ, που σε συνεργασία με την Goldman Sachs συμμετείχε στο «μακιγιάζ» των λογαριασμών στην Ελλάδα. Επίσης, τον βραζιλιάνο εκπρόσωπο στο ΔΝΤ, Πάουλο Noguera Μπατίστα, ο οποίος δήλωσε ότι η απόφαση δανεισμού του Ταμείου στην Ελλάδα ελήφθη υπό την πίεση της Άνγκελα Μέρκελ, του Νικολά Σαρκοζί, καθώς και γαλλικών και γερμανικών τραπεζών που απαίτησαν την «δημόσια διάσωση». Υπήρχαν στοιχεία που δείχνουν μια συζήτηση που γινόταν στο ΔΝΤ, στην οποία διάφοροι εκτελεστικοί διευθυντές είπαν: «Πρέπει να προβούμε σε διαγραφή του χρέους στην Ελλάδα, θα πρέπει να αναδιαρθρώσουμε το χρέος τώρα (αυτό ήταν το 2010), επειδή η χορήγηση πίστωσης θα δημιουργήσει μια κατάσταση στην οποία η Ελλάδα δεν θα είναι σε θέση να αποπληρώσει». Αποδεικνύεται ότι το ΔΝΤ μπορεί να χορηγήσει πίστωση μόνο σε ένα μέλος, αν είναι δομικά βιώσιμη η αποπληρωμή του χρέους. Και τι έγινε; Οι εκπρόσωποι της Γαλλίας και της Γερμανίας, υποστηριζόμενοι από άλλες χώρες της ευρωζώνης, δήλωσαν ότι δεν μπορούσαν να κάνουν ένα κούρεμα, αφού πρόκειται για ένα κόστος για τις τράπεζες, γαλλικές, γερμανικές, ιταλικές…Στη συνέχεια, οι ιδιώτες πιστωτές που έχει ήδη χρεωθεί την ποσόστωση των ελληνικών ομολόγων πούλησαν αυτούς τους τίτλους στην δευτερογενή αγορά σε άλλες τράπεζες. Και έτσι, οι μεγάλες ιδιωτικές τράπεζες εγκατέλειψαν την αγορά του ελληνικού χρέους. Έπειτα, το 2012, έκαναν την αναδιάρθρωση του χρέους, αλλά εκείνοι που επηρεάστηκαν δεν ήταν οι τραπεζίτες. Τώρα ήταν, για παράδειγμα, οι κυπριακές τράπεζες, οι οποίες είχε αγοράσει από τις γερμανικές και γαλλικές τράπεζες τους ελληνικούς τίτλους νομίζοντας ότι ήταν μια καλή συμφωνία. Και αυτό προκάλεσε την κρίση στην Κύπρο.

Είναι αυτό συμβατό με τις διαπραγματεύσεις του χρέους μεταξύ της κυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα και της Ευρωπαϊκής Ένωσης;


Φυσικά και είναι συμβατό. Εδώ υπάρχει και ένα είδος ειρωνείας της ιστορίας, που είναι η εξής: τον Μάιο του 2013 το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, υπό την πίεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, εξέδωσε έναν κανονισμό για τις χώρες που βρίσκονται σε πρόγραμμα διαρθρωτικής προσαρμογής, όπως την Ελλάδα, την Πορτογαλία, την Κύπρο και την Ιρλανδία. Ο κανονισμός 472 είναι εξαιρετικά δύσκολος για την κηδεμονία των οικονομιών των χωρών στο πλαίσιο της χρηματοδοτικής βοήθειας. Το άρθρο 7.9 λέει ότι μια χώρα υπό διαρθρωτική προσαρμογή θα πρέπει να προβεί σε λεπτομερή λογιστικό έλεγχο για να εξηγήσει πώς το χρέος της αυξήθηκε σε ένα μη βιώσιμο επίπεδο και να εντοπιστούν τυχόν ανωμαλίες. Τι κάνει η Ελλάδα με την δημιουργία της επιτροπής λογιστικού ελέγχου; Εφαρμόζει αυτόν τον κανονισμό, ο οποίος για μένα είναι άδικος, αλλά υπάρχει. Όταν εγκρίθηκε βέβαια, δεν φαντάστηκαν ότι μια κυβέρνηση της αντι-λιτότητας θα διενήργησε έλεγχο του χρέους, σκέφτηκαν άλλα σενάρια. Αλλά μερικές φορές, αυτό το είδος των απροσδόκητων καταστάσεων επιτρέπει σε μια κυβέρνηση και της δίνει το δικαίωμα να στηρίξει ένα σημαντικό γεγονός. Σε αυτήν την περίπτωση, μια δημοκρατική και στοιχειώδη πράξη.

Γιατί μέχρι τώρα δεν έχει γίνει κάτι αντίστοιχο από καμία άλλη ευρωπαϊκή κυβέρνηση;


Νομίζω ότι αυτό πρέπει να ζητηθεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, που υπεύθυνη για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού. Γιατί δεν το απαιτούσε από την κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά; γιατί δεν υποχρέωσε σε έλεγχο τον Πέδρο Πάσος Κοέλιο στην Πορτογαλία; Γιατί δεν υποχρέωσε την Κύπρο; Δεν ήθελαν και δεν θέλουν να γίνουν οι έλεγχοι του χρέους.

Θα μπορούσε με κάποιο τρόπο να ανατραπεί η κοινωνικοποίηση του ιδιωτικού χρέους; Να αναγκαστούν οι τράπεζες να πληρώσουν;


Θα μπορούσαν να πληρώσουν τον λογαριασμό για τη διαγραφή του χρέους, ίσως με μια συμβολή σε ένα ειδικό ταμείο. Αν η ερώτηση είναι το ποιος κατέχει το χρέος των κρατών δεν υπάρχει καμία αμφιβολία, η απάντηση είναι ότι οι τράπεζες είναι οι μεγάλες πιστωτές. Στην περίπτωση της Ισπανίας, οι κάτοχοι του δημόσιου χρέους είναι οι εγχώριες και οι ξένες ιδιωτικές τράπεζες. Στην περίπτωση της Ελλάδα, οι πιστωτές του δημόσιου τομέα είναι μια υπόθεση που θα περιέγραφα ως εξαιρετική, μαζί με εκείνες της Πορτογαλίας και της Κύπρου.

Μπορείτε να τεκμηριώσετε με σαφήνεια πού έχουν πάει τα δάνεια προς την Ελλάδα;


Είμαι απολύτως σίγουρος, γιατί υπάρχουν πολύ σαφείς δηλώσεις σχετικά με αυτό, ότι η Ελλάδα αναγκάστηκε να χρησιμοποιήσει τα χρήματα που έλαβε για να κάνει τις πληρωμές προς τις τράπεζες. Τα χρήματα που έμειναν στην Ελλάδα ήταν ελάχιστα. Θα φανεί και με τον έλεγχο, αν και είναι ήδη καλά τεκμηριωμένο, ότι μεταξύ του 2010 και του 2012 πληρώθηκαν τεράστια ποσά για τις ελληνικές τράπεζες, οι οποίες ήταν σε μεγάλο βαθμό θυγατρικές γαλλικών και γερμανικών τραπεζών.

Τι αντίκτυπο μπορεί να έχει αυτό έξω από την Ελλάδα;


Μπορεί να αποτελέσει ένα παράδειγμα για άλλους λαούς. Υπάρχει μεγάλη ελπίδα για τους λαούς της Ευρώπης για το τι μπορεί να συμβεί στην Ελλάδα. Εάν η δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση με ένα πρόγραμμα ενάντια στην λιτότητα πετύχει να εξασφαλίσει στους πολίτες της την αποκατάσταση των βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, θα είναι ένα εξαιρετικό παράδειγμα για την Ε. Ε. και για τους λαούς της Ευρώπης. Για αυτό το λόγο η κυβέρνηση του Μαριάνο Ραχόι είναι τόσο αυστηρή όσο και εκείνη της Άνγκελα Μέρκελ, όταν μιλάει με τις ελληνικές αρχές. Είναι προφανές ότι ο Ραχόι, ίσως περισσότερο από άλλους, θέλει να δει την αποτυχία της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ για να πείσει τους Ισπανούς ότι μια έξοδος από την πολιτική της λιτότητας τύπου ΣΥΡΙΖΑ είναι αδύνατη, είναι αδιανόητη στην Ισπανία. Για αυτό και είναι πολύ σημαντικό να δίνουμε υποστήριξή προς τον ελληνικό λαό, και έχει μεγάλη σημασία αυτή η εμπειρία να είναι επιτυχής.

Μετάφραση: Δημήτρης Γκιβίσης

Πηγή: Gara/left

Πέμπτη, 23 Απριλίου 2015

Οι πεμπτοφαλλαγγίτες εκδηλώνονται





Είναι μια απλή μεταφορά των χρημάτων των αποθεματικών της γενικής κυβέρνησης και των ΟΤΑ από τις συστημικές τράπεζες στην Τράπεζα της Ελλάδος με καλύτερο επιτόκιο για το ελληνικό δημόσιο, απ' ό,τι εάν το δημόσιο εξέδιδε νέες σειρές εντόκων γραμματίων για τα ίδια ποσά.


 
Αστράφτουν και βροντούν ορισμένοι «φορείς» της τοπικής αυτοδιοίκησης και όλη η ακροδεξιά και κεντροδεξιά αντιπολίτευση (Σαμαράς, Βενιζέλος και Στ. Θεοδωράκης) για την τεχνική λύση ενός τύπου «εσωτερικού δανεισμού» του κράτους, που επέλεξε το οικονομικό επιτελείο της χώρας ώστε να ξεφύγει, για ένα διάστημα, από την οικονομική μέγγενη που της έχουν στήσει με σαδιστική επιμέλεια οι ευρωπαϊκοί τοκογλυφικοί «θεσμοί», οι οποίοι επιδιώκουν με κάθε τρόπο τη φθορά και την πτώση της κυβέρνησης Τσίπρα ή την υποταγή της στα Μνημόνια της κοινωνικής καταστροφής.

Κάθε μέρα που περνάει οι ίδιοι νεοφιλελεύθεροι ...μεταρρυθμιστές του εσωτερικού και οι δήθεν εταίροι μας στην Ε.Ε, την ΕκΤ και το ΔΝΤ μετράνε με ανυπόκριτο ενθουσιασμό τα λεφτά που φεύγουν από τις ελληνικές τράπεζες (πολλά από τα οποία οδεύουν αφορολόγητα προς το εξωτερικό), υπολογίζουν τα δάνεια προς τις τράπεζες που διαρκώς «κοκκινίζουν, τους απλήρωτους φόρους, τη τζάμπα εργασία και τις χαμένες εισφορές στα ασφαλιστικά Ταμεία, τις «επενδύσεις» που αποσύρονται από τη χώρα, τη μεγέθυνση της παραοικονομίας κ.ο.κ. Από την άλλη πλευρά, επίσης χαιρέκακα, μάς θυμίζουν (πάντοτε μέσω των ξένων ΜΜΕ και των προθύμων «παπαγάλων» της ντόπιας Διαπλοκής) πόσες δόσεις χρωστάει η χώρα στις διεθνείς αγορές και στους εταίρους ή πόσα λεφτά ρευστότητας προς τις τράπεζες (που προσθέτουν νέο δημόσιο χρέος) καλείται να δώσει με το σταγονόμετρο του ELA, ο κ. Ντράγκι.

Και ποιο είναι το αμάρτημα της ελληνικής κυβέρνησης, που τόση αγωνία και πίκρα προκαλεί στους Μητσοτάκηδες, στους Πατούληδες και στους απανταχού νεοφιλελευθέρους; Είναι μια απλή μεταφορά των χρημάτων των αποθεματικών της γενικής κυβέρνησης και των ΟΤΑ από τις συστημικές τράπεζες στην Τράπεζα της Ελλάδος με καλύτερο επιτόκιο για το ελληνικό δημόσιο, απ' ό,τι εάν το δημόσιο εξέδιδε νέες σειρές εντόκων γραμματίων για τα ίδια ποσά. Διότι από τη στιγμή που τα αποθεματικά των οργανισμών της γενικής κυβέρνησης  μεταφερθούν στην ΤτΕ θα προκύψει ένα αντίστοιχο έλλειμμα ρευστότητας στις τράπεζες, το οποίο αυτή τη στιγμή μπορεί να καλυφθεί με αύξηση της ρευστότητας από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

Το μπαλάκι λοιπόν περνά στον κ. Ντράγκι και τη θεσμική του υποχρέωση να στηρίζει το τραπεζικό σύστημα, έστω και μέσω του ύστατου μηχανισμού παροχής ρευστότητας, ELA (Emergency Liquidity Assistance). Το δε συνολικό ποσό ύψους περίπου 3,5 δισεκατομμύριων ευρώ, αυτού του «εσωτερικού δανεισμού», θα κρατήσει ζωντανή την ελληνική οικονομία με τον καλύτερο τρόπο, εν μέσω της οικονομικής ασφυξίας που έχει επιβληθεί από την παρέα των Ντράγκι - Σόιμπλε, ώστε να κερδηθεί ο απαιτούμενος χρόνος για την δίκαιη συμφωνία που έχει ανάγκη ο λαός μας, χωρίς τους υπαρκτούς ή ανύπαρκτους κινδύνους... «πιστωτικών γεγονότων».

Όπως είναι ολοφάνερο οι άναρθρες κραυγές της δεξιάς αντιπολίτευσης και των δανειστών για την κυβερνητική επιλογή, δηλώνουν και την απογοήτευσή τους. Οτι δηλαδή αυτές οι πλευρές ουσιαστικά εργάζονται συστηματικά για την αποτυχία του Τσίπρα και μια νέα χρεοκοπία της χώρας που θα τους φέρει εκ νέου στα πράγματα. Δηλαδή, μετά την αριστερή παρένθεση, να συνεχίσουν την άθλια ταξική πολιτική τους και το ξεπούλημα της χώρας.
Τους καταλάβαμε.
Επιδιώκουν το αδιέξοδο και την κοινωνική καταστροφή. 
Δεν είναι ανάγκη να σκούζουν κι άλλο...

 Δ.Τρίμης
Από Εφ.Συντ.